Στο Top16 υπάρχουν δύο σημεία αναφοράς για τον Σάσα Τζόρτζεβιτς και τους παίκτες του. 29 Ιανουαρίου το πρώτο, το 82-79 με την Νταρουσάφακα. Αν δεν ερχόταν εκείνη η νίκη, πολλά πράγματα ίσως ήταν διαφορετικά. Δεν είναι της παρούσης το πώς και το τι! 24 Μαρτίου το δεύτερο, το 84-86 επί της Νταρουσάφακα στην Κωνσταντινούπολη. Οι «πράσινοι» ρίσκαραν με την απόδοσή τους, αλλά πήραν μία νίκη που τους «κλειδώνει» ουσιαστικά τη συμμετοχή στα playoffs και πιθανώς τους απομακρύνει από την τέταρτη θέση.

Στο διάστημα αυτό το «τριφύλλι» έδωσε οκτώ ματς Ευρωλίγκας και πήρε τα επτά, με μόνη παραφωνία το 69-67 στο Βελιγράδι αγώνας που χάθηκε στο καλάθι. Έτσι το 1-3 έγινε 8-4, επίδοση κι εξέλιξη που δεν γίνεται – με απλά λόγια – να προκαλούν την παραμικρή γκρίνια. Η κουβέντα για τον όμιλο και το βαθμό δυσκολίας του είναι μεγάλη, όμως δεν πρέπει να παραγνωριστεί το γεγονός πώς μπορεί Λοκομοτίβ Κουμπάν και Ερυθρός Αστέρας να μην είναι στις φανέλες Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα, αλλά αυτήν την εποχή παίζουν καλύτερο μπάσκετ!

Στο διάστημα τούτο ο Σέρβος προπονητής της ελληνικής ομάδας κέρδισε ομολόγους του με περισσότερη εμπειρία και χιλιόμετρα στην Ευρωλίγκα. Μπαρτζώκας, Ομπράντοβιτς, Ίβκοβιτς, Μαχμούτι… Δεν είναι μικρό πράγμα για τον «Σάλε», ο οποίος είναι rookie στη διοργάνωση. Η γκρίνια, γενικά, βρίσκει εύφορο κλίμα στον Παναθηναϊκό, κουσούρι που κρατά από το ποδόσφαιρο. Όταν τελειώνει ένα παιχνίδι με τόσο μεγάλο αποτέλεσμα και ανατροπή στο τέλος, δεν γίνεται να μην πανηγυρίζεται πρώτα η επιτυχία μα να ενοχλεί το DNP του Παπαγιάννη!

Σεβαστή η κάθε γνώμη, αλλά αυτό που πέτυχε ο Παναθηναϊκός μέσα στο 2016 είναι υπέρβαση. Ουδείς είναι απόλυτα ικανοποιημένος με το μπάσκετ στα τελευταία παιχνίδια, αλλά για μισό λεπτάκι: 84 πόντοι στην Κουμπάν και 86 στην Νταρουσάφακα είναι λίγοι; 66 έβαλε ο Αστέρας εκεί, 55 η Μάλαγα, 72 η Έφες ενδεικτικά. Ο αντίπαλος δεν είναι κακός. Είδαμε χειρότερες ομάδες στο Top16, σαν τη Ζάλγκιρις που μάλιστα έκανε και ζημιά στον Ολυμπιακό! Η Ντογκούς πληρώνει το αρχικό 0-5, διότι στη συνέχεια – μέχρι και το εντός με τον Παναθηναϊκό – είχε 3-3.

Ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε έναν αντίπαλο που δεν ήταν φορτωμένος με άγχος, την ώρα που ο ίδιος με ήττα θα γνώριζε τεράστιο πισωγύρισμα σε όλα τα επίπεδα. Η ψευδαίσθηση ότι το έργο των φιλοξενούμενων θα ήταν εύκολο, ευτυχώς από τη μία, έληξε στην πρώτη περίοδο. Εκεί έγινε ζημιά – με 30 πόντους παθητικό για το φαβορί –, όμως υπήρχε ο χρόνος για επιδιόρθωση της κατάστασης. Οι Τούρκοι και υπολογίσιμο ρόστερ διαθέτουν και καλό προπονητή. Ο Παναθηναϊκός έδειξε προετοιμασμένος για να τα βγάλει πέρα σε ενδεχόμενα εμπόδια, τα οποία θα έσκαγαν.

Και η τελική επιτυχία πιστώνεται στον Τζόρτζεβιτς, ανεξάρτητα κι αν μπορεί να μην τα πήγε τέλεια στο παιχνίδι. Πριν το παιχνίδι όποια στατιστική κατηγορία κι αν έμπαινε στη ζυγαριά, ανάμεσα στις δύο ομάδες, δεν θα έγερνε την πλάστιγγα υπέρ κάποιας ξεκάθαρα. Στη μία που είναι αρκετά καλύτερος ο Παναθηναϊκός – στις ασίστ –, το 19,4 του μέσου όρου έπεσε στο 13! Κι όμως ήρθε η νίκη. Με το ρόστερ που έχει, πλέον, ο Τζόρτζεβιτς είναι δύσκολο να υποστεί ήττα από έναν και μόνο παίκτη, όπως για παράδειγμα στο 71-77 του «ΟΑΚΑ» από την Κουμπάν στην πρώτη φάση των ομίλων, όπου «γαζώθηκε» από τον Ντιλέινι.

Το φανταστικό δεκάλεπτο του Ερντέν δεν θα μπορούσε να φτάσει στην Νταρουσάφακα, ούτε ήταν δυνατό να πάρουν το ματς για τους γηπεδούχους αποκλειστικά ο Ουίλμπεκιν ή ο παικταράς, κατά τα άλλα, Γκόρντον. Συμπερασματικά, ο Παναθηναϊκός δεν κέρδισε κάποιο διαλυμένο… καφενείο. Νίκησε μία κανονική ομάδα κι εκεί που πρέπει να σταθούμε είναι στο ρήμα «νίκησε». Τη δεδομένη χρονική στιγμή – εφόσον δεν παίζονται διαφορές και ισοβαθμίες, όπως στην προκειμένη περίπτωση – μία νίκη των 20 πόντων και μία των 2 προσφέρουν ακριβώς τα ίδια.

Πηγή: sportit.gr