Στην πρεμιέρα τους στον «λάκκο των λεόντων», οι φιναλίστ της περυσινής Ευρωλίγκας δεν έκαναν τίποτε λιγότερο από το αναγκαίο, που μάλιστα είναι οφθαλμοφανές στο τελικό σκορ: η ομάδα η οποία την Κυριακή «έριξε» 91 πόντους και μάλιστα εκτός έδρας στο κεφάλι της πρωταθλήτριας Ευρώπης Ρεάλ Μαδρίτης και σκόραρε κατά μέσο όρο 82,2 πόντους στην πρώτη φάση, έβαλε με το ζόρι 62 και έφυγε με την ουρά στα σκέλια!

Δίκην deja vu από την περυσινή σειρά των πλέι οφ που του έδωσε την πρόκριση στο Φάιναλ Φορ, ο Ολυμπιακός χρειάστηκε δέκα λεπτά για να εγκλιματιστεί στις συνθήκες του αγώνα και ύστερα έπιασε τους Καταλανούς από τον λαιμό, τους στραγγάλισε και συν τοις άλλοις κράτησε κάβα και τη διαφορά των 12 πόντων, η οποία μπορεί να του φανεί χρήσιμη σε περίπτωση ισοβαθμίας.

Οι «ερυθρόλευκοι» διέθεταν, και μάλιστα σε πληθωρικό επίπεδο, όλα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την επίτευξη μιας τέτοιας νίκης: αμυντικό ένστικτο, ενέργεια (την οποία προσφέρει εγγυημένα πλέον ο αφιονισμένος Στρόμπερι), πάθος, σκληράδα, περισσότερες κατοχές ως απόρροια της υπεροχής τους στα ριμπάουντ (με αιχμή του δόρατος τα έντεκα επιθετικά στο πρώτο ημίχρονο), υψηλά ποσοστά ευστοχίας, κάμποσα μεγάλα σουτ (κυρίως του Σπανούλη) και «σαφώς μεγαλύτερη πνευματική ετοιμότητα» από την Μπαρτσελόνα, όπως ορθώς σχολίασε ο Αλέξανδρος Βεζένκοφ.

Με εξαίρεση τρεις τέσσερις φάσεις αβελτηρίας στο τέλος από τις οποίες ροκανίστηκε η διαφορά των 19 πόντων (αλλά, διάβολε, με την Μπαρτσελόνα έπαιζε, όχι με την... Κωλοπετεινίτσα) όλα κύλησαν ιδανικά για τον Ολυμπιακό: πέτυχε μια μεγάλη νίκη, αποκόμισε την απαραίτητη αυτοπεποίθηση μετά τις τελευταίες τρεις ισχνές εμφανίσεις, έβαλε πάλι στην εξίσωση (της δημιουργίας και της εκτέλεσης) τον Σπανούλη και βρήκε πολλά ερείσματα για να εδραιώσει την κυριαρχία του.

Την Κυριακή το βράδυ στη Μαδρίτη ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο πέτυχε ένα εκπληκτικό τρίποντο στην εκπνοή του πρώτου ημιχρόνου και χθες το έφαγε στη... μάπα! Με το buzzer beater τρίποντο που έβαλε ο Ντάνιελ Χάκετ σε επίθεση μόλις τεσσάρων δευτερολέπτων, «έγραψε» το 39-26 και έδωσε στον Ολυμπιακό την αίσθηση της υπεροχής. Μια αίσθηση η οποία προϊούσης της βραδιάς μεγάλωσε, έγινε πεποίθηση και του άφησε μια πολύ σπουδαία παρακαταθήκη για τη δύσκολη συνέχεια...

Τα αμυντικά πλάνα και οι επιθετικοί αυτοματισμοί της Μπαρτσελόνα, που είναι ίσως η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης στο παιχνίδι ρυθμού στο μισό γήπεδο, πήγαν από νωρίς περίπατο. Ο,τι κι αν δοκίμασε ο Τσάβι Πασκουάλ πήγε στράφι, καθώς ο Ολυμπιακός, που εμφανίστηκε με το στιλέτο στα δόντια, έβρισκε τις απαντήσεις και έβαζε αυτός δύσκολες ασκήσεις τις οποίες δεν μπόρεσαν να λύσουν οι Καταλανοί.

Από τη στιγμή που οι «ερυθρόλευκοι» δεν υποτάχθηκαν στον ρυθμό της Μπαρτσελόνα, τουναντίον την έβαλαν στο δικό τους τριπάκι, το ματς δεν είχε γυρισμό: ο Σατοράνσκι δεν εξελίχθηκε, ως είθισται, σε παράγοντα του ματς και απλώς σκόραρε στα τελευταία λεπτά ο Ναβάρο αστόχησε και στα πέντε σουτ που επιχείρησε, ο Ντόελμαν και ο Ολεσον πέρασαν και δεν ακούμπησαν, ενώ ο Τόμιτς ναι μεν σκόραρε 16 πόντους, αλλά τυραννίστηκε μέσα στα ρακέτα του Ολυμπιακού και έμεινε πολλή ώρα στον πάγκο.

Προς επίρρωσιν του πλουραλισμού, του αλτρουισμού και του ομαδικού πνεύματος που διέπουν τον Ολυμπιακό, επισημαίνω ένα στοιχείο που αποτελεί μεγάλο κομπλιμέντο: χρειάστηκε το ρολόι να δείξει το 37ο λεπτό για να δεήσει να εμφανίσει έναν παίκτη (Σπανούλης) με διψήφιο νούμερο πόντων. Λίγο αργότερα θα του έκανε παρέα και ο Χάντερ, αλλά προφανώς δεν θα έχανε η Βενετιά βελόνι εάν κι ελόγου τους έμεναν σε μονοψήφιο αριθμό...

Πηγή: Goal