Καμία σχέση με το μπάσκετ: Τι δουλειά κάνει σήμερα στην Κρήτη ο Πέτγουεϊ

Ο Μπρεντ Πέτγουεϊ πρωτοήρθε στην Ελλάδα το 2009 για λογαριασμό του Ηλυσιακού και λίγα χρόνια αργότερα έγραψε τη δική του ιστορία με Ρέθυμνο και Ολυμπιακό, πριν επιστρέψει στη χώρα μας το 2018 για ένα σύντομο πέρασμα από τον Άρη.

Ο 40χρονος σήμερα πάουερ φόργουορντ αγάπησε και αγαπήθηκε στην Ελλάδα, παντρεύτηκε στην πατρίδα μας την αγαπημένη του Στέλλα Λαγουδάκη και μετά την ανακοίνωση για το τέλος της καριέρας του, έγινε μόνιμος κάτοικος Κρήτης. Μάλιστα, όπως βλέπουμε σε βίντεο που δημοσίευσαν οι Betarades, έχει δουλειά και εκτός του αθλητισμού, καθώς δουλεύει σε μία γνωστή φάρμα της Κρήτης!

 

 

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Betarades.gr (@betarades.gr)

Η αγάπη όμως για το μπάσκετ δεν τον... αφήνει ήσυχο. Και για αυτό επτά χρόνια μετά το τελευταίο του επαγγελματικό συμβόλαιο, ο Πέτγουεϊ έχει στο μπάσκετ για λογαριασμό του αγαπημένου του Ρεθύμνου. Το Ρέθυμνο Cretan Kings αγωνίζεται στον τρίτο όμιλο της National League 2 και με τον Πέτγουεϊ στις τάξεις του θέλει να κάνει το επόμενο βήμα. Ο Πέτγουεϊ είχε αγωνιστεί στο Ρέθυμνο τη διετία 2011-13 όταν η ομάδα βρισκόταν στην πρώτη κατηγορία. 

Ο Πέτγουεϊ που έγινε Πετγουάκης

Η ζωή του Μπρεντ Πέτγουεϊ θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει βιβλίο ή κινηματογραφική ταινία, διαβάζουμε σε παλιότερο κείμενο στο ΒΗΜΑ. Χωρίς πατέρα από μωρό, αλλά με εφόδια το διαρκές χαμόγελο και τα… εξωγήινα αθλητικά προσόντα ανέβηκε σαν ναυαγός στη σχεδία και άφησε το μπάσκετ να τον ταξιδέψει στα πιο απίθανα μέρη του πλανήτη. Οσο για τον τίτλο που θα έβαζε ο 28χρονος υπεραθλητής του Ρεθύμνου, ο οποίος απογείωσε πριν μερικά χρόνια το κοινό της Πάτρας τραγουδώντας σε άπταιστα ελληνικά το τραγούδι του Πάνου Κιάμου «Φωτιά με φωτιά» κι έγινε... viral σε όλη την Ελλάδα, είναι: «Πώς από Μπρεντ Πέτγουεϊ έγινα Μπρεντάκο Πετγουάκης».

«Για όλα ευθύνεται ο συμπαίκτης μου στο Ρέθυμνο Δημήτρης Τσαρουχάς. Αυτός με μύησε στο ελληνικό τραγούδι, αυτός μου έμαθε τι σημαίνουν τα λόγια και πώς προφέρονται οι λέξεις. Ειλικρινά, δεν μου είναι δύσκολο να τραγουδάω ελληνικά τραγούδια, ενώ καταλαβαίνω τη γλώσσα σας, μόνο που δεν μπορώ να τη μιλήσω. Να ξέρετε, πάντως, ότι εκτός από το “Φωτιά με φωτιά” του Πάνου Κιάμου, ξέρω απ’ έξω το “Ωρες ώρες” του Αντύπα, καθώς και το ρεφρέν του τραγουδιού του Νίκου Βέρτη “Δεν με σκέφτεσαι”. Αν μου δοθεί η ευκαιρία, θα τα πω και αυτά!» αποκάλυψε στο «Βήμα» ο χαρισματικός Αμερικανός, ο οποίος όχι μόνο τραγούδησε στα ελληνικά στο κλειστό γήπεδο της Περιβόλας, αλλά… λίκνισε τα 204 εκατοστά του κορμιού του χορεύοντας τσιφτετέλι!

«Ηξερα ότι αν τραγουδούσα στα ελληνικά, θα γινόταν χαμός. Δεν περίμενα όμως να έχει τέτοιο αντίκτυπο, ότι το βίντεο θα έκανε τον γύρο του Διαδικτύου και ότι θα έβαζαν τη φωτογραφία μου στο εξώφυλλο του δίσκου του Πάνου Κιάμου με τη βοήθεια του Photoshop. Μου άρεσε τόσο πολύ ώστε μόλις μου την έστειλαν, την πόσταρα αμέσως στον λογαριασμό μου στο Facebook, όπου με βρίσκει κανείς ως… Brentako Petwakis. Τι να κάνω; Λατρεύω τη χώρα σας και συγκεκριμένα το Ρέθυμνο, το οποίο με έχει αγκαλιάσει σαν δικό του παιδί, με αποτέλεσμα το πρωί να ανταλλάσσω δεκάδες καλημέρες και μερικά βράδια να παίζω μουσική σε μπαρ. Εκεί, βέβαια, δεν επιλέγω ελληνικά τραγούδια, αλλά ακούσματα της μαύρης σκηνής, η οποία εκφράζει την κουλτούρα και τα βιώματά μου» εκμυστηρεύτηκε ο «Air Georgia», ο οποίος από το νέο αίμα του αμερικανικού χιπ-χοπ συμπαθεί τον Ρικ Ρος και από τους παλιούς τον αείμνηστο «Notorious BIG».

«Γεννήθηκα στην Τζόρτζια, που βρέχεται από την ανατολική ακτή των ΗΠΑ, επομένως ο αγαπημένος μου καλλιτέχνης δεν θα μπορούσε να προέρχεται εύκολα από το Λος Αντζελες. Στην πορεία, βέβαια, έμαθα να μην είμαι τοπικιστής, αλλά άφησα το μπάσκετ να με ταξιδέψει σε μέρη τα οποία δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα έβλεπα ποτέ στη ζωή μου. Πρέπει να σας πω λοιπόν ότι είχα ταξιδέψει στην Κρήτη με τους Χάρλεμ Γκλόμπτροτερς, προτού υπογράψω με το Ρέθυμνο το καλοκαίρι του 2011. Δώσαμε έναν αγώνα επίδειξης στην αμερικανική στρατιωτική βάση της Σούδας, η οποία βρίσκεται κοντά στα Χανιά. Το πεπρωμένο όμως με έκανε να παίξω επαγγελματικό μπάσκετ ανατολικότερα, στο μαγευτικό Ρέθυμνο, ενώ αν δεν αποδεικνυόταν απάτη η πρόταση που είχα προσφάτως από την Κίνα, δεν θα συμμετείχα στο All Star Game. Πώς να μην πιστεύω ότι όλα στη ζωή γίνονται για κάποιον λόγο; Κάθε τι στην καριέρα μου έχει συμβεί για να με κάνει πιο ισχυρό και αυτό δυστυχώς το βίωσα από μωρό παιδάκι» σχολίασε ο νικητής του διαγωνισμού καρφωμάτων και προχώρησε στο… παρασύνθημα αναφέροντας πολύ προσωπικές λεπτομέρειες.

«Ημουν-δεν ήμουν ενός έτους όταν μας εγκατέλειψε ο πατέρας μου αφήνοντας τη μητέρα μου, εκπαιδευτικό το επάγγελμα, να μεγαλώνει με τεράστια αξιοπρέπεια τον αδερφό μου, την αδερφή μου και εμένα. Πήρα αρχές όμως και ευγνωμονώ αυτή τη γυναίκα για τη μόρφωση, τις αξίες και τις κατευθύνσεις που μου έδωσε. Δεν γνώρισα, λοιπόν, πατέρα παρά μόνο τον δεύτερο σύζυγο της μητέρας μου, με τον οποίο δεν είχα ποτέ πρόβλημα, ώσπου να βιώσω το πρώτο μεγάλο σοκ της ζωής μου. Σε ηλικία 18 ετών και ενώ έπαιζα πλέον μπάσκετ ως τελειόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δέχτηκα ένα περίεργο τηλεφώνημα. Τα δύο παιδιά του πατέρα μου από τον δεύτερο γάμο του είχαν διαβάσει για μένα στο Διαδίκτυο, βρήκαν τον αριθμό μου και αφού με κάλεσαν για να μου συστηθούν, έδωσαν το ακουστικό στον πατέρα μου. Η συζήτηση κράτησε πέντε λεπτά. Αυτό ήταν. Εκτοτε δεν έχουμε ξαναμιλήσει ποτέ, ωστόσο αυτό το παιδικό βίωμα με έχει μετατρέψει σε αληθινή πατρική φιγούρα, λατρεύω τον πεντάχρονο γιο μου και δεν χορταίνω να του μιλάω μέσω του Skype, τώρα που αγωνίζομαι στην Ελλάδα» εξομολογήθηκε ο Αμερικανός, ο οποίος πριν από τους αγώνες του Ρεθύμνου ακολουθεί συγκεκριμένο τελετουργικό.

«Στέκομαι στη βάση της μπασκέτας και μοιράζω φανταστικές γροθιές, αφού αγαπάω πολύ το μποξ και με κρατάει σε φόρμα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Στη συνέχεια πηγαίνω πλαγίως του πάγκου μας, σκύβω στο ένα γόνατο και χτυπάω ρυθμικά τον καρπό μου δίνοντας το σύνθημα: Το ρολόι δουλεύει και είναι η ώρα του παιχνιδιού, οπότε ρίχνομαι στη μάχη της επιβίωσης. Μπορώ να πω ότι είμαι υπερβολικά ανταγωνιστικός ακόμη και στα video games. Οσο και αν οι περισσότεροι υποστηρίζουν πως σπάνια εκνευρίζομαι, με ενοχλεί αφάνταστα η ήττα και θέλω να δίνω τα πάντα στην ομάδα μου. Λατρεύω το Ρέθυμνο, με το οποίο έχω συμβόλαιο και για την επόμενη χρονιά, όμως δεν σας κρύβω πως αν μου δοθεί η ευκαιρία να αγωνιστώ στην Ευρωλίγκα ή σε ομάδα του Eurocup, θα το σκεφτώ πολύ σοβαρά. Οι φιλοδοξίες μου δεν εξαντλούνται εύκολα» δήλωσε ο «Thunder» («βροντή»), όπως ήταν το προσωνύμιό του κατά τη θητεία του στους Χάρλεμς, χάρη στα βροντερά καρφώματα που αποτελούν εντυπωσιακές παραλλαγές του περίφημου «windmill» («ανεμόμυλος») που είχε εκτελέσει ο αγαπημένος του παίκτης Ντομινίκ Ουίλκινς.