Ήταν η 24η Απριλίλου του 1997 όταν Ολυμπιακός κατακτούσε τον μοναδικό ευρωπαϊκό του τίτλο στο μπάσκετ. Στο κατάμεστο από 8.000 φίλους τους Παλαέουρ οι ερυθρόλευκοι είχαν επικρατήσει με τον πλέον επιβλητικό τρόπο της Μπαρτσελόνα (73-58) και είχαν σηκώσει την κούπα.

Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια μετά δεν είναι λίγα αυτά που θυμίζουν την μεγάλη ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο οποίος είναι πάλι εδώ και σε λίγες μέρες θα έχει την ευκαιρία να επαναφέρει τον Ολυμπιακό στον ευρωπαϊκό θρόνο. Το έργο του σαφώς πιο δύσκολο, αφού τότε (σε αντίθεση με τώρα), οι Πειραιώτες είχαν βρεθεί στο φάιναλ φορ ως φαβορί και τελικά το επιβεβαίωσαν.

Πέρα όμως από τα προγνωστικά, υπάρχουν κάποια πράγματα στο Λιμάνι που θυμίζουν εκείνη την χρυσή χρονιά. Καταρχήν, ο Ολυμπιακός είχε τον ίδιο προπονητή. Είχε επίσης έναν αδιαμφισβήτητο ηγέτη στο παρκέ. Τότε ήταν ο μεγάλος Ντέιβιντ Ρίβερς τώρα είναι ο Βασίλης Σπανούλης. Δύο παίκτες με παρόμοια χαρακτηριστικά μάλιστα.

Αρκετές ομοιότητες -τηρουμένων των αναλογιών- θα βρούμε και στο υπόλοιπο ρόστερ, αν και η τότε ομάδα είχε πολύ μεγαλύτερες εμπειρίες. Ας κάνουμε όμως μια προσπάθεια με ...αρκετή δόση φαντασίας: Με τον Μάντζαρη, τον Σλούκα και τον Λο σε ρόλο Τόμιτς, Σιγάλα, Μπακατσιά, με τον Παπανικολάου σε ρόλο …Παπανικολάου και με τριάδα δυναμικών ψηλών. Φασούλας, Τάρλατς, Βελπ τότε, Ντόρσεϊ, Χάινς, Άντιτς τώρα.

Ο Κέσελ θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να είναι ο νέος …Νάκιτς σε αυτόν τον "τραβηγμένο" παραλληλισμό, αλλά η προσφορά του δεν έχει καμία σχέση με αυτή του Φράνκο. Ακόμη και για τον ρόλο του άτυχου Γαλακτερού, υπάρχει ο Βασιλόπουλος, με τον ίδιο αριθμό στη φανέλα μάλιστα (#8)! Όπως και στους δύο ψηλούς (Ζουρπένκο και Ζεβροσένκο) που συνήθως έμεναν εκτός δωδεκάδας, μπορούμε να αντιπαραθέσουμε Λάζο και Γλυνιαδάκη.

Μέχρι και αλλαγή Αμερικανού είχε κάνει ο Ίβκοβιτς εκείνη τη χρονιά (Άντερσον-Γκρέι), όπως δύο αλλαγές έγιναν και τη φετινή. Με τη διαφορά ότι το 1997 δεν είχε στεριώσει ούτε ο αντικαταστάτης, ενώ τώρα οι Αμερικανοί που ήρθαν στα μέσα της σεζόν απογείωσαν την ομάδα. Μάλλον γιατί στη δεύτερη περίπτωση έβαλαν το …χεράκι τους οι Αγγελόπουλοι.

Η μεγαλύτερη ομοιότητα, πάντως, έχει να κάνει με το κλίμα στα αποδυτήρια. Οικογένεια και παρέα και στις δύο περιπτώσεις. Έχει άλλωστε μείνει στην ιστορία η βόλτα της ομάδας του 1997 στην παραλία της Όστια μία ημέρα πριν το τελικό. Τότε που οι παίκτες έκαναν διαγωνισμό πετώντας βότσαλα στη θάλασσα. Μην αποκλείετε …βότσαλα στα νερά του Βοσπόρου λοιπόν, αν έρθει καμιά νίκη στον ημιτελικό με την Μπαρτσελόνα.

Το 1997 ο Ολυμπιακός είχε προκριθεί στο φάιναλ φορ αποκλείοντας Παρτιζάν στους "16" και Παναθηναϊκό στους "8" με μειονέκτημα έδρας. Ομάδα με πράσινα απέκλεισε και φέτος στους "8", τη Σιένα, πάλι με μειονέκτημα έδρας. Και τις δύο χρονιές η ομάδα είχε πολλά σκαμπανεβάσματα και ήττες μέχρι να πάρει τα πάνω της σε ανάλογη περίπου εποχή.

Ήταν το τρίτο Φάιναλ Φορ των ερυθρόλευκων μετά τα δυο συνεχόμενα σε Τελ Αβίβ (1994) και Σαραγόσα (1995) με Έλληνα προπονητή (Ιωαννίδη) και ένα …κενό, το 1996 που το πήρε ο Παναθηναϊκός. Ακριβώς όπως και τώρα! Τρίτο Φάιναλ Φορ για τον Ολυμπιακό των Αγγελόπουλων, μετά από δύο συνεχόμενα σε Βερολίνο (2009) και Παρίσι (2010) με Έλληνα προπονητή (Γιαννάκη) και ένα …κενό, το 2011 που και πάλι το πήρε ο Παναθηναϊκός!

Όλα αυτά φυσικά ίσως και να μην έχουν καμία σημασία, απλώς τα παραθέτουμε λόγω της …ημέρας. Έτσι κι αλλιώς, πέρα από τις όποιες ομοιότητες υπάρχουν και σημαντικές διαφορές. Κυρίως ότι η τότε ομάδα είχε ήδη κατακτήσει τέσσερα σερί πρωταθλήματα και στο Φάιναλ Φορ δεν υπήρχαν αντίπαλοι όπως η φετινή ΤΣΣΚΑ, η φετινή Μπαρτσελόνα και φυσικά ο Παναθηναϊκός. Ποτέ δεν ξέρεις όμως...

Ευρωλίγκα Βίντεο Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός