Ο Παύλος Γιαννακόπουλος για τον Παναθηναϊκό και για το σύνολο του ελληνικού αθλητισμού, δεν ήταν ένας απλός παράγοντας. Είχε, έχει και θα έχει εις την αιωνιότητα άλλωστε, τα δικά του προσωνύμια. Κανείς δεν τον αποκαλούσε σκέτο «πρόεδρο». Ήταν ο Πατριάρχης. Ο ένας και ο μοναδικός. Αν ήταν κάτι... σκέτο, ήταν ο ΠΑΥΛΟΣ. Ο Θεός, σύμφωνα με τα συνθήματα των οπαδών.

Ο Παύλος, λοιπόν, λατρεύτηκε από γενιές και γενιές παναθηναϊκών, γιατί ήταν ένας Θεός ότι πιο κοντά σε ανθρώπινο. «Θα είμαστε πάντα τα παιδιά σου», έγραφε ένα άλλο πανό των αλησμόνητων ημερών του. Τον θεωρούσαν κάτι σαν πατέρα, διότι οι ημέρες του στον Παναθηναϊκό, πρέσβευαν σε κάθε του βήμα μία από τις πιο όμορφες λέξεις του ελληνικού λεξιλογίου. Τη λέξη «οικογένεια».

Διαβάστε περισσότερα στο sdna.gr