Αυτή ήταν η ιστορία του πρώτου βήματος προς το Φάιναλ Φορ της Κωνσταντινούπολης για τον ''εξάστερο''. Όποια κι αν είναι η διαφορά πάντως, το σκορ θα γράψει απλώς 1-0. Τίποτα παραπάνω. Τολμώ να πω για μια ομάδα σαν τη Μακάμπι αυτό θα μπορούσε να είναι μια πολύ δυνατή μπουνιά στα μούτρα που θα την ξυπνήσει εν όψει της συνέχειας. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό.

Κάποιοι θυμήθηκαν το περσινό πάθημα του Ολυμπιακού που εξαφάνισε τη Σιένα και το ταμπλώ είχε γράψει 89-41, με τη συνέχεια να είναι δραματική για τους ερυθρόλευκους. Λειτούργησε ο εγωϊσμός και η προσωπικότητα ενός ισχυρού συνόλου, (όπως είναι και η Μακάμπι), αλλά κυρίως η επιπολαιότητα των ερυθρόλευκων που έβγαλαν τα πόδια έξω από το πάπλωμα και είχαν την ψευδαίσθηση ότι ''ψήλωσαν''. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι σαν τον περσινό Ολυμπιακό. Η εμφάνιση της ομάδας του Ομπράντοβιτς και η διαφορά δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αποτελέσουν έναρξη πανηγυρισμών και θεωριών... άνετου ''σκουπίσματος''. Φυσικά είμαι βέβαιος ότι ο Ζοτς θα εξηγήσει στους παίκτες του ότι άλλο το αποψινό, άλλα τα επόμενα. Δεν είναι χθεσινός και δεν θα την πατήσει σαν πρωτάρης.

Για ένα πράγμα όμως να μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία. Η Μακάμπι δεν πρόκειται να εμφανίσει ξανά αυτή την άθλια εικόνα. Δεν υποστηρίζω ότι θα είναι συνταρακτική, ούτε ότι ο Μπλατ υπάρχει περίπτωση να βάλει κάποιον άλυτο γρίφο στον Ομπράντοβιτς. Ποιοτικώς απέχουν έτη φωτός, όσο κι αν κάποιος μου αντιπαρατάξει το παλμαρέ του προπονητή της Μακάμπι. Η ποιοτική διαφορά βεβαίως αντικατοπτρίζεται και στην ποιότητα των ομάδων. Ο κανονικός Παναθηναϊκός είναι καλύτερος και από την κανονική Μακάμπι. Ούτε αυτό όμως είναι πάντα αρκετό.

Πάμε τώρα στο τί έγινε απόψε στο Ολυμπιακό Στάδιο. Οι παίκτες του Παναθηναϊκού έγραφαν απο κάθε σημείο του παρκέ. 55 πόντους έβαλε στο ημίχρονο. Το παιχνίδι είχε τελειώσει πριν καν αρχίσει. Εκτελούσαν όλοι με εκπληκτικό τρόπο και μοναδική ταχύτητα τα πικ εντ ρολ. Έπαιξαν πολύ καλές άμυνες. Δεν άφησαν ''σκουπίδί'' να πέσει κάτω. Διέλυσαν τον Σχορτσανίτη με εκπληκτικές άμυνες που ξεκίνησαν με τον Μάριτς και ολοκληρώθηκαν με όσους πέρασαν από πάνω του. Ένας έκλεινε κι ένας του έκοβε την πάσα έξω που δεν έχει. Όσο για την επίθεση του Παναθηναϊκού παραείναι αργός για να την αντιμετωπίσει.

Γενικώς η Μακάμπι ήταν αργή. Πολύ πιο αργή απ' όσο έχουμε συνηθίσει φέτος. Επιστρόφές τόσο αργές όσο η δική μας εθνική οδός μετά από αργία σε ώρα αιχμής. Περιστροφές πιο αργές κι απ' τον πιο βασανιστικό θάνατο. Φυσικά σε αυτό έβαλε το χεράκι του κι ο Ομπράντοβιτς που είχε τον τρόπο να τους κάνει να μοιάζουν με πρωταγωνιστές κάποιου σούπερ σλόου ριπλέι.

Στο τέταρτο δεκάλεπτο ο Παναθηναϊκός πολύ λογικά σταμάτησε το σπιντάρισμα και η διαφορά μειώθηκε. Η στατιστική έγραψε 10/17 (!!!) τρίποντα, 27/46 δίποντα, 35 ριμπάουντ (έναντι 26 του αντιπάλου), 13 κλεψίματα, 22 ασίστ. Η διαφορά έφτασε και στους 33 πόντους κι αν τους είχε συνεπάρει ο ενθουσιασμός θα γράφαμε για ρεκόρ. Το σκορ κάθισε στο 93-73.

Στο επόμενο ο Παναθηναϊκός ενδεχομένως δεν σουτάρει τόσο καλά, σίγουρα η Μακάμπι θα επιταχύνει και θα λειτουργήσει κάπως καλύτερα. Όπως και να 'χει πάντως και το δεύτερο ματς στο ΟΑΚΑ είναι ξερός άσσος. Αν η έδρα λειτουργήσει στην συνήθως φλεγόμενη Nokia Arena , αυτό εκτιμώ ότι μπορεί να δώσει μόνο 1 νίκη στην Μακάμπι. Ίσως ...

Στο ερώτημα του τίτλου (παράφραση της διαφήμισης του '80 για μια ηλεκτρική σκούπα) απαντώ πως λογικά η σκούπα Παναθηναϊκός θα ρουφήξει την Μακάμπι και το σκορ μπορεί να γράψει ένα ωραιότατο 3-0. Επειδή όμως ποτέ δεν ξέρεις σε μια τέτοια σειρά αγώνων, άντε να γράψει 3-1. Μέχρι εκεί.

Μετά αρχίζουν τα δύσκολα...

Πηγή: pamesports.gr

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS