Αν δεν υπήρχε το σωσίβιο...

Μετά το 3-0 των πρώτων αγωνιστικών, ξεκίνησε ξέγνοιαστος για να πάρει μία νίκη σε τέσσερις αναμετρήσεις κομβικής σημασίας: Φενέρμπαχτσε έξω, Μάλαγα έξω, Μπαρτσελόνα μέσα, Ολύμπια έξω. Κουτσά ή στραβά, κατόρθωσε να τις χάσει και τις τέσσερις και κινδυνεύει σοβαρά με αποκλεισμό από τα πλέι οφ της Ευρωλίγκας.
Νίκησε, όμως, τον Ολυμπιακό. Αυτή η νίκη κρατάει τους ιθαγενείς ήσυχους, ενώ δεν είναι παρά ένα ταπεινό δίποντο ισχνής βαθμολογικής σημασίας. To πράσινο σωσίβιο. Μήπως τελικά αυτή η ομάδα φτιάχτηκε για να νικάει τον Ολυμπιακό και να ικανοποιεί τα ταπεινά ένστικτα όσων βλέπουν τον κόσμο χωρισμένο σε «πράσινα» και «κόκκινα» καφενεία;

Μη σας φαiνεται περίεργο, υπάρχουν τέτοιοι ακόμη και μέσα στην ομάδα. Στα μάτια των ανθρώπων που υπογράφουν τις επιταγές, η Ευρώπη έχει δευτερεύουσα σημασία. Το πρώτο και συχνά το μοναδικό επιχείρημα που μετράει είναι η κατάκτηση του ελληνικού Πρωταθλήματος και Κυπέλλου. Ο Αργύρης Πεδουλάκης θα είχε μάλλον απολυθεί προ καιρού, εάν δεν είχε στο ζωνάρι του αυτό το ηχηρό 7-1 επί του Ολυμπιακού.

Αλήθεια, πού ήταν χθες ο ανυπέρβλητος ηγέτης Διαμαντίδης; Στην Ευρώπη τον χρειάζεται ο Παναθηναϊκός, όχι στα ντέρμπι εσωτερικής κατανάλωσης.
O Ολυμπιακός επιστρέφει στην Πόλη όπου έχτισε το θεμέλιο της ευρωπαϊκής του κυριαρχίας, αλλά τη βρίσκει κάπως αφιλόξενη. Η ασιατική όχθη του Βοσπόρου δεν είναι ίδια με την ευρωπαϊκή, από τη στιγμή μάλιστα που ανέλαβε δημαρχία της ο αυτοκράτωρ Ζέλικο. Και για τον ίδιο τον Σέρβο, άλλωστε, η Κωνσταντινούπολη έγινε γη της επαγγελίας πριν από 22 χρόνια, όταν ο ίδιος δήλωνε πρόσφυγας και οι συμπατριώτες του έψαχναν στον ήλιο (του μπάσκετ) μοίρα. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας μου έλεγε χθες στο αεροδρόμιο ότι «δεν υπάρχει ξεχωριστό κίνητρο για τον αντίπαλο προπονητή» όταν τον περιμένει ο Ομπράντοβιτς, αλλά δεν τον πολυπιστεύω. Νόμιζε, μάλλον, ότι αναφερόμουν στο «πράσινο» σκέλος της εξίσωσης. Αυτό, όμως, ποσώς ενδιαφέρει. Αναφερόμουν περισσότερο στην πρόκληση που συμβολίζει για κάθε προπονητή, το σκάκι με παρτενέρ τον κάτοχο των 8 ευρωπαϊκών τροπαίων. Οκτώ είναι ή έχασα το μέτρημα; Επειτα θυμήθηκα αυτά που μου έλεγε ο Χρήστος Μαρμαρινός μετά τον πρώτο αγώνα: «Είναι πιο εύκολο για έναν προπονητή να προετοιμάσει την ομάδα του για αναμέτρηση με ισχυρό αντίπαλο, παρά για ανταρτοπόλεμο με κάποιον μικρομεσαίο». Ο δυνατός παίζει το παιχνίδι στρέιτ, χωρίς κόλπα και περικοκλάδες, οπλισμένος με την αυτοπεποίθηση του «μολών λαβέ». Ο ταπεινός, πάλι, βρίσκει ύπουλους τρόπους για να μετατρέψει τη σφεντόνα σε κανόνι. Αντιμέτωπος με έναν αντίπαλο που δεν έχει λόγο να φορέσει στολή παραλλαγής, ο Ολυμπιακός θα φορέσει απόψε το καλό του κοστούμι.

Η Αρμάνι, στο μεταξύ, έβαλε πλώρη για τη δεύτερη θέση που δίνει πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ. Το +30 επί του πρωταθλητή Ευρώπης σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός χρειάζεται να την αφήσει πίσω του στην τελική βαθμολογία. Ξαφνικά, ο αποψινός αγώνας της Κωνσταντινούπολης έγινε σταυροδρόμι πρόκρισης για το φάιναλ φορ.

Πηγή: sday.gr