Σε ακόμα ένα τελικό Ευρωλίγκας καλά θα κάνουμε όλοι να προετοιμαστούμε για καταστάσεις…πέντε εναντίον οκτώ, συνθήκες στις οποίες χρόνια τώρα ο ΠΑΟ, ο Ομπράντοβιτς, οι παίκτες έχουν πάρει master όσον αφορά την αντιμετώπισή τους! Το 2002 στη Μπολόνια, μετρήσαμε στο πρώτο ημίχρονο δώδεκα σερί σφυρίγματα υπέρ της Κίντερ, με τον Μεσίνα να χαμογελά σαρδόνια, αλλά στο τέλος να μένει με την πίκρα.

Ίδια γεύση για τον Ιταλό είχε και το Βερολίνο, όπου Αρτεάγκα και σία πήγαν να δώσουν ετσιθελικά το τρόπαιο στην ΤΣΣΚΑ με ακατανόητα σφυρίγματα στο τέλος, που ανάγκασαν κοτζάμ Γιασικεβίτσιους να λέει πως «από την τρομάρα μου μ’ όσα έβλεπα η καρδιά μου έφτασε στον…κώλο μου!» Στο Παρίσι όλοι μείναμε στο αντικανονικό μπλοκ του Στόγιαν, όμως, εκτυλίχθηκε ολόκληρο κουβάρι φάσεων που αδίκησαν τον Παναθηναϊκό για να φτάσουμε στην «τάπα του αιώνα», εξέλιξη που δεν θα υπήρχε ποτέ αν είχαν εφαρμοστεί πιστά οι κανονισμοί!

Ο ΠΑΟ είναι πλέον μύθος στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, είναι επόμενο ν’ απολαμβάνει τον σεβασμό των «γκρίζων», εξού χθες οι διαιτητές δεν άφησαν το παιχνίδι να… ξεφύγει, με αποτέλεσμα να χαλάσει η συνταγή στο μυαλό του Πιανιτζάνι που είδε το ξυλίκι του να τιμωρείται. Αυτός ήταν ο λόγος που Μος- Λαβρίνοβιτς πριν καλά-καλά ζεσταθούν αποτραβήχτηκαν στον πάγκο, με το ταμπλό να έχει αναμμένα τρία φωτάκια δίπλα στα ονόματά τους στη λίστα των φάουλ (μερικά απ’ αυτά τραβηγμένα!) Η Μακάμπι και ο Μιζράχι έχουν δύναμη στα γραφεία που έφτασαν για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού να αλλάξουν την ώρα διεξαγωγής του τελικού για χάρη των Ισραηλιτών!

Οι παραδοσιακά ψυχρές σχέσεις που διέπουν την ηγεσία της «πράσινης» ΚΑΕ με τα υψηλά κλιμάκια της διοργανώτριας του φάιναλ-φορ (θ’ αναφερθούμε προσεχώς σ’ αυτές) μας κάνουν να υποψιαζόμαστε ότι αύριο τα σφυρίγματα θα είναι υπέρ των «κίτρινων». Μικρή σημασία έχει όμως αυτό (ελπίζουμε τουλάχιστον), αν ο Ζέλικο και τα παιδιά του βγάλουν στο παρκέ την προσωπικότητα και τα «αυγά» τους. Άλλωστε, ο «πεντάστερος» διαθέτει την πιο βαριά φανέλα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, οι παίκτες του έχουν περπατήσει πολλές φορές τα μονοπάτια του φάιναλ-4, σε αντίθεση με την πλειάδα των ταλαντούχων Αμερικανών της Μακάμπι που μας υπόσχονται θεαματικό τελικό.

Τουλάχιστον τα μαυράκια του Ντέηβιντ Μπλατ διασκεδάζουν παίζοντας μπάσκετ και όχι κλωτσοπατινάδα! Συνήθως οι άμυνες που στήνουν οι Ισραηλινοί είναι με τέσσερις παίκτες έξω από τη ρακέτα και μόνο το πεντάρι στο καλάθι, αλλά ο κόουτς θα πρέπει να είναι τρελός για ν’ αντιμετωπίσει έτσι τον Παναθηναϊκό που έχει ψηλούς για να βάλουν μέσα στα καλάθια τους δικούς του. Σημαντικό ρόλο θα παίξει η ευστοχία Σάτο, Νίκολας, οι αντίπαλοι παίζουν ζώνη, άρα για να τους ανοίξουμε επιβάλλεται να μπουν τα σουτ. Η Μακάμπι είναι μια μικρή Μπαρτσελόνα, το πόδι είναι διαρκώς στο γκάζι, επιζητά όσους περισσότερους πόντους στην επίθεση, παίζει με βάση τον ρυθμό και τρέχει συνέχεια στο ανοιχτό γήπεδο.

Ο Πάργκο είναι παικτάρα και δείχνει δύο φορές καλύτερος από τον αδελφό του, Τζανίρο που πέρασε ένα φεγγάρι από τον Ολυμπιακό (προ διετίας), μόνο που παραμένει άπειρος και δεν έχει γευτεί ποτέ του την άμυνα Διαμαντίδη-Καλάθη! Αν αποσυντονίσουμε αυτόν, το 6ο θα είναι κοντά!

Πηγή: leoforos.gr
 

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός