Αποθέωση Ομπράντοβιτς από δύο θρύλους του Παναθηναϊκού!

Μία ξεχωριστή μπασκετική συνάντηση, γεμάτη αναμνήσεις, ιστορίες και προσωπικές μαρτυρίες, αποτέλεσε η αφορμή για να ακουστούν ιδιαίτερα κολακευτικά λόγια για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς από δύο τεράστιες προσωπικότητες του ευρωπαϊκού μπάσκετ, οι οποίες έχουν συνδέσει το όνομά τους και με την ιστορία του Παναθηναϊκού.

Ο λόγος για τους Ντίνο Ράτζα και Στόγιαν Βράνκοβιτς, οι οποίοι συμμετείχαν σε συνέδριο με την παρουσία σπουδαίων πρώην αθλητών από τις χώρες της άλλοτε ενωμένης Γιουγκοσλαβίας και είχαν την ευκαιρία να αναφερθούν στον θρυλικό Σέρβο προπονητή.

Οι δύο Κροάτες δεν περιορίστηκαν σε μία απλή αναγνώριση των επιτυχιών του «Ζοτς», αλλά γύρισαν τον χρόνο αρκετές δεκαετίες πίσω, όταν ο Ομπράντοβιτς βρισκόταν ακόμη στην ενεργό δράση. Μέσα από τις προσωπικές τους εμπειρίες εξήγησαν πως τα χαρακτηριστικά που τον ανέδειξαν αργότερα σε έναν από τους κορυφαίους προπονητές στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ ήταν ήδη εμφανή από τα χρόνια που φορούσε τη φανέλα της εθνικής Γιουγκοσλαβίας.

Ράτζα: «Από τα 23 μου είχα καταλάβει ότι θα γινόταν κορυφαίος προπονητής»

Ο Ντίνο Ράτζα στάθηκε στην προσωπικότητα και στην μπασκετική ευφυΐα του Ομπράντοβιτς, εξηγώντας πως ακόμη και ως παίκτης είχε την ικανότητα να καθοδηγεί τους συμπαίκτες του και να αντιλαμβάνεται όσα συνέβαιναν στο παρκέ με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο.

Ο άλλοτε σπουδαίος σέντερ θυμήθηκε τις κοινές τους παρουσίες με την εθνική Γιουγκοσλαβίας, τονίζοντας ότι είχε διακρίνει από πολύ νωρίς την προπονητική προοπτική του Σέρβου.

«Ήμουν ένα παιδί 23 ετών στους Ολυμπιακούς Αγώνες και τότε συνειδητοποίησα ότι ο Ομπράντοβιτς θα γινόταν κορυφαίος προπονητής. Ήταν προπονητής με προσωπικότητα, όπως ακριβώς ήταν και ως παίκτης. Ήξερε πώς να κρατά την μπάλα και να κατευθύνει τους παίκτες: εσύ εκεί, εσύ εκεί...», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια, ο Ράτζα υπογράμμισε πως η μετέπειτα διαδρομή του Ομπράντοβιτς επιβεβαίωσε με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο εκείνες τις πρώτες εντυπώσεις.

«Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους για την προπονητική του καριέρα. Εννέα φορές πρωταθλητής Ευρώπης, για όλα όσα πέτυχε, του βγάζουμε το καπέλο», πρόσθεσε, αποδίδοντας τον δικό του φόρο τιμής στον πολυνίκη τεχνικό.

Βράνκοβιτς: «Στη Σεούλ κατάλαβα ότι είχε το χάρισμα»

Ακόμη πιο προσωπική ήταν η αναφορά του Στόγιαν Βράνκοβιτς, ο οποίος αποκάλυψε μία ιδιαίτερη ανάμνηση από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988.

Ο εμβληματικός Κροάτης σέντερ, που αγαπήθηκε όσο λίγοι από τους φίλους του Παναθηναϊκού, είχε μοιραστεί το ίδιο δωμάτιο με τον Ομπράντοβιτς κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης και θυμήθηκε στοιχεία του χαρακτήρα του που του είχαν προκαλέσει εντύπωση.

«Σπουδαίος παίκτης, φίλος και άνθρωπος. Είχα τη χαρά να μοιραστούμε το δωμάτιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988», ανέφερε αρχικά.

Στη συνέχεια, ο Βράνκοβιτς εξήγησε πως ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούσε ο Ομπράντοβιτς στις δύσκολες στιγμές ενός αγώνα αποτελούσε σαφή ένδειξη της προπονητικής του αντίληψης.

«Ήδη από τότε, διέκρινα ότι η συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια του αγώνα –ειδικά στα τάιμ άουτ, όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά– μαρτυρούσε πως είχε το "γονίδιο" του προπονητή. Και σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του ως παίκτης, φαινόταν ότι διέθετε αυτό το χάρισμα: να στηρίζει τον συμπαίκτη που δεν απέδιδε καλά», σημείωσε.

Η ξεχωριστή σύνδεση με τον Παναθηναϊκό

Οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για τους φίλους του Παναθηναϊκού, καθώς πρόκειται για τρεις προσωπικότητες που έχουν αφήσει το δικό τους ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του συλλόγου.

Ο Στόγιαν Βράνκοβιτς υπήρξε ένας από τους μεγάλους πρωταγωνιστές της πρώτης ευρωπαϊκής κορυφής του «τριφυλλιού», το 1996 στο Παρίσι, με την ιστορική τάπα στον Χοσέ Αντόνιο Μοντέρο να παραμένει μία από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες εκείνης της επιτυχίας.

Ο Ντίνο Ράτζα φόρεσε επίσης την πράσινη φανέλα, αποτελώντας μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες που πέρασαν από το ελληνικό πρωτάθλημα, ενώ ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς συνέδεσε το όνομά του με την πιο επιτυχημένη περίοδο στην ιστορία του μπασκετικού Παναθηναϊκού.

Πέντε ευρωπαϊκά τρόπαια με τους «πράσινους», αμέτρητοι εγχώριοι τίτλοι και μία ολόκληρη μπασκετική σχολή αποτελούν μέρος της τεράστιας κληρονομιάς του.

Και μπορεί οι αριθμοί να αποτυπώνουν το μέγεθος της προπονητικής του διαδρομής, ωστόσο οι μαρτυρίες του Ράτζα και του Βράνκοβιτς φωτίζουν μία διαφορετική πτυχή: εκείνη του ανθρώπου που, πολύ πριν καθίσει για πρώτη φορά σε πάγκο, είχε ήδη αρχίσει να σκέφτεται και να λειτουργεί σαν προπονητής.