Το χειρότερο για τον Ολυμπιακό δεν είναι ότι έχασε το ματς, αλλά ότι πέταξε στο καλάθι των αχρήστων όλες τις δικαιολογίες που είχε στις εγχώριες διοργανώσεις.

Τι έλεγε ο Ολυμπιακός τόσο καιρό; Οτι ο Σπανούλης δεν μπορεί να παίξει καλά γιατί στην Ελλάδα οι διαιτητές δεν τον προστατεύουν στο ξύλο των αντιπάλων. Τι έκανε ο αρχηγός του Ολυμπιακού; Είχε 6 πόντους με 1/2 βολές και 2 στα 12 σουτ. Ναι, μόνο δύο βολές σούταρε. Συνολικά, εξαφανίστηκε από την άμυνα των γηπεδούχων.

Τι άλλο; Οτι στην Ευρώπη οι διαιτητές σφυρίζουν με διαφορετικά κριτήρια και τώρα οι βολές δεν θα έχουν διαφορά. Πόσες σούταρε ο Ολυμπιακός σε όλο το παιχνίδι; Μόλις 6. Και ο Παναθηναϊκός 18. Τριπλάσιες δηλαδή.

Οπως αντιλαμβάνεστε, το παιχνίδι δεν κρίθηκε ούτε από τη διαιτησία, ούτε από την αντιμετώπιση του Σπανούλη. Ή για να ακριβολογούμε από την αντιμετώπιση των διαιτητών στον Σπανούλη. Νίκησε ο τραγικός Παναθηναϊκός, γιατί και άμυνα έπαιξε στον αρχηγό του Ολυμπιακού - ειδικά ο Ούκιτς μιας και ο Γκιστ δεν ήταν 100% έτοιμος - και το ρυθμό του επέβαλε για άλλη μια φορά.

Στο τέλος βέβαια ο Παναθηναϊκός δεν είχε τι να κάνει την μπάλα, αλλά νίκησε γιατί ο Ολυμπιακός δεν είχε ψυχή στο κρίσιμο σημείο. Δεν έβαλε το σουτ που έπρεπε, δεν έκανε το βήμα παραπάνω. Ο δε Μπαρτζώκας, προτίμησε να ρίξει στο καθοριστικό σημείο τον Σπανούλη, αντί να κρατήσει το σχήμα με Μάντζαρη και Σλούκα, που έδειξε να γέρνει την πλάστιγγα υπέρ του Ολυμπιακού. Ο Μάντζαρης είχε εξαφανίσει τον Διαμαντίδη, αλλά ξαφνικά ο Μπαρτζώκας εξαφάνισε τον Μάντζαρη.

Στις μικρές λεπτομέρειες, σε δυο άμυνες και σε δύο επιθέσεις, κρίθηκε το παιχνίδι. Ο Παναθηναϊκός εκμεταλλεύτηκε δύο αδυναμίες του Ολυμπιακού, ο Ολυμπιακός δεν έβαλε καλάθι με Σπανούλη και Λοτζέσκι. Εκεί τελείωσαν όλα. Επί του παρόντος φυσικά, γιατί υπάρχει δρόμος ακόμα μέχρι το τέλος του Top 16.