Καμία ομάδα δεν έχει καταφέρει, στην ιστορία του θεσμού ως σήμερα, κάτι τέτοιο, ούτε καν ο πανίσχυρος Παναθηναικός του Ομπράντοβιτς, ούτε η ακαταμάχητη ΤΣΣΚΑ του Μεσίνα, οι οποίοι το μόνο που μπόρεσαν ήταν να παίρνουν… εναλλάξ τους τίτλους, σ εκείνη την πενταετία της παντοδυναμίας τους, μεταξύ 2005 και 2009.

Κι όμως, ο Ολυμπιακός –όπως έγραφα και τις προάλλες- μπορεί φέτος να ονειρεύεται γι αυτό τον ανεπανάληπτο θρίαμβο, από σήμερα έως και (τουλάχιστον) αύριο…

Προσέξτε: ακόμα δεν μπαίνω ακόμα στο αγωνιστικό του πράγματος, απλά στέκομαι στην θεωρητική προσέγγιση, πως από την στιγμή που κέρδισε το δικαίωμα να βρίσκεται στο Λονδίνο, νομιμοποιείται από πάσης πλευράς, αφενός να υπερασπίσει μέχρις εσχάτων τα κεκτημένα της Κωνσταντινούπολης και αφετέρου να διεκδικήσει ότι του αναλογεί από τη φετινή διοργάνωση. Δεδομένου δε ότι δεν είναι πια «πρωτάρης» και αουτσάιντερ, αλλά ο «εστεμμένος» και «μπαρουτοκαπνισμένος» σε μεγάλα ματς, έχει σε κάθε περίπτωση το δικαίωμα να πιστεύει στο repeat, δεν συμφωνείτε?

Πολύ περισσότερο όταν κάτι τέτοιο μπορεί να εξελιχθεί στο ύψιστο κίνητρο και στην κορυφαία ιστορικά πρόκληση, για μια σοβαρή, οργανωμένη και υψηλών στόχων ομάδα, όπως ο πρωταθλητής Ελλάδος.

ΤΣΣΚΑ-Ολυμπιακός, λοιπόν, σ έναν ημιτελικό-άτυπη ρεβάνς του περυσινού χιτσκοκικού και ανεπανάληπτου τελικού στην Πόλη.
(Η λέξη «ρεβάνς» χρησιμοποιείται καταχρηστικά, ασφαλώς, γιατί δεν υπάρχει λογική της «ρεβάνς» στην κατάκτηση ενός τροπαίου, μέσω της νίκης σε έναν… ημιτελικό!!! Απλώς, όπως είπε σήμερα και ο Νέναντ Κρστιτς, «το περυσινό αποτέλεσμα και η εξέλιξη του ματς στοιχειώνουν ακόμα την ΤΣΣΚΑ, που αναζητά την ευκαιρία της ρεβάνς…»)

Που θα κριθεί ο ημιτελικός? Ξεκάθαρα σε 4 σημεία:
** Ρυθμός: ο Ολυμπιακός α-π-α-γ-ο-ρ-ε-ύ-ε-τ-α-ι να πάει σε «σετ», δηλαδή οργανωμένο παιχνίδι, ίσου αριθμού επιθέσεων. Τα μαρκαρίσματα δύσκολα θα ταιριάξουν, ιδιαίτερα μέσα στα καλάθια, οι εναλλακτικές δεν είναι ίσες, τα φάουλ θα κοστίσουν περισσότερο στην ελληνική ομάδα. Ο Ολυμπιακός πρέπει να τρέξει στο εύκολο καλάθι, με διάφορα «τρυκ» να κάνει «κλεφτοπόλεμο» και να κλέψει μπάλες, γενικώς να μην επιτρέψει στον Μεσίνα να επιβάλει τις τακτικές του.

** Ριμπάουντ: για να υλοποιηθούν τα παραπάνω, ο Ολυμπιακός πρέπει να επικρατήσει στη μάχη μέσα στα καλάθια… τουλάχιστον στην άμυνά του. Η αποστολή είναι δύσκολη, λόγω του ύψους και του εκτοπίσματος των κορμιών των Ρώσων (Κρστιτς, Κάουν, Κριάπα), του τραυματισμού του Σερμαντίνι και της απουσίας του Μαυροειδή, αλλά η επιτυχία της επιτακτική. Ειδικά Χαινς, Πάουελ, αλλά και ο Άντιτς πρέπει να μεταβληθούν από «κατά συνθήκη» σε «ορίτζιναλ» 5άρια για να αντιμετωπίσουν τους καλύτερους ριμπάουντερς της φάσης των 8!!!

** Ομαδική άμυνα: Η ΤΣΣΚΑ έχει τεράστιες επιθετικές ικανότητες, σε οργανωμένο παιχνίδι, αλλά και «ανοιχτό» γήπεδο και πέραν του μονίμως ασταθούς και ικανού για… όλα Τεόντοσιτς, μπορεί εύκολα να φτάσει (και να ξεπεράσει) τους 80π. Σε τέτοια νούμερα, η ελληνική ομάδα δύσκολα θα ακολουθήσει, άρα πρωταρχικός στόχος είναι να λειτουργήσει άψογα η άμυνα, σε ατομικά μαρκαρίσματα και ομαδικό ροτέισον, ώστε οι Ρώσοι να δουν δύσκολα το ελληνικό καλάθι.

Σε τέτοια ματς ξεκάθαρα η άμυνα δίνει τη νίκη, επίσης η άμυνα επιρρεάζει αποφασιστικά την ψυχολογία των αντιπάλων στην επίθεση.
**Σπανούλης: Ο αρχηγός είναι «βαρόμετρο» για τον πρωταθλητή. Μ εξαίρεση το 5ο ματς με την Εφές, έδειξε ότι δεν βρίσκεται σε καλή φόρμα αυτό το διάστημα, αλλά δεν έχω καμία αμφιβολία ότι στο Λονδίνο θα παρουσιαστεί εντελώς αλλαγμένος, προς το καλύτερο φυσικά. Είναι ο φυσικός ηγέτης αυτής της ομάδας, βρίσκεται σε χρονιά συμβολαίου, άρα τα κίνητρά του είναι περισσότερο αυξημένα από ποτέ… Από την δική του εμφάνιση θα κριθούν πολλά, καθώς είναι ικανός να καταστρέψει κάθε άμυνα και να δημιουργήσει τεράστια αγωνιστική υπεραξία στην ομάδα του.

Κλείνω με 2 σκέψεις:
Ι. Προσοχή στις ελεύθερες βολές. Ο Ολυμπιακός υστερεί στατιστικά στον τομέα αυτό, αλλά σ έναν ημιτελικό κάθε πόντος παίζει τον ρόλο του.

ΙΙ. Οι παλαιοί (οι… περυσινοί, δηλαδή) ας θυμίσουν στους νεότερους τι έγινε πέρυσι στα αποδυτήρια του Σινάν Ερντέμ. Το «μέταλλο του νικητή» και η «καρδιά του πρωταθλητή» είναι πάντα «οδηγός» σε τέτοια ματς.

ΙΙΙ. Απίστευτο, αλλά θα δούμε το πρώτο φάιναλ φορ στην ιστορία ΔΙΧΩΣ γιουγκοσλάβο προπονητή σε πάγκο ενός εκ των 4 σεμι-φιναλιστ! Εννοώ πως από το 1987-88 η μεγάλη των πλάβι σχολή ήταν ανελλιπώς παρούσα στο μεγάλο ραντεβού. Να δούμε φέτος… τι θα δούμε χωρίς αυτούς.

Πηγή: pamesports.gr

Ευρωλίγκα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός