Ο τεράστιος ΠΑΟ και ο Ολυμπιακός που προσανατολίζεται!

Ο Παναθηναϊκός παίρνει επάξια τον τίτλο του γοητευτικά αξιόπιστου (με ενθουσιάζει το μπάσκετ του!) και ο Ολυμπιακός τον ρόλο ,που μέχρι πέρυσι είχε ο πρωταθλητής Ελλάδας, του ουσιαστικού-αποτελεσματικού-αμυντικά προσανατολισμένου. Και για τις δυο ομάδες πάντως στην ούγια γράφει το όνομα των προπονητών.

«Σφαιροπουλίζει» ταχύτατα

Ο Ολυμπιακός για να νικήσει στο Βελιγράδι τον Ερυθρό Αστέρα με τόσες απουσίες (γιατί πια είναι και ο Λοτζέσκι εκτός) έπρεπε να είναι τρομερά διαβασμένος, πειθαρχημένος στο πλάνο, να πάει σε βαθύ και προσεγμένο ροτέισον, να μεταφέρει το παιχνίδι στη ρακέτα και να μοιράσει το σκοράρισμά του. Όλα αυτά ,όμως, θα ήταν για πέταμα, αν δεν ξεκινούσαν όλα από την άμυνά του που μεταμορφώθηκε. Καμία σχέση με ότι βλέπαμε από την αρχή της χρονιάς.

Οι ερυθρόλευκοι απόψε κέρδισαν εκ νέου τον Βαγγέλη Μάντζαρη, που ήταν ο πολυτιμότερος του αγώνα σκοράροντας, παίρνοντας ριμπάουντ, μοιράζοντας ασιστ. Αλλά κυρίως κρατώντας ρυθμό στην επίθεση, παίζοντας (ως ακρογωνιαίος λίθος) σπουδαία άμυνα.

Η φιλοσοφία του Γιάννη Σφαιρόπουλου πέρασε εντυπωσιακά γρήγορα στην ομάδα. Τα πάντα ήταν μοιρασμένα στη λεπτομέρεια. Το παιχνίδι παίχτηκε σε χαμηλό σκορ, ναι. Εντούτοις, είναι παιχνίδι με προσανατολισμό και βάσεις που αν ακολουθηθούν στη συνέχεια, όταν όλοι θα έχουν επιστρέψει και θα έχουν γίνει (ίσως) κάποιες προσθήκες, μπορεί να οδηγήσει και σε μεγαλύτερα σκορ.

Συνέχισε να γοητεύει ο Παναθηναϊκός

Το καλύτερο το κρατάς πάντα τελευταίο. Έτσι δε λένε;

Η απόλυτη ομάδα (σε τούτη τη χρονική συγκυρία) είναι ο Παναθηναϊκός που ισοπέδωσε και την Αρμάνι. Με τέλειες αμυντικές προσαρμογές (κι ας γκρίνιαζε ο Ιβάνοβιτς στην πρώτη περίοδο του παθητικού της τάξης των 30 πόντων, για τις ''καθυστερήσεις'' στο πικ εντ ρολ του αντιπάλου), ταχύτητα στο παιχνίδι, αθλητικότητα, συνεργασίες, καταιγισμό σκοραρίσματος από την περιφέρεια και την ρακέτα.

Ο τέλειος Μπατίστα, ο ουσιαστικότατος και απολύτως ώριμος Παππάς, ο αέρινος Γιάνκοβιτς, οι εκτελεστές Σλότερ και Μπλουμς, αλλά κυρίως ο αλάνθαστος μαέστρος Διαμαντίδης πρόσφεραν μια ακόμη βραδιά μπασκετικού οργασμού. Με συνταγή Φενέρ έπαιξε ο Παναθηναϊκός. Πιο σωστά, έπαιξε με συνταγή Ιβάνοβιτς. Μπορεί να τους έβγαλε το λάδι στην προετοιμασία, αλλά τώρα όλα τα βασανιστήρια του καλοκαιριού αποδίδουν καρπούς και είναι όλοι ευτυχισμένοι.

Δεν μπορώ να βρω κάτι που δεν μου αρέσει σε αυτόν τον Παναθηναϊκό. Δεν είναι ,λοιπόν, τα πάμπολλα λεφτά που κάνουν την ευτυχία. Είναι οι σωστές επιλογές παικτών, η σωστή προετοιμασία της ομάδας κι ένας προπονητής που βάζει σφραγίδα. Εν ολίγοις το πλάνο και η προοπτική για το μέλλον. Άλλωστε, απόψε δικαιωθήκαμε απολύτως για την εκτίμηση ότι δεν ήταν θέμα βραδιάς (στα τρίποντα) η συντριβή της Φενέρ. Απόψε με αντεστραμμένη εικόνα σε δίποντα και τρίποντα, αλλά με το ίδιο αποτέλεσμα, έφτασε εκ νέου σε πολύ υψηλό σκορ.

Το παιχνίδι είχε τελειώσει από την τρίτη κιόλας περίοδο. Έτσι, πήραν χρόνο συμμετοχής άπαντες. Και ο Μαυροκεφαλίδης για να μπει στη διαδικασία ρονταρίσματος και ο Χαραλαμπόπουλος για να σφυρηλατεί χαρακτήρα. Η ομάδα του Ιβάνοβιτς έχει ροτέισον 12 παικτών. Όχι όμως άναρχα και χωρίς ουσία. Με βάσεις που διευρύνονται όταν ο αγώνας το απαιτεί ή το επιτρέπει.

Βλέπουν (με χαμηλά το κεφάλι) μακριά

Με βάση τα αποτελέσματα των ελληνικών ομάδων, αλλά και την εικόνα τους, απόψε μπήκαν οι βάσεις για το Top-16 και βλέπουμε. Ο αήττητος Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός που θα μπορούσε άνετα να έχει το απόλυτο, αλλά έτσι όπως έρχονται τα πράγματα, μπορεί η ήττα από την Μπάγερν να μην του στοιχίσει.

Αυτό που θα τολμήσω να προβλέψω, είναι ότι φέτος θα δούμε τα ποιοτικότερα, πιο χορταστικά και συγκλονιστικά ντέρμπι «αιωνίων» (ας μην προσδιορίσω ακόμα το χρονικό εύρος του υπερθετικού βαθμού για να μην θεωρηθώ υβριστής). Ο Παναθηναϊκός έτοιμος, συνεχώς βελτιούμενος και υπερηχητικός (και στις δυο πλευρές του γηπέδου) και ο Ολυμπιακός που αποκτά ταυτότητα και προσανατολισμό, πειθαρχία και αγωνιστική ταυτότητα, είναι έτοιμοι να μας προσφέρουν υψηλότατου επιπέδου αναμετρήσεις. Αρκεί να τους αφήσουν οι απ' έξω...

Όσο για την Ευρωλίγκα, με τέτοιον Παναθηναϊκό όλα είναι πιθανά. Αλλά και πάλι δεν έχουν καμία σημασία τα τελικά του αποτελέσματα. Αυτό που μετράει είναι η προοπτική μιας ακόμα ομαδάρας που χτίστηκε από την αρχή και μας αφήνει ξανά να την παρακολουθούμε με το στόμα ανοιχτό. Το καλύτερο μπάσκετ των τελευταίων 5 χρόνων παίζει αυτός ο Παναθηναϊκός.

Θαυμάσια...