Με τον Παναθηναϊκό να έχει καταρρίψει ένα… μεταφυσικό μειονέκτημα που αφορά στις κακές χρονιές που συνήθιζε μετά την κατάκτηση του τίτλου.

Με τον Ολυμπιακό να έχει πετύχει μια μπασκετική υπέρβαση, αν πάμε λίγους μήνες πιο πίσω, όταν άρχιζε να στήνει για άλλη μια χρονιά νέα ομάδα. Ακόμη και πιο πρόσφατα, μέχρι να γίνει η σωστή επιλογή των δύο Αμερικανών που πλέον παίζουν και προσφέρουν και δεν κάθονται απλά, σαν τον αλησμόνητο Χάουαρντ και τον «λίγο» για τέτοιο επίπεδο Λούκας.

Η παρουσία της ελληνικότατης Μπιλμπάο, της Σιένα και της Μακάμπι με ουσιαστική ελληνική παρουσία στο δυναμικό τους και της συν-καθοδηγούμενης από Ελληνα προπονητή ΤΣΣΚΑ αυξάνει περισσότερο το… καμάρι και το ενδιαφέρον μας. Συνολικά όμως, η τελική οκτάδα και κυρίως οι απουσίες από αυτήν οδηγούν σε ένα ασφαλές συμπέρασμα.

Οι διακρίσεις έρχονται μέσα από δουλειά, προσπάθεια και προγραμματισμό και όχι από υπέρμετρο ενθουσιασμό που στηρίζεται μόνο σε μεγάλα μπάτζετ και φανταχτερές μεταγραφές. Οι Τούρκοι κάτι κατάλαβαν, πλην της… τίμιας Γαλατά που έπιασε το ταβάνι της, και δεν ήταν οι μόνοι…

Πηγή: Εξέδρα

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός Ολυμπιακός