Είναι φορές που οι αριθμοί λένε την αλήθεια. Ο Παναθηναϊκός σούταρε με τραγικά ποσοστά στα τρίποντα (2/20 μέχρι τη στιγμή που Ουίλιαμς και Πάβλοβιτς είχαν 2/2, αλλά ήταν ήδη αργά). Ο Καλάθης έκανε το χειρότερο παιχνίδι του στον Παναθηναϊκό (στο μπροστά μέρος του γηπέδου). Η… παράδοση που θέλει τους "πράσινους" να μην κερδίζουν όταν ο Διαμαντίδης είναι άποντος καλά κρατεί.

Όλα αυτά έχουν εξήγηση. Να γυρίζεις βρε λεβέντη μου στην άμυνα και να σκέφτεσαι να πας να σπρώξεις τον αντίπαλό σου, να κάνεις τρίτο φάουλ σε ανύποπτη φάση και να χαλάς ό,τι είχε χτιστεί μέχρι τότε, δεν το καταλαβαίνω. Γιατί το αναφέρω αυτό; Επειδή ο Παναθηναϊκός, αν και κακός σε γενικές γραμμές, δεν έκανε… πισωγύρισμα με την ήττα. Ο Ραντούλιτσα, όμως, γύρισε στις βραδιές που όλοι θέλαμε να ξεχάσουμε.

Όλοι χάνουν, άρα δεν μπορούμε να "χρεώσουμε" σε έναν απ' όλους την ήττα. Οι "πράσινοι" έχασαν μοναδική ευκαιρία να φλερτάρουν έντονα με τη δεύτερη θέση. Αντ' αυτού θα υποχρεωθούν να παλέψουν για να πάρουν την τρίτη από τον Ερυθρό Αστέρα, που έχει το πάνω χέρι στη μεταξύ τους ισοβαθμία, αλλά και χειρότερο πρόγραμμα.

Η αλήθεια είναι πως όταν τα σουτ πηγαίνουν όλα στο σίδερο και την ίδια στιγμή έχεις χάσει το σημείο αναφοράς σου στο "ζωγραφιστό", δεν μπορεί να μην έχεις επιθετικό πρόβλημα. Κάτι που επιδεινώθηκε με τα γρήγορα φάουλ του Γκιστ (η αλήθεια είναι πως οι διαιτητές παρασύρθηκαν από την έδρα) και τη χαμηλή πτήση των υπολοίπων.

Πρόδηλο είναι πως ο Ουίλιαμς, με την προσωπική πεισματάρικη αντίδρασή του στην τέταρτη περίοδο, θύμισε κάτι από Ντιλέινι στο ΟΑΚΑ, έδειξε πόσο καλός επιθετικός είναι. Όμως, αυτό δεν έφτανε στον Παναθηναϊκό, που ξόδεψε μια περίοδο (την τρίτη), όπου η κακή επιθετική του λειτουργία, επέδρασε αρνητικά και στην άμυνα.

Γιατί δεν είχαν καλύτερα ποσοστά οι Σέρβοι, αλλά βρήκαν ενδιάμεσες λύσεις με τον Κίνσεϊ και τον Μίλερ, κάτι που δεν έκανε ο Παναθηναϊκός. Και μόνο το ότι με αυτήν την κακή εμφάνιση ηττήθηκε με μόλις ένα καλάθι, δείχνει ότι μπορούσε να φύγει με γεμάτες αποσκευές, όμως η ιστορία δεν… ξεγράφεται.

Πολύ καλό ήταν το πρώτο δείγμα γραφής του Χάντερ. Δείχνει ότι θα βοηθήσει, ειδικά σε βραδιές που δεν θα έχει ξεχαρβαλωθεί η "πράσινη" φροντ λάιν, σε βραδιές που ο Ραντούλιτσα θα μπορεί να ξεχωρίσει τι είναι σημαντικότερο: Να δείξει τα μούσκουλά του στους αντιπάλους, ή να μείνει προσηλωμένος στο πλάνο; Γιατί μπράτσα έχουν πολλοί, το επιθετικό του ταλέντο λίγοι κι είναι κρίμα να το ξοδεύει, καθισμένος στον πάγκο, φορτωμένος με φάουλ…

Στα δικά μου μάτια, το μήνυμα της βραδιάς είναι ένα: Εκτός από μπράτσα, θέλει και μυαλό το μπάσκετ.
 

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός