Μια… κλασική ατάκα που συνηθίζουμε να λέμε είναι πως… “δεν υπάρχουν άσχημες γυναίκες, αλλά άνδρες που δεν πίνουν”. Ας την παραφράσουμε: “Δεν υπάρχουν ομάδες χωρίς κίνητρο στο Top16 της Ευρωλίγκας, αλλά αντίπαλοι που αρνούνται να τους δώσουν το δικαίωμα να πιστέψουν στη νίκη”. Κι ο Ολυμπιακός είναι από τα χαρακτηριστικότερα φετινά δείγματα ομάδας που αρνείται να επιτρέψει στον αντίπαλο να ονειρευτεί. Μια ομάδα που έχει κάνει δόγμα το μπασκετικό “take no prisoners”…

Λένε πως η αξία του ηττημένου δίνει υπεραξία στον νικητή. Είναι η Αρμάνι η ομάδα που θα αποτελούσε σημείο αναφοράς για κάθε αντίπαλο, ο οποίος θα περνούσε από το Μιλάνο; Κατηγορηματικά όχι. Όμως, από τη μια κάθε παιχνίδι έχει δικό του συντελεστή δυσκολίας κι ο χθεσινός ήταν ιδιαιτέρως υψηλός.

Τρεις απουσίες σε μια θέση (στο “4”) είναι εξ ορισμού πάρα πολλές. Περιορίζουν τη δυνατότητα μιας ομάδας να αμυνθεί όπως θα ήθελε, ή θα μπορούσε, αν ήταν όλοι ενεργοί. Κι αυτό γίνεται ακόμα σημαντικότερο όταν απέναντι υπάρχουν παίκτες “μπουκαδόροι”, που τους αρέσει να… τρυπάνε την αντίπαλη άμυνα.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο ebasket.gr