Ατάκες - «φωτιά» Μπόγρη για ΜακΙντάιρ και... Βεζένκοφ!

Σε μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα αγωνιστική παρατήρηση για τον Ολυμπιακό και τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να ενσωματωθεί στο παιχνίδι της ομάδας ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ προχώρησε ο Γιώργος Μπόγρης.

Ο έμπειρος σέντερ σχολίασε μέσα από το κανάλι Betarades την ήττα των Ερυθρόλευκων από τη Βίρτους Μπολόνια και εστίασε σε μία συνεργασία που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την επιθετική λειτουργία του Ολυμπιακού στη συνέχεια της σεζόν: αυτή του νέου γκαρντ με τον Σάσα Βεζένκοφ.

Σύμφωνα με τον Μπόγρη, ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ έχει ήδη αρχίσει να καταλαβαίνει καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο κινούνται οι ψηλοί της ομάδας και να δημιουργεί συνεργασίες μαζί τους.

Εκεί όπου ακόμη φαίνεται να υπάρχει απόσταση είναι στην επικοινωνία με τον Βεζένκοβ, έναν παίκτη που απαιτεί από τον χειριστή της μπάλας εξαιρετικά γρήγορη ανάγνωση.

«Πετάει την πάσα στα διαφημιστικά και ο Σάσα κόβει μόνος»

Ο Μπόγρης χρησιμοποίησε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για να περιγράψει το πρόβλημα που εντόπισε.

«Ο ΜακΙντάιρ, ενώ το έχει βρει με τους ψηλούς, με τον Σάσα δεν το έχει βρει καθόλου. Δηλαδή, πετάει στα διαφημιστικά μια πάσα ενώ ο Σάσα κόβει μόνος του», ανέφερε, δείχνοντας πως το ζήτημα δεν αφορά τόσο την ικανότητα του Αμερικανού να πασάρει, όσο τον συγχρονισμό του με τις κινήσεις του Βεζένκοβ.

Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο Βεζένκοβ δεν είναι ένας φόργουορντ που περιμένει απλώς την μπάλα για να εκτελέσει. Μεγάλο κομμάτι της επιθετικής του αποτελεσματικότητας βασίζεται στην αδιάκοπη κίνηση χωρίς αυτή, στα κοψίματα προς το καλάθι, στην ικανότητά του να εμφανίζεται στον ελεύθερο χώρο και να εκμεταλλεύεται ακόμη και το μικρότερο λάθος της αντίπαλης άμυνας.

Ο γκαρντ που παίζει δίπλα του, επομένως, δεν αρκεί να βλέπει την κίνηση. Πρέπει πολλές φορές να την προβλέπει.

Η σύγκριση με τον Γουόκαπ

Εκεί ακριβώς μπήκε στη συζήτηση ο Τόμας Γουόκαπ, με τον Μπόγρη να εξηγεί τη διαφορά που βλέπει αυτή τη στιγμή ανάμεσα στους δύο γκαρντ.

«Είναι σαν να είναι μισό δευτερόλεπτο πίσω, ενώ ο Γουόκαπ σε αυτές τις φάσεις ήταν μισό δευτερόλεπτο μπροστά από τον Σάσα. Ο ΜακΙντάιρ δεν ήταν», πρόσθεσε.

Μπορεί να πρόκειται για ένα... μισό δευτερόλεπτο, στο επίπεδο της EuroLeague όμως αυτή η διαφορά είναι τεράστια. Είναι ο χρόνος που χωρίζει μία εύκολη πάσα για καλάθι από ένα κλεισμένο διάδρομο ή μία κατοχή που τελικά δεν οδηγεί πουθενά.

Αυτό ήταν άλλωστε ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα που είχε αποκτήσει ο Γουόκαπ μέσα από τη μακρόχρονη συνύπαρξή του με τον Βεζένκοβ. Είχε μάθει να «διαβάζει» τον συμπαίκτη του, γνωρίζοντας πολλές φορές πού θα κινηθεί πριν ακόμη ολοκληρωθεί το κόψιμο.

Θέμα χρόνου και χημείας

Για τον Μίλερ-ΜακΙντάιρ, αντίθετα, πρόκειται για μία συνεργασία που τώρα χτίζεται. Ο νέος γκαρντ του Ολυμπιακού καλείται όχι μόνο να προσαρμοστεί σε μία καινούργια ομάδα, αλλά και να μάθει τις ιδιαίτερες συνήθειες των συμπαικτών του.

Η παρατήρηση του Μπόγρη, λοιπόν, δεν αφορά απαραίτητα ένα μόνιμο πρόβλημα, αλλά ένα από τα στοιχεία στα οποία θα χρειαστεί δουλειά και κυρίως χρόνο.

Όσο αυξάνονται οι κοινές προπονήσεις και τα παιχνίδια, τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να αναπτυχθεί ο αυτοματισμός που απαιτεί η συγκεκριμένη συνεργασία. Γιατί στην περίπτωση του Βεζένκοβ, η πάσα που γίνεται όταν όλοι έχουν ήδη δει τον ελεύθερο χώρο πολλές φορές είναι αργοπορημένη.

Το ζητούμενο για τον ΜακΙντάιρ είναι να φτάσει στο σημείο να βλέπει αυτό που πρόκειται να κάνει ο Σάσα πριν το κάνει. Και αυτό ακριβώς ήταν, σύμφωνα με τον Μπόγρη, το μεγάλο πλεονέκτημα του Γουόκαπ.