Αρχικά στο άρθρο του αναφέρει ότι: "Στην ιστορία του μπάσκετ, υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που ονόματα δύο παικτών πάνε "χέρι – χέρι" σαν να είναι ένα. Ο Κιτσάνοβιτς και ο Νταλιμπάγκιτς στην Παρτιζάν, ο Σλάβνιτς και ο Κιτσάνοβιτς στη Γιουγκοσλαβία του `80, ο Σολοθάμπαλ και ο Έπι Σαν Επιφάνιο στη Μπαρτσελόνα, ο Μαρτζοράτι και ο Μενεγκίν στη Βαρέζε, ο Κορμπαλάν και ο Λιουκ στην Ρεάλ, ο Τζέρτζια και ο Τσόσιτς στη Ζαντάρ. Ένα από τα πιο εκπληκτικά δίδυμα είναι δίχως αμφιβολία αυτό που είδαμε στην Εθνική Ελλάδας και τον Άρη Θεσσαλονίκης.Το δύδιμο των Νίκου Γκάλη και Παναγιώτη Γιαννάκη.
Επίσης αναφέρει ότι μπορεί κανείς να μην ήταν από την Θεσσαλονίκη αλλά εκεί έζησαν μεγάλες στιγμές. Συνεχίζοντας ο κ. Στάνκοβιτς αναφέρεται στην πρώτη του γνωριμία με τον Παναγιώτη Γιαννάκη, και φέρνει στις μνήμες όλων την εμφάνιση του κόντρα στον ΑΡΗ όταν πέτυχε 73 πόντους ως παίκτης του Ιωνικού Ν.  ενώ παραθέτει μεγάλες επιτυχίες του διδύμου και τις νίκες επί της Μπαρτσελόνα, της Παρτιζάν, της Τρέισερ ενώ κλείνοντας όσον αφορά τον ΑΡΗ τονίζει ότι μαζί δεν μπόρεσαν να κατακτήσουν έναν ευρωπαικό τίτλο, κάτι που πέτυχε μόνος ο Παναγιώτης Γιαννάκης στον  τελικό του Τορίνο κόντρα στην Εφές Πίλσεν για το Κύπελλο Κυπελλούχων.

Ειδική αναφορά γίνεται στο "θαύμα του ΣΕΦ" και την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του 1987.
Στο τελευταίο κομμάτι του άρθρου αναφέρει για τον Παναγιώτη Γιαννάκη ότι: "είναι ο μόνος άνθρωπος στο μπάσκετ που έχει στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης και ως παίκτης (1987) και ως προπονητής (2005). Το είχε κάνει αυτό και ο Σβέτισλαβ Πέσιτς, αλλά σε επίπεδο συλλόγων, όντας πρωταθλητής με τη Μπόσνα (1979) ως παίκτης και με τη Μπαρτσελόνα (2003) ως προπονητής" γίνεται αναφορά στις επιτυχίες του ως τεχνικός της Εθνικής Ελλάδος με την κατάκτηση του χρυσού του 2005 και την παρουσία στον τελικό του Μουντομπάσκετ του 2006 υπογραμμίζοντας ότι ο Παναγιώτης Γιαννάκης είναι ο "Δράκος" του ελληνικού μπάσκετ.

Πηγή: Αllaboutaris.com

Euroleague Άρης