Η …πορτοκαλί επιρροή!

Στην παιδική αυλή του σπιτιού και στο προαύλιο του σχολείο έψαχνε για οτιδήποτε μπορούσε να του θυμίζει μπάλα… Μπορεί να ήταν ένα μανταρίνι πεσμένο στο δρόμο, ένα μπουκάλι που δεν έφτασε ποτέ στον κάδο ή στην καλύτερη περίπτωση μια μπάλα. Τα χέρια του τότε, δεν είχαν συμμετοχή…

Ο Βαγγέλης Μάντζαρης έχει να το λέει, χωρίς να ντρέπεται. «Μικρός ήμουν ποδοσφαιρικός», παραδέχεται για να προσπαθήσει να… δικαιολογηθεί. «Τα περισσότερα πιτσιρίκια, άλλωστε, πρώτα με το ποδόσφαιρο ασχολούνται».

Το είχε θέσει στη σωστή του βάρη. Τα περισσότερα… Ο Αντώνης Μάντζαρης, πρωτότοκος της οικογένειας, και τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος του Βαγγέλη, τράβηξε διαφορετικό δρόμο. Και στον άγραφο νόμο των αδελφών, ο μικρός πρέπει να κάνει εκείνο που ο μεγάλος ξεκινάει.

«Ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ λόγω του αδερφού μου. Ο αδερφός μου όμως με παρέσυρε και ασχολήθηκα με το μπάσκετ», προσθέτει ο 22χρονος άσος του Ολυμπιακού, που άρχισε να καταπιάνεται με την πορτοκαλί μπάλα σε ηλικία εννέα ετών. «Το αγαπάω πολύ. Από μικρό παιδί, όταν άρχισα να προπονούμαι περισσότερο, κατάλαβα ότι αυτό ήταν που πραγματικά ήθελα να κάνω». Το καλό για εκείνον ήταν ότι άρχισε και να ψηλώνει, οπότε στο ποδόσφαιρο θα ήταν χρήσιμος μόνο ως τερματοφύλακας. Και ποιος θέλει να παίζει τερματοφύλακας;

Διαβάστε όλο το θέμα στο gazzetta.gr

Ευρωλίγκα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός