Αυτός ο Ολυμπιακός αξίζει να βρεθεί όχι μόνο στα πλέι οφ, αλλά και στο Βερολίνο. Μόνο που στη ζωή δεν παίρνεις πάντα αυτό που αξίζεις, αλλά αυτό που διαπραγματεύεσαι κι οι "ερυθρόλευκοι", από δική τους αβλεψία (κόντρα σε Μπάμπεργκ και Ζαλγκίρις), έφτασαν να διαπραγματεύονται την πρόκρισή τους, κάτω από αντίξοες συνθήκες. Γιατί μπορεί χθες να ήταν εντυπωσιακοί, όμως στην ουσία δεν έχουν καταφέρει κάτι, καθώς κυνηγούν 2/2, κόντρα σε Χίμκι και ΤΣΣΚΑ.

Αν θελήσει κανείς να αναζητήσει τη διαφορά ανάμεσα σε αυτήν την εμφάνιση (κατά τη γνώμη μου καλύτερη φετινή) και σ' εκείνα τα ματς που έχασε και "πληγώθηκε", είναι η πολυφωνία στην επίθεση. Όταν σκοράρουν 11/11 παίκτες, όταν έχει τρεις επιθετικούς πυλώνες (Μάντζαρη - Σπανούλη - Πρίντεζη), όταν έχει βοήθεια στο μπροστά μέρος του γηπέδου από Παπανικολάου, Ουόρικ, Παπαπέτρου, Χάκετ, τότε μπορεί να κερδίσει κάθε αντίπαλο.

Το κακό είναι πως δεν μπορεί να πανηγυρίσει μια τεράστια νίκη, γιατί απλά δεν του προσφέρει κάτι ουσιαστικό. Πλέον όλη η χρονιά παίζεται στη Ρωσία, κόντρα στη Χίμκι, εκεί όπου ο Ολυμπιακός δεν θα έχει την ενέργεια που του δίνει το ΣΕΦ, εκεί όπου πρέπει να πετύχει κάτι, το οποίο μετά την ήττα από την Μπάμπεργκ έμοιαζε ακατόρθωτο. Και βέβαια, κανείς δεν λέει πως αν τελειώσει θετικά το ματς στη Μόσχα θα είναι εύκολη υπόθεση η τελευταία αναμέτρηση κόντρα στην ΤΣΣΚΑ.

Σε έναν όμιλο με πενταπλή ισοβαθμία, όλα μπορεί να συμβούν. Ο Ολυμπιακός, ανεξάρτητα με το τι θα προκύψει στη συνέχεια, έχει φτιάξει έναν εξαιρετικό ελληνικό κορμό, με Μάντζαρη - Παπανικολάου - Παπαπέτρου - Πρίντεζη. Ακόμα κι αν δεν κρατήσει τον Σπανούλη, με αυτά τα χρήματα μπορεί να πάρει ξένο πρωταγωνιστή. Συν τον Αγραβάνη, με σταθερά σημεία αναφοράς Χάκετ - Γιανγκ και Χάντερ (και αποφάσεις που θα ληφθούν για Λοτζέσκι - Στρόμπερι).

Κανείς δεν μπορεί να ξέρει αν θα φτάσει στα πλέι οφ, αν θα έχει μειονέκτημα ή πλεονέκτημα έδρας, αν θα βρει τη Φενέρμπαχτσε ή κάποιον άλλον (ακόμα και τον Παναθηναϊκό μπορεί να συναντήσει). Και σίγουρα κανείς δεν θα κάνει τώρα τον απολογισμό, εν μέσω… "πανηγυριού", που γίνεται στον όμιλο.

Είναι, όμως, εμφανές πως στις καλές του βραδιές ο Ολυμπιακός είναι πολύ καλός, υπερνικώντας ατυχίες (σκεφτείτε να είχε και Γιανγκ - Λοτζέσκι).

Είναι πολύ κακός στις κακές του βραδιές κι αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να διορθώσει. Όμως, κυνηγώντας (με αξιώσεις) να πετύχει μια χρονιά εντός κι εκτός συνόρων, να παραμείνει στο κορυφαίο επίπεδο (ήτοι να βρεθεί στο Βερολίνο) και να κρατήσει τα σκήπτρα του πρωταθλητή (δεν θα είναι διόλου εύκολο), έχει ήδη έτοιμο κορμό για την επόμενη.

Αντίθετα, ο Παναθηναϊκός με τους Έλληνες που διαθέτει, δεδομένου ότι σταματάει ο Δημήτρης Διαμαντίδης, είναι υποχρεωμένος να αναζητεί παίκτες επιπέδου Έλιοτ Ουίλιαμς, γεγονός που σημαίνει ότι πρέπει να ξοδεύει πολλά χρήματα.

Όλα αυτά θα έχουμε τον χρόνο να τα αναλύσουμε. Αυτό που δεν μπαίνω στη διαδικασία να αναλύσω είναι τα σενάρια πρόκρισης, καθώς με πενταπλή ισοβαθμία και όλα τα ματς επί ξυρού ακμής, θα πονοκεφαλιάσουμε άδικα. Ας περιμένουμε τη… μάχη της Μόσχας…

Ευρωλίγκα Μπάσκετ Ολυμπιακός