Hμουν παρών και στα τρία ταξίδια του Ολυμπιακού εκτός Ελλάδας για την Ευρωλίγκα: Κωνσταντινούπολη, Φλωρεντία, Μάλαγα: τρεις αγώνες, τρία θρίλερ-λάιτ, τρεις νίκες.

Είδα μία ομάδα εξαιρετικά ποιοτική, ποτισμένη με αυτοπεποίθηση, σαφώς ανώτερη από την περυσινή μολονότι στελεχώθηκε από άπειρους παίκτες το καλοκαίρι, καλά προπονημένη, με ρόλους σαφώς καθορισμένους και με προσωπικότητες που μπορούν να τιμωρήσουν κάθε λάθος ή αδράνεια του αντιπάλου.

Είδα, όμως, και κάτι άλλο. Τον φόβο στα μάτια των αντιπάλων του. Τη μεμψιμοιρία στις κινήσεις των. Την πεποίθηση, ότι το περισσότερο που μπορούν να κερδίσουν είναι ένα γενναιόψυχο χειροκρότημα για την προσπάθειά τους. "Θα το παλέψουμε, αλλά στο τέλος θα χάσουμε".

Διαβάστε όλο το άρθρο στο gazzetta.gr