Όταν -στις αρχές της χιλιετίας- τα μεγάλα ευρωπαϊκά κλαμπ, συνεπικουρούμενα από τις λίκγες, επιχείρησαν να φτιάξουν την Ευρωλίγκα, την ονόμασαν "το πρωτάθλημα της ελευθερίας". Κι είναι αλήθεια πως τότε απελευθερώθηκαν δυνάμεις, έπαψε η FIBA να έχει τον μοναδικό λόγο και την απόλυτη εξουσία. Από τότε μέχρι τώρα κύλησε πολύ νερό στ' αυλάκι κι οι λίγκες με τις ομάδες ψάχνουν τρόπους να ξεφύγουν από τα δεσμά του Τζόρντι Μπερτομέου και της νομενκλατούρας του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Η Ευρωλίγκα έγινε το καλύτερο πρωτάθλημα της Ευρώπης στο μπάσκετ, αλλά παράλληλα κράτος εν κράτει. Έχοντας με το μέρος του 4-5 από τα σημαντικότερα σωματεία της ηπείρου, ο Γιωργάκης με το ψεύτικο χαμόγελο κάνει παιχνίδι μόνος του. Και πλέον οι υπόλοιποι αναζητούν την ελευθερία στη FIBA, που δίνει γη και ύδωρ για να ανακτήσει τα χαμένα μεγαλεία, καθώς χωρίς οργάνωση συλλόγων, με έκφραση μόνο από τις εθνικές ομάδες, τους ξεχνά και η μάνα τους.

Πώς έχουν τα πράγματα; Το παιχνίδι παίζεται στο Eurocup. Η Ευρωλίγκα εκ των πραγμάτων ανήκει στην παρέα του Τζόρντι, οπότε το Τσάμπιονς Λιγκ της FIBA έρχεται να "καπελώσει" το Eurocup. Η Ρώμη δεν χτίστηκε, αλλά και δεν έπεσε σε μια μέρα και όλοι γνωρίζουν πως μια διοργάνωση, η οποία θα λειτουργήσει ως προθάλαμος και που ταυτόχρονα θα περιορίσει τη δράση του Μπερτομέου μόνο στην Ευρωλίγκα, είναι ο εφικτός και τακτικός στόχος.

Την πλάστιγγα θα γείρουν η Ισπανία, η Ρωσία, η Ελλάδα κι η Γερμανία. Αν μετακινηθούν προς τη FIBA θα γίνει το Τσάμπιονς Λιγκ και θα ατονήσει το Eurocup. Βέβαιον είναι πως δεν χωράνε και οι δύο διοργανώσεις. Κι εδώ έχουμε δύο αντικρουόμενες κινήσεις: Από τη μια ο Μπερτομέου λειτουργεί χειρουργικά και τάζει τις τέσσερις από τις πέντε θέσεις (μία θα μείνει για τον κάτοχο του Eurocup) σε ομάδες που αλλάζουν καταστάσεις. Πέρα δηλαδή από τις 11+1 (αυτή που θα κατακτήσει τοEurocup), υποψήφιες είναι η Χίμκι (ή η Λοκομοτίβ Κούμπαν), η Μπάγερν (τη θέλουν σαν τρελοί και οι δύο, λόγω ονόματος) η Νταρουσάφκα (λόγω και του χορηγού) και ο νικητής της Αδριατικής Λίγκας (κάτι σαν Ερυθρός Αστέρας ή Τσεντεβίτα, για να 'χετε μια σχετική εικόνα).

Από την άλλη ο Μπερτομέου με την επεκτατική του διάθεση, βάζει απέναντί τους τις λίγκες, καθώς με το πρωτάθλημα των 16 ομάδων καταστρέφει τα πρωταθλήματα των χωρών. Ούτε το Τσάμπιονς Λιγκ στο ποδόσφαιρο δεν πείραξε τα εθνικά πρωταθλήματα, το επιχειρεί ο αμετροεπής Μπερτομέου. Κι αν τα καταφέρει θα καταστρέψει το μπάσκετ, τουλάχιστον με τις δομές που το γνωρίζουμε.

Γιατί, αλήθεια, να επενδύσει ο Λάσκαρης, ή ο Αγγελόπουλος της ΑΕΚ, σ' ένα απαξιωμένο πρωτάθλημα; Πόσο εύκολα μπορεί να υπάρξει ευρωπαϊκό ΝΒΑ; Δεν έχουμε γυάλινη σφαίρα μπροστά μας, αλλά τουλάχιστον σε βάθος 5-10 χρόνων κάτι τέτοιο είναι καταστροφικό σε πολυεπίπεδη ανάγνωση.

Όλα είναι ανοιχτά. Η FIBA είναι πιο συζητήσιμη από ποτέ, ξεπερνώντας πρόσωπα και αγκυλώσεις, δίνοντας στις ομάδες τη δυνατότητα να λειτουργήσουν χωρίς "δερβέναγα" πάνω από το κεφάλι τους. Στερνή μου γνώση… Η Ευρωλίγκα τάζει, αλλά παράλληλα αδυνατεί να αντιληφθεί το προφανές: Δεν γίνεται κορυφαίο πρωτάθλημα, χωρίς ισχυρά τοπικά πρωταθλήματα.

Η συνέχεια επί της οθόνης. Κι αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον…
 

Ευρωλίγκα Άρης ΑΕΚ Παναθηναϊκός ΠΑΟΚ Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός