Kαι η Τσεντεβίτα με αμούστακους έπαιζε!

Πάντα, όταν υπάρχει τέτοια διαφορά ανάμεσα σε δύο αντιπάλους, αναρωτιέσαι αν ήταν τόσο κακός ο ηττημένος (εν προκειμένω η Τσεντεβίτα), ή αν την υποχρέωσε ο αντίπαλος (Παναθηναϊκός). Θα ήταν άδικο να μη σταθούμε στην πιο εμφατική εκτός έδρας φετινή ευρωπαϊκή νίκη των "πράσινων", καθώς οι Κροάτες και ζημιές έχουν κάνει, και σπάνια παρατάνε παιχνίδια.

Σε ένα ματς που είχε μπροστά ένα τεράστιο "πρέπει" (όπως και σχεδόν όλα μέχρι το τέλος), η παρέα του Τζόρτζεβιτς αντέδρασε σωστά. Στην επίθεση "σημάδεψε" κι εκμεταλλεύτηκε περισσότερο από ποτέ τους ψηλούς, με αιχμή του δόρατος τον Ραντούλιτσα. Περί της επιθετικής του επάρκειας ουδείς λόγος κι απόψε ο Παναθηναϊκός είχε τη δυνατότητα να το εκμεταλλευτεί, από τη στιγμή που η αμυντική του νωθρότητα δεν κόστιζε.

Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισαν την αναμέτρηση οι "πράσινοι" ήταν εξαιρετικός. Με στοχοπροσήλωση, χωρίς να φείδονται φάουλ, προκειμένου να βγάλουν από τον ρυθμό τούς Κροάτες, με διάθεση να γίνουν οι επιθέσεις με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες (εξ ου και η πληθώρα των ασίστ).

Είναι άδικο να στεκόμαστε στις ήττες περισσότερο απ΄ ότι στις νίκες, όμως αλήθεια είναι πως ο Παναθηναϊκός (μας) έχει συνηθίσει να κερδίζει τέτοιους αγώνες. Το αντίθετο προκαλεί έκπληξη και θέλει ανάλυση. Η αποψινή, για τον καλό Παναθηναϊκό, είναι… μια βραδιά στη δουλειά.

Μην παρεξηγηθούμε, δεν έγινε υπερομάδα σ΄ ένα βράδυ το "τριφύλλι". Υπήρξαν κενά σημεία (οι περιστροφές στην άμυνα έδιναν πολλά ελεύθερα σουτ, ο Γιάνκοβιτς δεν πήγε να κάνει ένα φάουλ τη στιγμή που δεν είχε κανένα, με αποτέλεσμα να δεχθεί τρίποντο στον αιφνιδιασμό ο Παναθηναϊκός, εν αντιθέσει με τον Διαμαντίδη που δεν σκέφτηκε καν να κάνει το τέταρτο φάουλ του, αρκετά νωρίς), όμως αυτά είναι θεματάκια που βλέπει, αναλύει και διορθώνει το προπονητικό τιμ.

Η αλήθεια είναι πως δεν μου άρεσε το γεγονός ότι ο Τζόρτζεβιτς επέλεξε να πάει 38 λεπτά με εννέα παίκτες, τη στιγμή που ήταν εμφανές πως απέναντι στους …under size ψηλούς της Τσεντεβίτα ο Παπαγιάννης δεν θα είχε πρόβλημα και στις δύο πλευρές του γηπέδου. Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη διατήρησης της διαφοράς, όμως από την άλλη, κάποια στιγμή πρέπει να εμπιστευτεί το υλικό του. Άλλωστε κι η Τσεντεβίτα με… αμούστακους έπαιζε.

Πριν βιαστεί κανείς να μας χαρακτηρίσει γκρινιάρηδες, να σημειώσουμε τούτο: Ο Παναθηναϊκός, με την άνετη νίκη (απότοκο της πολύ καλής εμφάνισης) που πραγματοποίησε, μας επιτρέπει να ασχολούμαστε με… δευτερευούσης σημασίας ζητήματα. Χρήσιμα, σε κάθε περίπτωση.