Θα ξεκινήσω υποβάλοντας μια ερώτηση: Παρακολουθώντας το παιχνίδι στο ΟΑΚΑ μεταξύ Παναθηναϊκού και Μακάμπι, πόσοι από εσάς δεν φέρατε στο μυαλό σας το πρώτο ματς των περσινών προημιτελικών της Ευρωλίγκας μεταξύ Ολυμπιακού και Σιένα; Αν όχι όλο το παιχνίδι, σίγουρα το πρώτο ημίχρονο. Το διάστημα, δηλαδή, που ο Παναθηναϊκός έκανε... πλάκα στους Ισραηλινούς, μετατρέποντας το ντέρμπι των προημιτελικών σε παράσταση για έναν ρόλο.

Τώρα θα μου πείτε, άλλο Ολυμπιακός και άλλο Παναθηναϊκός, όπως επίσης, άλλο Σιένα και άλλο Μακάμπι. Η ουσία όμως ποια είναι; Φέτος ο Ομπράντοβιτς και οι παίκτες του θα είναι... υποψιασμένοι. Και αυτό φάνηκε τη στιγμή που η διαφορά έφτασε τους 33 πόντους και όλα έδειχναν ότι οι «πράσινοι» θα... πατούσαν επί πτωμάτων! Κάτι που δεν έγινε ποτέ.

Οι παίκτες του Παναθηναϊκού άφησαν το πόδι τους από το γκάζι και πάτησαν με... δύναμη το φρένο. Μπορεί ο Δημήτρης Ιτούδης να δήλωνε στην κάμερα του Novasports μετά το ματς ότι «δεν ήταν εντολή να χαλαρώσει η ομάδα» αλλά με βάση την εικόνα του αγώνα, τι πιστεύετε; Μπορούσε η Μακάμπι να ρίξει τη διαφορά αν και εφόσον δεν το ήθελε ο Ομπράντοβιτς και οι παίκτες του;

Θεωρώ πως όχι. Εξάλλου είναι τελείως διαφορετικό για μια ομάδα να χάνει με 30+ πόντους και τελείως διαφορετικό να ρίχνει τη διαφορά στους 20 πόντους και να μένει και... ικανοποιημένη από το τελευταίο -έστω- δεκάλεπτο. Στη μία περίπτωση θα είχε πληγωθεί ο εγωισμός (και τώρα έχει πληγωθεί αλλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό) και στην άλλη θα «γλύκαινε» κάπως η «πίκρα» της βαριάς ήττας. Στην προκειμένη περίπτωση ισχύει το δεύτερο σενάριο. Και αυτό χάρη στην θέληση του Παναθηναϊκού να κατεβάσει στροφές, να κάνει σωστή διαχείρηση ο Σέρβος προπονητής και να μην δώσει επιπλέον κίνητρο στους Ισραηλινούς ενόψει της Πέμπτης.

Και πάλι. Το δεύτερο παιχνίδι της σειράς θα είναι τελείως διαφορετικό σε σχέση με το πρώτο και θεωρώ ότι είναι απίθανο να ξαναδούμε το ίδιο σκηνικό στο ΟΑΚΑ. Εκτός του ότι η Μακάμπι θα είναι υποψιασμένη, είναι -εκ των πραγμάτων- δύσκολο να παίξει ο Παναθηναϊκός τόσο... ολοκληρωτικό μπάσκετ σε διάστημα 48 ωρών. Αν και πολύ κόσμος θεωρεί ότι το πρώτο ματς είναι εκείνο που κρίνει τη συνέχεια μιας σειράς αγώνων «best of five» εγώ συμμεριζόμαι τα... γεγονότα. Και τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι το δεύτερο ματς είναι εκείνο που κρίνει την πρόκριση στο φάιναλ φορ!

Παραδείγματα; 1) Πέρσι ο Παναθηναϊκός, αν και έχασε το πρώτο παιχνίδι στη Βαρκελώνη, κέρδισε το δεύτερο, έκανε το «μπρέικ» της έδρας και στο τέλος πανηγύρισε την πρόκριση στο φάιναλ φορ! 2) Η Σιένα «απάντησε» άμεσα στο +48 του Ολυμπιακού (89-41), πήρε το δεύτερο ματς στο ΣΕΦ και στη συνέχεια έκανε το 2/2 στην Τοσκάνη προκειμένου να βρεθεί στη Βαρκελώνη. 3) Και φτάνουμε στην Μακάμπι! Και πέρυσι ξεκίνησε με μειονέκτημα έδρας, έχασε το πρώτο παιχνίδι στη Βιτόρια από την Κάχα Λαμποράλ (76-70), κέρδισε το δεύτερο χάρη στο buzzer beater του Τζέρεμι Πάργκο (81-83) και στη συνέχεια επικράτησε εύκολα δύο φορές στη Νόκια Αρίνα (81-60 και 99-77) για το 3-1 και την πρόκριση στο φάιναλ φορ.

Συμπέρασμα: Τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα! Μπορεί ο Παναθηναϊκός να είναι το φαβορί, να έχει το προβάδισμα, να διαθέτει την εμπειρία προκειμένου να μην βρεθεί προ δυσάρεστων εκπλήξεων αλλά όπως είναι γνωστό η πρόκριση κρίνεται στις τρεις νίκες.

Ο Παναθηναϊκός «την έχει» την Μακάμπι και αν υπάρχει περίπτωση να αποκλειστεί, αυτό θα γίνει ΜΟΝΟ από δικά του λάθη. Και ο Ομπράντοβιτς δεν είναι προπονητής που θα αφήσει την ομάδα του να κάνει το ίδιο λάθος... τρεις φορές!

Εις το επανιδείν.

Πηγή: Sentragoal.gr

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS