Όσο κι αν το ποδόσφαιρο αποτελεί τον «βασιλιά των σπορ», φάσεις σαν αυτή του Σλούκα στη λήξη του κανονικού αγώνα Γαλατά Σαράι-Ολυμπιακού, με το… απίθανο καλάθι από τα 24 μέτρα, δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο άθλημα, πολύ περισσότερο δεν μπορούν να κρίνουν έτσι…παγερά την εξέλιξη ενός παιχνιδιού. Όπως λέει και ο Στηβ Γιατζόγλου, κι επιβεβαιώνεται συχνά, «στο μπάσκετ, αν δεν…τραγουδήσει η χοντρή κυρία (σ.σ. η κόρνα της γραμματείας) κανείς δεν γνωρίζει τον νικητή».

Κατά δεύτερον, πιστεύω ότι η χθεσινή ήττα συνιστά «αυτοκτονία» για τον Ολυμπιακό. Κατάφερε να ανατρέψει δύο φορές το -14, να ισοφαρίσει….ανέλπιστα στη λήξη των 40΄, να ξεκινήσει με δύο τρίποντα την παράταση και στη συνέχεια να απολέσει τους δύο βαθμούς! Απίστευτο… Είναι επίσης «αυτοκτονία» διότι οι ερυθρόλευκοι έκαναν «κατάθεση ψυχής» στο παρκέ του Αμπντί Ιπεκτσί! Την ώρα που οι αγωνιστικές αδυναμίες τους έδειχναν ακόμα πιο…κραυγαλέες, με αντίπαλο μια…πρωτάρα της διοργάνωσης, με πολλές αδυναμίες επίσης και ποιότητα που απέχει μακράν των κορυφαίων ομάδων της διοργάνωσης, παρέταξαν πρωτόγνωρο πάθος και πίστη για τη νίκη, αυταπάρνηση στην άμυνα, νοοτροπία νικητή. Και αυτά (αποκλειστικά) τα στοιχεία, τους κράτησαν μεν «όρθιους» στην Πόλη, αλλά δεν ήταν αρκετά δε, –όπως αποδείχθηκε- για να τους δώσουν τη νίκη.

Συναισθηματικά οι παίκτες του Ολυμπιακού αξίζουν τον σεβασμό μας.

Αυστηρά μπασκετικά όμως, ο Ολυμπιακός δεν έκανε απόψε το…καθήκον του στην Κωνσταντινούπολη! Οι φιλοδοξίες του για πρόκριση στους 8 της διοργάνωσης περνούσαν –αν μη τι άλλο- μέσα από τη νίκη επί της (θεωρητικά) ασθενέστερης ομάδας του γκρουπ, ώστε η πρόκριση να κριθεί στα ματς με την Εφές. Αν και το γνώριζαν, οι ερυθρόλευκοι παρουσιάστηκαν ωστόσο για 26 λεπτά ανέτοιμοι για τέτοιο παιχνίδι, κατώτεροι των περιστάσεων, με μονοδιάστατη επιθετική στρατηγική και προβλέψιμες επιλογές, ιδιαίτερα για έναν προπονητή σαν τον Μαχμούτι, που βασίζει τα πάντα στο σκάουτινγκ των αντιπάλων του.

Πρέπει δε να πω (κι ας μου το…επιτρέψει) ότι σε μερικά ματς κυριολεκτικά…λυπάμαι τον Βασίλη Σπανούλη! Ακόμα και ο πιο αδαής φίλαθλος μπορεί να αντιληφθεί την…απέραντη μοναξιά του, την έλλειψη ικανών συμπαραστατών και την αδυναμία των συμπαικτών του –αλλά και του προπονητή- να στηρίξουν την ηγετική μορφή, το ταλέντο, την εκτελεστική δεινότητα, την επαφή με το καλάθι, την δίψα του για νίκη και διάκριση!!! Απομονωμένος, με όλη την αντίπαλη άμυνα προσαρμοσμένη πάνω του, προσπαθεί με ατομικές ενέργειες να κρατήσει «όρθιο» τον Ολυμπιακό, που προφανέστατα δεν έχει σχέδιο με άλλες συνεπείς επιθετικές επιλογές, συνέχεια στο παιχνίδι του και μάλλον έχει…κουράσει πια με αυτό το μονότονο (κι αναμενόμενο) pick and roll, πότε με τον Χάινς και πότε με τον Άντιτς, στους οποίους φυσικά είναι προσαρμοσμένες όλες οι αντίπαλες άμυνες.

Η διπλή ανατροπή, δεν ήταν ασφαλώς απόρροια προγραμματισμένου παιχνιδιού, αλλά της «σκυλίσιας» άμυνας του Ολυμπιακού και της μετριότητας που διακρίνει την περιφέρεια της Γαλατά, η οποία ακόμα δεν ανήκει στο υψηλό επίπεδο ομάδων της ευρωλίγκας. Με διαφορετικό αντίπαλο να είστε σίγουροι ότι ο αγώνας θα είχε άλλη εξέλιξη! Και προς επιβεβαίωση, επικαλούμαι την τελευταία φάση, του Σλούκα. Υπάρχει περίπτωση ο Ομπράντοβιτς, ο Πιανιτζάνι, ο Ίβκοβιτς, ή ακόμα ο Ζήσης, ο Διαμαντίδης, ο Μαρσελίνιο, ο Σπανούλης, ο Παπαλουκάς π.χ. να άφηναν αφύλακτο αντίπαλο περιφερειακό να τρέχει μόνος με τη μπάλα στους 3 πόντους διαφορά? Ποτέ, σας διαβεβαιώνω.

Ο ηρωικός Σπανούλης, λοιπόν, καλείται σε κάθε σοβαρό ματς να υπερβάλλει εαυτόν και να «αναστήσει» τους συμπαίκτες του, οι οποίοι προφανέστατα πια του…οφείλουν τον φετινό μισθό τους, αφού χωρίς αυτόν δύσκολα θα κέρδιζαν ακόμα και μεσαίας δυναμικότητας ομάδες της ελληνικής Α1.

Κι απόψε ο (ακούραστος) Σπανούλης οδήγησε τον Ολυμπιακό επί 40΄, έδωσε το έναυσμα δύο φορές για την ανατροπή διαφοράς 14 πόντων εις βάρος της πειραϊκής ομάδας, αλλά στα κρίσιμα σημεία πάλι δεν είχε στηρίγματα: δύο φορές ο Χάινς και μία ο Άντιτς απέτυχαν να δώσουν προβάδισμα στον Ολυμπιακό, που είχε ανατρέψει το 56-43 σε 61-61 και είχε την κατοχή!!! Και στην παράταση, στο τελευταίο κρίσιμο λεπτό, πάλι…άλλοι πήραν τις προσπάθειες, όπως και στο Καντού…

Κρίμα για τον Βασίλη….

Θέλω να κλείσω με ένα ακόμα σημείο: αναρωτιέμαι ποιος είναι ο «σοφός» που άφησε τον Τζαμόν Γκόρντον να φύγει από τον Ολυμπιακό? Ο τύπος «εκτέλεσε» τον κυπελλούχο απόψε. Από το 37΄και μετά πέτυχε τους 10 από τους 12 πόντους που σημείωσε η Γαλατά, μ εξαίρεση τις βολές του Λάκοβιτς. Και κυρίως ήταν αυτός που είχε τα «αβγά» να πάρει τη πάρει τη μπάλα και να τη βάλει στο καλάθι με οποιονδήποτε αντίπαλο μπροστά του.

Ο παίκτης αυτός έπαιξε πέρυσι στον Ολυμπιακό για 300 χιλιάδες δολάρια, όσα δηλαδή επρόκειτο να δοθούν φέτος και στον (ανύπαρκτο ρούκι) Κάιλιν Λούκας, που προσφάτως…απολύθηκε από τους εργοδότες του. Πέρυσι επίσης έπαιζε με άνεση και στις 3 θέσεις της περιφέρειας κι ήταν από τους πλέον διακριθέντες σε άμυνα και επίθεση. Εκεί που φέτος ο Σπανούλης «βολοδέρνει» μόνος, ενώ ο νεοαποκτηθείς (και πολυδιαφημισμένος) Λόου… παρακολουθεί –ανήμπορος να προσφέρει- από τον πάγκο!

Ποιος είναι αλήθεια, λοιπόν, αυτός που έκρινε ότι δεν έπρεπε καν να του γίνει πρόταση παραμονής και τον απελευθέρωσε νωρίς-νωρίς, ιδιαίτερα στην φθηνή «συνταγή» που έψαχνε ο Ολυμπιακός? Είμαι περίεργος, οι Αγγελόπουλοι ούτε μετά το αποψινό σοκ δεν θα ενδιαφερθούν να μάθουν?

Πάντως ο Μαχμούτι, που του έδωσε 800 χιλιάδες δολάρια κατ έτος, με κλειστό διετές συμβόλαιο, δε νομίζω πως είναι άσχετος….

Πηγή: pamesports.gr

Ευρωλίγκα Ολυμπιακός