Tην εποχή που ήταν προπονητής του Ολυμπιακού ο Πίνι Γκέρσον (που παρεμπιπτόντως προχθές είδε τον Ομπράντοβιτς να τον ξαναπροσπερνάει στην κούρσα προς το Φάιναλ Φορ) είχε πει ότι «μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δυο φορές το ίδιο λάθος» και προφανώς ο Βασίλης Σπανούλης δεν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία!

Τι εννοώ; Ορίστε η μικρή ιστορία μου από τον χθεσινό αγώνα, που φέρνει τους «ερυθρόλευκους» στο 2-1, στο αυριανό πρώτο match point και στη διάνοιξη του δρόμου προς τη Μαδρίτη: Οταν η Μπαρτσελόνα ξεπέρασε την επιθετική τρικυμία, η οποία (ελέω της γρανιτώδους άμυνας του Ολυμπιακού) έστειλε εννέα διαδοχικά σουτ της πάνω σε ξέρα και επέστρεψε στη διεκδίκηση της νίκης, στον V-Span έλαχε ο κλήρος να δει και τις δυο πλευρές του φεγγαριού...

Με το σκορ στο 70-66, ο Σπανούλης αστοχεί σε δυο βολές, εν συνεχεία βλέπει τον Ναβάρο να μειώνει με γκολ-φάουλ στο 70-69, στο καπάκι κάνει λάθος που δεν εκμεταλλεύθηκε με το σουτ του ο Ολεσον κι ενώ οι κάμερες της τηλεοπτικής μετάδοσης πιάνουν πολλούς θεατές στις εξέδρες του ΣΕΦ να έχουν δακρύσει από τον φόβο της ήττας, ο αρχηγός του Ολυμπιακού αποφασίζει πως πρέπει να πάρει το αίμα του πίσω...

Δεν είναι... ηλίθιος για να ξαναχάσει τις βολές (72-69), στη συνέχεια ο Παπαπέτρου κάνει το επιβεβλημένο φάουλ στον Ναβάρο και μέσα από την ψυχοφθόρο αλλά εν τέλει λυτρωτική διαδικασία της ρώσικης ρουλέτας, που σφραγίσθηκε από έναν πόντο του υπέροχου και πάλι Πρίντεζη, ο Ολυμπιακός έμεινε όρθιος και μπορεί να ονειρεύεται μια καινούργια Ρώμη και μια καινούργια Κωνσταντινούπολη!

Επίτηδες αφήνω έξω από αυτήν την υπόθεση το (καινούργιο) Λονδίνο, διότι το 2013 ο Ολυμπιακός προκρίθηκε στο Φάιναλ Φορ έχοντας πλεονέκτημα έδρας στη σειρά των πλέι οφ με την Αναντολού Εφές, ενώ τις προηγούμενες δυο φορές που ανέβηκε στον θρόνο, πέρασε στην κυριολεξία διά πυρός και σιδήρου: το 1997 πέτυχε την υπέρβαση κόντρα στην Παρτίζαν Βελιγραδίου και στον Παναθηναϊκό, ενώ το 2012 πήρε τη ρεβάνς του σοκ της προηγούμενης σεζόν από τη Σιένα, πληρώνοντάς τη με το ίδιο νόμισμα.

Οταν ο Σατοράνσκι αστόχησε στο τελευταίο σουτ της βραδιάς και ακούστηκε η κόρνα της λήξης, οι θεατές που είχαν βουρκώσει, φοβούμενοι το μοιραίο, ξαφνικά άρχισαν να αλαλάζουν και ελπίζουν πως αύριο το βράδυ δεν θα χρειαστεί να πάρουν μαζί τους χαρτομάντιλα!

Ο Ολυμπιακός υπέμεινε την πίεση του γηπεδούχου, το άγχος του φαβορί (μετά το break στη Βαρκελώνη) και την αντεπίθεση μιας μεγάλης ομάδας η οποία χθες προκρίθηκε στο Φάιναλ Φορ: όχι της Ευρωλίγκας, αλλά του Champions League!

Τούτου δοθέντος, (φαντάζομαι πως) ο Σπανούλης, ο Πρίντεζης και οι άξιοι σύντροφοί τους επ' ουδενί θα ήθελαν να προσφέρουν στον Ναβάρο τη χαρά που πήρε χθες ο Μέσι και περί τούτου έχουν γνώσιν οι φύλακες: αυτήν τη γνώση την είχαν και χθες όταν από το 30' έως το 39' με την «take no prisoners» άμυνά τους έκρυψαν το καλάθι τους από τους Καταλανούς (0/9 σουτ, 4/6 βολές), αλλά δεν την αποτέλειωσαν, με αποτέλεσμα η καταλανική λερναία ύδρα να σηκώσει ξανά κεφάλι...

Ο Σαίξπηρ έλεγε ότι «τέλος καλό, όλα καλά» και αυτή η αποφθεγματική κουβέντα επιβεβαιώθηκε απολύτως με τον Ολυμπιακό να βρίσκεται σαράντα λεπτά από το αεροδρόμιο με προορισμό τη Μαδρίτη. Απλώς, αυτήν τη φορά, ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος «φυλάκισε» τον ενθουσιασμό του και δεν έσπευσε (όπως στις 24 Φεβρουαρίου του 2011, μετά την εκτός έδρας νίκη επί της Φενέρμπαχτσε) να βγει δημοσίως στην τηλεόραση και να παρακινήσει τον κόσμο να κλείσει εισιτήρια για το Φάιναλ Φορ, στο οποίο, παρεμπιπτόντως, ο Ολυμπιακός δεν πήγε ποτέ!

Και στην προκειμένη περίπτωση (όπως και για τις βολές του Σπανούλη) ισχύει αυτό που είχε πει ο Γκέρσον: μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δυο φορές το ίδιο λάθος!

Πηγή: Goal

Μπαρτσελόνα Ευρωλίγκα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός