"Η πρόκριση κρίνεται στις τρεις νίκες", "η επιτυχία και η αποτυχία μιας ομάδας κρίνεται τον Μάιο", "ο Ολυμπιακός πέρσι είχε ξεκινήσει ακόμα πιο εντυπωσιακά τη σειρά με τη Σιένα, όμως οι Ιταλοί πήραν την πρόκριση", "15 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα είναι πάρα πολλά"… κλπ κλπ κλπ. Όλες αυτές οι απόψεις είναι απολύτως σωστές και τεκμηριωμένες, όμως αυτό που έχει πετύχει φέτος ο Ολυμπιακός, καθιστά τη σεζόν 2011-12 ως την πιο πετυχημένη από το 1997 και μετά.

Τι είναι ο φετινός Ολυμπιακός;

Μια ομάδα χωρίς ακριβά συμβόλαια (10 εκατομμύρια μπάτζετ),

χωρίς παίκτες πρώτης γραμμής (πριν αρχίσει η σεζόν, μόνο ο Σπανούλης θεωρούνταν στο Top 5 στη θέση του στην Ευρώπη),

χωρίς καλές επιλογές στους ξένους (Χάουαρντ, Λούκας κατά πρώτο λόγο και Γκετσεβίτσιους, Κέσελ σε δεύτερο πλάνο απογοήτευσαν τους πάντες),

χωρίς στήριξη από τον κόσμο (ούτε 4,500 θεατές δεν πηγαίνουν κατά μέσο όρο σε κάθε αγώνα της Euroleague),

χωρίς υπομονή (15 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα είναι πάρα πολλά),

χωρίς καθολικά αποδεκτό προπονητή (ο Ίβκοβιτς έχει επικριθεί –δικαίως πολλές φορές- όσο λίγοι από τον Τύπο και τους φιλάθλους),

χωρίς αύρα από το ΝΒΑ και από την ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ (από τον Ματσιγιάουσκας, τον Τσίλντες, τον Κλέιζα και τον Σπανούλη στον Λάζαρο Παπαδόπουλο και τον Έι Σι Λο).

Διαβάστε όλο το θέμα στο gazzetta.gr

Ευρωλίγκα Ολυμπιακός