Γράφει ο Νίκος Μπουρλάκης...

Αν όχι «σχολικής» έστω κάποιου τουριστικού γκρουπ. Γυναίκες, άντρες, παιδιά, μωρά, γέλια και χαρά. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι η μικρή του Ντέιβιντ Λόγκαν έκλεψε την παράσταση. Με τα «τρελά» κοτσιδάκια και με τη ροζ κούκλα στην αγκαλιά της, γεμάτη χαμόγελα και κοινωνικότητα. Γενικά όμως είναι πολύ όμορφη η εικόνα του να βλέπεις παιδιά. Σου «φτιάχνει» τη μέρα. Δεν υπάρχει άλλωστε τίποτε ομορφότερο από τα παιδιά.

Νόμιζες πως θα φτάσουν οι προπονητές και οι παίκτες και τα γέλια θα «κοπούν» καθώς θα περάσουμε στο… επαγγελματικό της υπόθεσης. Μπα… Τα γέλια συνεχίστηκαν, η ατμόσφαιρα εξακολουθούσε να είναι χαρούμενη και ουδείς περιόρισε τον αυθορμητισμό του με την άφιξη των παικτών.

Και οι ίδιοι άλλωστε ήταν κεφάτοι. Προσοχή: Όχι… χαζοχαρούμενοι. Κεφάτοι… Ασχολήθηκαν αρκετά με τα παιδιά τους (οι μπαμπάδες), με τα συγγενικά τους πρόσωπα (οι ανύπαντροι) ή με τις συζύγους τους (όσοι δεν συνοδεύονταν από παιδιά). Η εικόνα γενικά ήταν όμορφη. Και ξεχωριστή.

Τελευταίος αφίχθη στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς και πιστέψαμε ότι η δήλωση που έκανε θα μας υποχρεώσει να ξεχάσουμε τα… γέλια. Στο sentragoal.gr διαβάσατε ότι ο «Ζοτς» τόνισε ξανά την πιθανότητα να είναι στην Κωνσταντινούπολη «το τελευταίο του φάιναλ φορ». Ορθή- κοφτή απάντηση. Και για να πούμε την αμαρτία μας αρκετά εκνευρισμένος φάνηκε…

Μιλήσαμε στη συνέχεια μαζί του. «Όχι δεν ήμουν εκνευρισμένος» απάντησε ο Σέρβος τεχνικός. «Με ρώτησαν κάτι με αφορμή τα όσα είχα πει. Να το πω λοιπόν για μια ακόμα φορά; Δεν έχω να πω τίποτα καινούργιο. Αισθάνομαι ότι είναι το τελευταίο φάιναλ φορ. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Και τίποτε καινούργιο σε σχέση με όσα είχα πει» μας απάντησε ο «Ζοτς». Μια κάπως «διφορούμενη» δήλωση αλλά η ερμηνεία της δεν μπορεί να δοθεί άμεσα…

Ο Ομπράντοβιτς σε γενικές γραμμές ήταν ήρεμος κι ευδιάθετος. Μόλις προσγειώθηκε στην Πόλη η αποστολή του Παναθηναϊκού και καθώς κατευθυνόταν προς το πούλμαν έπιασε κουβεντούλα και με έναν μεσήλικα που τον πλησίασε: «Κύριε Ομπράντοβιτς, καλή τύχη από έναν κάτοικο του Τρεβίζο» του είπε ο κύριος ο οποίος- όπως αντιλαμβάνεστε- ήταν οπαδός της Μπένετον Τρεβίζο, όπου εργάστηκε ο «Ζοτς» το 1998 και το 1999. Ο Ομπράντοβιτς του χαμογέλασε, μίλησε μαζί του και κατευθύνθηκε προς το πούλμαν.

Με το που φάνηκε πάντως η αποστολή του Παναθηναϊκού στο «Ατατούρκ Χαβαλιμάνι» (στα ελληνικά σημαίνει «Αερολιμένας Ατατούρκ») τα φλας των φωτογράφων άρχισαν ν' αστράφτουν. Οι κάμερες έπεσαν επάνω τους. Οι παίκτες δεν… ψάρωσαν πάντως ούτε κι εντυπωσιάστηκαν από την ατμόσφαιρα που επικρατούσε κατά την άφιξή τους.

Εδώ που τα λέμε είναι «ψημένοι» σε φάιναλ φορ. Πέμπτο για τον Διαμαντίδη, τον Μπατίστ και τον Τσαρτσαρή αλλά και για τον Γιασικεβίτσιους. Τρίτο για τον Βουγιούκα, τον Μάριτς, τον Σάτο και τον Περπέρογλου, δεύτερο για τον Καλάθη… Έχουν ξαναζήσει σε ατμόσφαιρα φάιναλ φορ και ξέρουν τι να περιμένουν. Για τον Ομπράντοβιτς δεν έχουμε να πούμε τίποτα… Δέκατο τρίτο!!!

Κι όχι μόνο έχουν ζήσει αλλά κι έχουν… νικήσει οι «παλιοσειρές» που έχουν καταφέρει να μεταλαμπαδεύσουν στους νεότερους την όλη διαδικασία, το πνεύμα που επικρατεί σε τέτοιες καταστάσεις. Συνηθίζονται αυτά στον Παναθηναϊκό. Σε μια ομάδα που ναι μεν δεν κρίνεται από ένα άτυχο αποτέλεσμα αλλά τα έξι χρυσά αστέρια στη φανέλα στέλνουν το μήνυμα στον αντίπαλο: «Αισθάνεσαι καλά που παίζεις απέναντί μου;».

Πηγή: Sentragoal.gr

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός