Όλες οι απαντήσεις Γιαννακόπουλου για Ομπράντοβιτς, Αγγελόπουλους,Ολυμπιακό

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος υποδέχθηκε τους «EuroInsiders» στο σπίτι του στο Σούνιο και, μέσα σε ένα διαφορετικό σκηνικό από τα συνηθισμένα, μίλησε ανοιχτά για τον Παναθηναϊκό, τις επιλογές του, αλλά και όλα όσα συμβαίνουν γύρω από την ομάδα. Ο ισχυρός άνδρας των «πράσινων» παραχώρησε μια εκτενή συνέντευξη, η οποία θα παρουσιαστεί σε δύο μέρη, ανοίγοντας τα χαρτιά του για αρκετά από τα θέματα που απασχολούν τον σύλλογο και τον ίδιο.

Το πρώτο μέρος της συνέντευξης έχει ήδη ανέβει στο YouTube και περιλαμβάνει ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις του Δημήτρη Γιαννακόπουλου για τον Παναθηναϊκό, αλλά και ζητήματα που ξεφεύγουν από τα στενά όρια του αγωνιστικού. Μια συζήτηση χωρίς πολλές... περιστροφές, με τον διοικητικό ηγέτη του «τριφυλλιού» να μιλά με τον δικό του τρόπο για πρόσωπα, καταστάσεις και αποφάσεις για το μέλλον.

-Πρώτα απ’ όλα, πώς είστε;

«Έχετε ακούσει ποτέ κανέναν να λέει “είμαι υπέροχα”; Είμαι καλά, όλα θα μπορούσαν να είναι καλύτερα, αλλά είμαι καλά, είμαι οκ».

-Τα είχαμε πει πριν δύο χρόνια, τώρα μας υποδέχεστε στο όμορφο σπίτι σας. Τι άλλαξε αυτό το διάστημα;

«Όπως θα θυμάστε ήταν μεγάλο στοίχημα να αλλάξουμε τη νοοτροπία στον Παναθηναϊκό. Να έρθει ξανά ο κόσμος κοντά μας. Να έχει η ομάδα καλά αποτελέσματα ξανά. Τελευταία φορά που συναντηθήκαμε μόλις είχαμε πάρει τον τίτλο της EuroLeague, είχαμε κερδίσει και το πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά πήγαμε στο Final-Four στο Άμπου Ντάμπι, δυστυχώς ένα ματς πήγε άσχημα και δεν πήγαμε στον τελικό για να νικήσουμε. Αυτή τη σεζόν αν και είχαμε υψηλές προσδοκίες, νομίζω πολλά ατυχή περιστατικά… Θα πω γρήγορα: Είχαμε τραυματισμούς, όχι μόνο στην αρχή της σεζόν. Στη μέση της με τον Ναν, στο τέλος της με τον Κώστα (Σλούκα). Ο Κώστας είναι το μυαλό στις κρίσιμες στιγμές. Ποτέ δεν είχαμε την ευκαιρία να δούμε την ομάδα όχι απλά να προετοιμάζεται σωστά, αλλά ούτε να παίζει μαζί. Οπότε δεν ξέρουμε τις δυνατότητες της ομάδας της περασμένης σεζόν».

-Ήταν και το Ευρωπαϊκό, ο Αταμάν ήρθε αργά…

«Ήταν οι Εθνικές ομάδες, ήταν το τουρνουά στην Αυστραλία, ήταν λίγο απ’ όλα. Όμως δεν νομίζω πως αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο. Είχαμε σούπερ παίκτες, δεν νομίζω αυτά να παίζουν τόσο μεγάλο ρόλο».

-Πώς θα χαρακτηρίζατε τη σεζόν; Επειδή δεν είναι επιτυχημένη ή αποτυχημένη, εσείς πώς την χαρακτηρίζετε;

«Δεν νομίζω πως είναι αποτυχημένη, είναι επιτυχημένη γιατί πρωτίστως έχουμε το καλύτερο γήπεδο στην Ευρώπη. Ο Παναθηναϊκός ποτέ δεν είχε γήπεδο ιδιόκτητο. Τώρα μπορέσαμε να επενδύσουμε δεκάδες εκατομμύρια στην αρένα. Απ’ όλο τον κόσμο όποιος το είδε έμεινε έκπληκτος. Έχοντας το δικό μας σπίτι για πρώτη φορά, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Έχοντας κόσμο να έρχεται, οικογένειες, εισιτήρια διαρκείας να πωλούνται μέσα σε δευτερόλεπτα, όλη η Ελλάδα να προσπαθεί να βρει εισιτήριο, τότε μάλλον κάτι έκανες σωστά. Αναφορικά με το μπάσκετ, που είναι και το σημαντικότερο. Περίμενα κάτι καλύτερο. Αλλά σας είπα, είχαμε σκαμπανεβάσματα στη διαδρομή. Και τα αποτελέσματα ήταν αυτά που ήρθαν. Με τη Βαλένθια νομίζω…»

-Ήταν μια τρελή σεζόν…

«Δεν θα έλεγα τρελή, θα χρησιμοποιούσα υβριστική λέξη, αλλά θα με πάνε ξανά στα δικαστήρια. Υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν να αναπνεύσω λάθος για να με πάνε στα δικαστήρια και να μου βάλουν πρόστιμο. Φυσικά θα ήθελα να δω τον Παναθηναϊκό στο Final Four, περισσότερο τώρα που ήταν στο γήπεδό μας. Δεν έγινε, η ζωή συνεχίζεται. Ήταν ένας από τους λόγους που αλλάξαμε ταχύτητα αυτή τη χρονιά».

-Είναι μερικές φορές επικίνδυνο να έχεις τόσους σούπερ σταρ στην ίδια ομάδα;

«Αυτό εξαρτάται απ’ τον προπονητή. Θα χρησιμοποιήσω μερικά παραδείγματα. Προπονητές από το κορυφαίο επίπεδο. Ίβκοβιτς. Ένας απ’ τους κορυφαίους όλων των εποχών. Όμως δεν ήταν προπονητής που μπορούσε να προπονήσει μια ομάδα γεμάτη αστέρες. Μπορούσε να πάρει νέα ταλέντα και να τα πάει στην κορυφή. Ήταν το δικό του ταλέντο. Υπάρχουν άλλοι προπονητές, όμως ο Εργκίν Αταμάν. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Οκ, ο Ζέλικο μπορεί να κάνει τα πάντα… Αυτοί οι δύο μπορούν να πάρουν μια ομάδα γεμάτη αστέρες και να πάρουν το καλύτερο απ’ αυτούς. Να δεις το καλύτερο μπάσκετ που έχει παιχτεί ποτέ. Ο Πίνι γκέρσον παλιότερα, ήταν το ίδιο».

-Θα αλλάζατε τίποτα που έγινε ή όχι; Τι μάθατε την περασμένη σεζόν;

«Νομίζω ήταν άτυχη σεζόν, όχι γνώσης. Δεν μας έμαθε κάτι. Αυτό που δεν μου άρεσε, είναι πως δεν υπήρξε 100% στήριξη στο προπονητικό μας τιμ όλη τη σεζόν. Υπάρχουν νίκες και ήττες. Η ομάδα σε χρειάζεται περισσότερο, όταν έρχονται ήττες. Τότε χρειάζεται τη στήριξη. Όλοι με ρωτούσαν γιατί στηρίζω τόσο τον Αταμάν και γιατί είμαι υπέρ του τόσο πολύ. Πρωτίστως επειδή είναι εκπληκτικός επαγγελματίας, μας έφερε έναν ευρωπαϊκό τίτλο. Αλλά θεωρώ πως αν όλοι τον στήριζαν απόλυτα, ίσως τα αποτελέσματα να ήταν διαφορετικά».

-Η αίσθηση που μας δημιουργείτε είναι πως όταν υπογράφετε κάποιον, το κάνετε για να νικήσετε, αλλά και για να δώσετε κάτι στον κόσμο. Ισχύει αυτό;

«Δεν επιλέγω τους παίκτες. Από το 2012 όταν και ανέλαβα, ο μόνος παίκτης τον οποίο επέλεξε, ήταν ο Τζέισον Καπόνο. Ποτέ δεν μπλέχτηκα στις επιλογές των παικτών. Φυσικά κάθε χρόνο υπάρχει ένα μπάτζετ, αλλά είναι στην ευχέρεια του προπονητή το πώς θα το χρησιμοποιήσει».

-Υπάρχει μια παραφιλολογία πως ο DPG κάνει αυτά που θέλει, καλεί τους παίκτες στο τηλέφωνο, τους φέρνει όποτε θέλει, ειδικά στα Media…

«Εκπλήσσομαι από την ερώτησή σου. Είναι η πρώτη φορά που ακούω κάτι τέτοιο. Απ’ αυτά που ακούω, μου έχουν μεταφέρει κιόλας, πως ο Σάρας (Γιασικεβίτσιους) έχει πει πως η καλύτερη ομάδα για να δουλέψει κάποιος είναι ο Παναθηναϊκός, γιατί είναι ο μόνος πρόεδρος που δεν εμπλέκεται. Ποτέ δεν το έκανα… Δεν ξέρω μπάσκετ! Δεν ξέρω πικ εν ποπ, πικ εν ρολ, το μόνο που ξέρω είναι τα τρίποντα, αυτά μου άρεσαν πάντα. Αλβέρτης, ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο για μένα».

-Είχαμε μια συνέντευξη με τον Όφερ Γιανάι τον ιδιοκτήτη της Χάποελ Τελ Αβίβ, που είπε τα καλύτερα για εσάς. Πάντα θέλει να μιλάει, να συναντά παίκτες…

«Μου αρέσει, είναι ξεχωριστός χαρακτήρας. Ποτέ δε θα πω ποια είναι σωστή δουλειά, όλοι έχουν τον τρόπο τους. Η Χάποελ είναι μια καινούργια ομάδα. Όλοι αποκτούν τις εμπειρίες τους. Ίσως στο μέλλον αλλάξει τη λογική αυτή, ίσως όχι, δεν ξέρω. Μόνο τα αποτελέσματα μιλούν. Τι εικόνα έχεις στον μπασκετικό κόσμο».

-Τα Media γύρω από το μπάσκετ, αρκετές φορές γίνονται τοξικά. Το περίεργο είναι πως βλέπεις μίσος από την πλευρά της ίδιας της ομάδας όταν δεν πηγαίνουν καλά τα αποτελέσματα…

«Θα σου πω. Χρησιμοποιώντας μια ελληνική φράση: Τα καρποφόρα δέντρα πάντα βαράνε. Ένα δέντρο που δε θα σου δώσει ελιές, δε θα το χτυπήσεις. Ένα υγιές δέντρο, γεμάτο ελιές, σε αυτό θα επιτεθείς. Ο Παναθηναϊκός είναι από τους γίγαντες του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Έχει αποδείξει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, μεγάλα μπάτζετ, μικρά μπάτζετ, πάντα θα είμαστε ζωντανοί. Ζωντανοί και θα κλωτσάμε».

-Ξέρετε πολλά από επιχειρήσεις. Πώς βρίσκετε ισορροπία και τα καταφέρνετε όλα;

«Για να είμαι ειλικρινής, ο Παναθηναϊκός δεν μου παίρνει τον περισσότερο χρόνο. Είμαι εκεί, όπως και σε όλες τις επιχειρήσεις μου. Όταν με ρωτούν ποια είναι η επαγγελματική μου ιδιότητα, τους απαντώ “λύνω προβλήματα”. Κάθομαι στο γραφείο μου περιμένοντας να χτυπήσει το τηλέφωνο, ή η πόρτα και να ρωτήσω “ποιος είσαι εσύ;”, για να απαντήσουν “είμαι το πρόβλημα 769”. Το κλειδί της επιτυχίας είναι να έχεις ανθρώπους που εμπιστεύεσαι γύρω σου. Να έχουν γνώση της δουλειάς. Κυρίως καλοί άνθρωποι, καλοί χαρακτήρες, που να εμπιστεύεσαι. Αν έχεις τη γνώση του θέματος, γιατί δεν μου αρέσει η λέξη πρόβλημα… Αν ξέρεις το θέμα, μπορείς να το σταματήσεις μόλις παρουσιαστεί. Αν το τέρας μεγαλώσει κάτω από το τραπέζι, πρέπει να το αντιμετωπίσεις μεγαλύτερο. Το ζήτημα είναι πόσο γρήγορα θα ενημερωθείς πως κάτι πάει λάθος».

-Πώς βρίσκετε αυτούς τους ανθρώπους;

«Μπορείς να δεις τα μάτια τους και να αποφασίσεις αν θα τους δώσεις το χρόνο ή όχι. Αν πείσεις τους γύρω σου πως εφόσον σου λένε την αλήθεια, τα περισσότερα μπορούν να ξεπεραστούν, ή να σταματήσουν, να κάτσεις να το συζητήσεις, τότε έχεις εμπιστοσύνη και απ’ τις δύο πλευρές. Η εμπιστοσύνη είναι το νούμερο ένα στα πάντα. Αν πιστεύεις πως μπορείς να τα λύσεις όλα, τότε παίρνεις την πληροφορία και τη λύνεις το συντομότερο δυνατό».

-Υπάρχουν κάποιοι που προτιμούν να μην ακούσουν την αλήθεια…

«Δεν θέλω να τους ξέρω αυτούς. Όταν συναντώ κάποιον είτε είναι στην προσωπική μου ζωή, την επαγγελματική, την φιλική, λέω κοίτα μπορείς να μου κάνεις ό,τι θες. Το στομάχι μου μπορεί να αντέξει τα πάντα. Έχω 17 τσιγάρα στο πακέτο, αν μου πεις πως είναι 16, θα γίνει τρίτος παγκόσμιο πόλεμος. Αν μου πεις το χειρότερο νέο στον κόσμο, θα σου πω “ok, κάτσε να βρούμε τη λύση”. Όταν δείχνεις πως δε θα γίνει τρίτος παγκόσμιος ακόμη κι αν έχουν κάνει το πιο χαζό πράγμα στον κόσμο, αυτή είναι η απάντηση. Και έτσι “χτίζεις” κόσμο που καταλαβαίνει πως με αυτόν τον άνθρωπο αν πεις την αλήθεια, όποια κι αν είναι, θα πάμε μπροστά. Αν πεις το μικρότερο λάθος, είσαι εκτός. Η αλήθεια σου κερδίζει χρόνο».

-Είναι βάρος το να έχετε τόσο κόσμο να εξαρτάται από εσάς; Είναι μεγάλη ευθύνη;

«Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Θα σας πω μια ιστορία. Πίσω στο 2010 υπήρξε κρίση στην Ελλάδα. Στη βασική που επιχείρηση, την φαρμακευτική, είχαμε πτώση τιμών, χτυπήματα από παντού. Δεν έφυγε κανείς από τις επιχειρήσεις μας, δεν μειώθηκαν οι μισθοί. Πολλές πολυεθνικές έφυγαν από τη χώρα, άλλες επιχειρήσεις μείωσαν μισθούς. Έχει να κάνει το μέσα σου. Τότε με ρωτούσαν πώς ο Παναθηναϊκός έφτασε να έχει τόσο χαμηλωμένο μπάτζετ. Αλλά τι θα έβαζα πρώτο; Το χαμόγελο των οπαδών σε ένα σπορ, που είναι πολύ σημαντικό, ή την πραγματική ζωή ανθρώπων που έχουν ανάγκη τη δουλειά; Πραγματικά πιστεύω πως οι 2.500 άνθρωποι με τους οποίους έχουμε επαγγελματική συνεργασία, θα πέθαιναν για μένα. Βαριά έκφραση. Θα έπεφταν στις γραμμές για μένα και όλη την οικογένεια».

-Πώς διαχειρίζεστε τις στιγμές που έρχονται τα προβλήματα;

«Εξαρτάται απ’ το κάθε θέμα. Κάποιες φορές πρέπει να απομονωθείς, να τα βάλεις κάτω, να το σκεφτείς, να καταστρώσεις στρατηγική για το πώς θα το σταματήσεις. Άλλες φορές πρέπει να το σταματήσεις αμέσως αλλιώς θα μεγαλώσει. Εξαρτάται απ’ τον άνθρωπο, το θέμα, τη στιγμή, τις προτεραιότητες».

-Ίσως να σας βοηθά και το σπίτι στο Σούνιο… Πείτε μας για το τραπεζάκι. Τι ξεχωριστό έχει το μέρος;

«Το μέρος εδώ λύνει θέματα. Υπάρχουν άνθρωποι που τα πιστεύουν αυτά και άλλοι που δεν τα πιστεύουν. Θεωρώ πως η Ελλάδα έχει ενέργεια, δεν θα επεκταθώ σε αυτό. Μέρη όπως οι Δελφοί, το Σούνιο, η Δήλος. Υποτίθεται για κάποιους, για μένα σίγουρα, πως η ενέργεια είναι διαφορετική. Μόλις περάσω το Λαύριο και έρθω προς τα εδώ, κάτι αλλάζει μέσα μου».

-Ποιο ήταν το καλύτερο που σας συνέβη εδώ;

«Δε θα σας το πω γιατί δεν είναι για την κάμερα. Το 2020 είχε πολλαπλά εμφράγματα. Πήγα και ήρθα. Είδα το φως που λένε. Ήρθα εδώ πέρασα τρία χρόνια, άλλαξα ως άνθρωπος, είδα τα πράγματα διαφορετικά. Αυτά τα 10 μέτρα έχουν ενέργεια. Δείτε που είναι τώρα ο Φρι».

-Είστε σα… δίδυμοι.

«Είναι πιο έξυπνος από μένα».

-Πόσο δύσκολη ήταν η διακοπή συνεργασίας με τον Αταμάν;

«Τον Εργκίν τον αγαπούσα, τον αγαπώ και θα τον αγαπώ πάντα. Είναι ο ίδιος χαρακτήρας με μένα. Έχουμε κοινά πιστεύω, ψυχολογία, είναι σαν κι εμένα. Όλη τη σεζόν αρκετοί αμφέβαλαν, μήπως έπρεπε να διακοπεί η συνεργασία νωρίτερα. Δεν θα το έκανα ποτέ. Η μέρα που έπρεπε να τον συναντήσω και να του το πω, ήταν απ’ τις δυσκολότερες στιγμές μου στο μπάσκετ. Πρώτα τον βλέπω σαν φίλο. Στο τέλος της ημέρας πήρα μια απόφαση που νομίζω είναι η σωστή σε επίπεδο επιχειρηματικό. Αλλά από την άλλη ήταν πολύ δύσκολη απόφαση. Φανταστείτε να έπρεπε να κάνετε κάτι τέτοιο με κάποιον που θεωρείτε πως είχε πολύ χαμηλότερο ποσοστό ευθύνης στο ετήσιο αποτέλεσμα, συγκριτικά με αυτό που πιστεύει ο κόσμος».

-Ποια ήταν η αντίδρασή του;

«Ο Έργκιν ήταν πολύ κοντά στο σύλλογο. Είχε δεθεί μαζί του. Με τον κόσμο, με μένα, με όλους στα αποδυτήρια».

-Όταν έχετε τις επιχειρήσεις σας, έχετε πετύχει όσα έχετε πετύχει, τι σας κάνει να συνεχίζετε να προσπαθείτε;

«Πρώτα απ’ όλα αγαπώ τον Παναθηναϊκό. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η λέξη Παναθηναϊκός ακουγόταν κάθε 10 λεπτά. Σε επιχειρηματικό επίπεδο, δεν ήταν κάτι που ήθελα να εμπλακώ. Το 2012 θα πήγαινα και στη Νιγηρία για αγοραστή. Δεν το ήθελα αυτό. Ο πατέρας μου είπε: “Δημήτρη μην το κάνεις αυτό, είναι η κληρονομιά μου”. Συνέχισα, έκανα το καλύτερο που μπορούσα, θεωρώ πως ξεπέρασα το επίπεδο που αναμενόταν. Τώρα γιατί συνεχίζω… Δεν είπα ποτέ πως θα είμαι εδώ για πάντα. Έχω την ευθύνη για 3-4 εκατ. Παναθηναϊκούς αν θα ξυπνήσουν το πρωί με χαμόγελο. Το σκέφτομαι πολύ. Το μπάσκετ αλλάζει. Συγκριτικά με το παρελθόν, η αποτίμηση του Παναθηναϊκού αυτή τη στιγμή φτάνει το μισό δισεκατομμύριο. Αποδεικνύεται αυτό. Σίγουρα δε θα περάσω την υποχρέωση στα παιδιά μου. Ελπίζω να τους δώσει ο Θεός υγεία, την οικονομική δυνατότητα κι αν θέλουν ποτέ να εμπλακούν. Είμαι με το ένα πόδι εντός, ένα εκτός, θα δούμε».

-Αν σας ρωτούσα που βλέπετε τον εαυτό σας σε μερικά χρόνια με τον Παναθηναϊκό, σε 4-5 χρόνια ας πούμε..

«Θα βάλω μια τηλεόραση εκεί, σαν οπαδός θα παρακολουθώ τους αγώνες και θα φωνάζω να πάρουν νέο πόιντ γκαρντ, νέο σέντερ, νέο σμολ φόργουορντ».

-Αν φεύγατε, θα σκεφτόσασταν να επιστρέψετε κάποια στιγμή;

«Η οικογένειά μας είναι εδώ 40 χρόνια. Δεν είναι απόφαση μπαίνεις-βγαίνεις. Αν παρθεί μια τέτοια απόφαση, δεν νομίζω να αλλάζει μετά».

-Τι πιστεύετε για το NBA Europe;

«Υπάρχουν πολλά σενάρια για το πώς αυτό θα συμβεί. Έχω διαφορετική άποψη σε κάθε σενάριο. Δε θα ήθελα τις μεγάλες ομάδες να χωρίζονται σε διαφορετικές λίγκες. Δε να εμβαθύνω στο θέμα, γιατί δεν γνωρίζω το αποτέλεσμα. Επιχειρηματικά θα πάει το ευρωπαϊκό μπάσκετ σε άλλο επίπεδο. Ο προηγούμενος μάνατζερ, ας τον πούμε έτσι, ο Ζόρντι – αν λέω σωστά το όνομά του – δεν ερεύνησε τίποτα. Καθόταν και κοιτούσε πώς θα είναι το αφεντικό του αθλήματος. Αυτό άφησε το σποτ αρκετά πίσω».

-Ο Τσους Μπουένο κάνει προσπάθειες ένωσης. Ως ιδιοκτήτης και ξέρουμε πως οι ομάδες χάνουν χρήματα, μιλάτε μεταξύ σας για να είναι το μπάσκετ κερδοφόρο;

«Αναφορικά με τον κ. Μπουένο, φαίνεται πως οι κινήσεις του είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Θα είναι άδικο να έχουμε ξεκάθαρη άποψη για το έργο του, είναι εκεί μερικούς μήνες. Εύχομαι να πάει καλά και όλα τα πλάνα του να γίνουν πράξη».

-Είχατε κάποιες συζητήσεις με το ΝΒΑ;

«Δεν εμπλέκομαι στα καθημερινά της ομάδας. Οπότε εγώ, ως Δημήτρης, δεν είχα συζητήσεις».

-Θα ήθελα να μας πείτε για την αντιπαλότητα με τον Ολυμπιακό.

«Ποιος έχει αντιπαλότητα με ποιον;».

-Ο Παναθηναϊκός με τον Ολυμπιακό. Υπάρχει αντιπαλότητα μεταξύ σας;

«Αντιπαλότητα υπάρχει μεταξύ του Ολυμπιακού και του Ολυμπιακού. Δε μπορώ να βάλω στην ίδια πρόταση τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Είναι δύο τελείως διαφορετικά κλαμπ. Από άποψης δυναμικής, ηθικής, μεγέθους. Όλα αυτά που διαβάζετε είναι αυτοί εναντίον αυτών. Σας το είπα και πριν. Είναι το δέντρο με τις ελιές και το δέντρο χωρίς αυτές. Ποιο θα προσπαθήσουν να χτυπήσουν; Αυτό με τις ελιές. Αυτός είναι ο Παναθηναϊκός. Όλο αυτό ξεκινάει από το ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχει αντιπαλότητα στο μπάσκετ. Ο Ολυμπιακός στο ποδόσφαιρο δυστυχώς έχει περισσότερα πρωταθλήματα, μπα μπλα μπλα. Και αυτό προσπαθούν να τοι μεταφέρουν και στο μπάσκετ. Είμαστε δύο τελείως διαφορετικά κλαμπ».

-Ρωτάμε από που ξεκινάει η αντιπαλότητα.

«Οι φίλοι του Ολυμπιακού τα τελευταία 10 χρόνια έμαθαν ότι η μπάλα του μπάσκετ είναι πορτοκαλί και όχι ασπρόμαυρη. Αλήθεια είναι. Πήγαινες στο ΣΕΦ και άκουγες να φωνάζουν οφσάιντ. Αυτή είναι η αλήθεια. Ρωτήστε όποιον θέλετε. Σέβομαι απόλυτα τους οπαδούς του Ολυμπιακού, όπως και όλων των ομάδων, αλλά δε μπορώ να δεχθώ να λένε ότι ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός είναι στο ίδιο επίπεδο στο μπάσκετ. Έχουμε 44 τίτλους και έχουν 21. Double score».

-Βλέπουμε όμως και τους παίκτες να ξεφεύγουν. Αλλά και τους ιδιοκτήτες. Υπάρχουν πολλές ιστορίες για εσάς και τους Αγγελόπουλους. Πιστεύετε ότι έχει πάει μακριά αυτό το θέμα;

«Όταν σου πετάνε μία μικρή πέτρα, παίρνεις μία μεγάλη και την πετάς πίσω. Δράση-αντίδραση. Ποτέ δεν φταίει η αντίδραση. Έχει διαφορά να χρησιμοποιείς την αλήθεια και τα ψέματα. Το έχω πει χιλιάδες φορές. Προσπάθησα να το αντιμετωπίσω με χιούμορ, ας παίξουμε μονό και ας στείλουμε τα χρήματα σε ορφανοτροφείο. Όχι. Παρήγαγα κασκόλ μισά-μισά Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός που έλεγαν “Πες όχι στην βία” από πίσω. Τους τηλεφώνησα, ρώτησα θα θέλατε να έρθω στο γήπεδο, να φέρω μερικά και να κάτσουμε μαζί; Συγγνώμη αλλά η ομάδα μας, οι οπαδοί, ο οργανισμός δεν είναι έτοιμος να υποστηρίξει κάτι τέτοιο. Ήταν στα νέα πριν λίγες εβδομάδες. Τους έστελνα σαμπάνιες σε κάθε γιορτή, Χριστούγεννα, όταν γεννήθηκαν τα παιδιά τους. Άκουσα ότι έβγαζαν έξω τα φυτά μου γιατί πίστευαν πως είχα βάλει μικρόφωνα. Δεν υπάρχει επιθυμία από την άλλη πλευρά. Είπα πολλές φορές πως είμαι έτοιμος να κάτσω στο τραπέζι. Και όταν έκατσα μία φορά, μου επιτέθηκε ο ένας από τους δύο, στο Υπουργείο πριν λίγα χρόνια. Το νούμερο ένα πράγμα είναι η αγάπη. Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις για τα παιδιά σου είναι να τα αγαπάς. Να μεγαλώσουν με αγάπη. Παίρνεις αγάπη. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ασπίδα στην ζωή. Αυτό σε κάνει να μην έχεις κόμπλεξ, να προχωράς στη ζωή. Να βοηθάς τον διπλανό σου. Άνθρωποι που δεν μεγάλωσαν με αγάπη, αλλά με δικηγόρους, με οικογενειακές κόντρες. Πλησιάζει η ώρα που ο ένας θα πάει τον άλλον στα δικαστήρια. Υπάρχουν φήμες, γιατί είναι πρώτο το όνομά σου και όχι το δικό σου; Δε μπορώ να καταλάβω γιατί έχουν το σύνδρομο της Στοκχόλμης μαζί μου. Τους συμπονώ. Προσπάθησα να έρθω στη θέση τους. Πολλές φορές. Αλλά μάταια».

-Ποια η σχέση σας με τον κ. Μαρινάκη

«Κάποια στιγμή σπουδάσαμε μαζί, στην ίδια περιοχή, είχαμε σχέση σεβασμού ο ένας με τον άλλον αλλά δυστυχώς υποστηρίζει τη λάθος ομάδα».

-Είδαμε τι έγινε στους περσινούς τελικούς όταν σας κυνηγούσε η Αστυνομία. Μπορείτε να μας πείτε τι έγινε;

«Στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη διαφθορά στο κομμάτι της διαιτησίας. Και στην Ομοσπονδία. Που είναι πάνω από τη διαιτησία. Ευτυχώς έχει βγει η απόφαση για την Ομοσπονδία αναφορικά με τον Προμηθέα. Ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας που φέρεται να είναι και Πρόεδρος του Προμηθέα δεν έχει σχέση με τον Μπερτομέου. Ο Τζόρντι είναι γατάκι μπροστά του. Υπήρχαν μνήματα που ζήταγε διαιτητές για ομάδες και να δούμε τι θα βγει και στη συνέχεια. Πρέπει να είσαι σίγουρος για να αποδώσεις κατηγορίες. Δε ξέρω κι εγώ πολλά. Απ’ ότι διαβάζω. Είναι σημαντικά θέματα. Δε μπορείς απλά να πετάς λάσπη στον ανεμιστήρα. Όσο για το γιατί με κυνήγησε η Αστυνομία. Πήγα στο γήπεδο και ζήτησα όπως λέει ο κανονισμός να γράφονται οι ύβρεις εναντίον μου γιατί στην πέμπτη φορά θα πρέπει να σταματήσει ο αγώνας. Αυτό δε γίνεται ποτέ στον Πειραιά. Ξέραμε ότι δε θα μας αντιμετωπίσει 50-50 η διαιτησία και ζητήσαμε τουλάχιστον να εφαρμοστεί ο κανονισμός. Αφού έβριζαν εμένα άρχισαν να βρίζουν την κόρη μου, η οποία δεν είναι εμπλεκόμενη με το μπάσκετ και τα συνθήματα δεν καταγράφηκαν. Διαμαρτυρήθηκα και ξαφνικά κανείς δε ξέρει πως με έβγαλαν από το ματς και δε μπόρεσα να μπω ξανά».

ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ