Οπως τυχεροί αισθανόμαστε όλοι εμείς που έχουμε αξιωθεί να ζούμε τέτοια γεγονότα, όπως αυτό που βρίσκεται μπροστά μας στην Κωνσταντινούπολη.

Ειδικά όταν βρίσκονται δύο ομάδες από την Ελλάδα σε φάιναλ φορ -και αυτό θα συμβεί για 4η φορά- η αίσθηση είναι διαφορετική. Η «τρεχάλα» σαφώς και είναι περισσότερο έντονη με δεδομένο ότι δύο ελληνικές ομάδες βρίσκονται στο επίκεντρο της μπασκετικής δράσης.

Είναι όμως και κάτι ακόμα που σε... κολακεύει έστω κι αν εσύ είσαι απλώς ένας δημοσιογράφος που παρακολουθεί τα γεγονότα, τα καταγράφει, τα σχολιάζει, ψάχνει το ρεπορτάζ, ανατρέχει στο παρελθόν...

Κάθε εμπειρία είναι συναρπαστική, πλουτίζει τη «βιτρίνα» του ελληνικού μπάσκετ και ταυτόχρονα γεμίζει σελίδες στο προσωπικό βιβλίο αναμνήσεων του καθενός εξ ημών.

Πόσα και πόσα δεν θα μπορούσαμε να αναφέρουμε, από τα... καράβια που γέμιζαν για να πλεύσουν προς το Τελ Αβίβ το 1994, από την «τρέλα» που επικρατούσε τότε -όπως και στη Σαραγόσα το 1995- αλλά κι από τη στιγμή που... ξανασμίξανε το 2009 στο Βερολίνο με συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη.

Ειλικρινά ουδείς γνωρίζει τι θα συμβεί στο «Σινάν Ερντέμ». Επί της θεωρίας (και με βάση τη λογική για να ακριβολογούμε) η ΤΣΣΚΑ είναι το μεγάλο φαβορί. Οι ελληνικές ομάδες εμφανίζονται ως αουτσάιντερ στους ημιτελικούς.

Κατά την ταπεινή μου άποψη, πάντως, υπερτερούν σ' ένα σημαντικό κομμάτι έναντι ΤΣΣΚΑ και Μπαρτσελόνα: στον πάγκο! Στον τρόπο που μπορούν να λειτουργήσουν από πλευράς τακτικής αλλά και σε άλλες πτυχές, όπως η προετοιμασία (αγωνιστική και ψυχολογική), η συγκέντρωση, η ετοιμότητα, η ευφυΐα.

Προσωπικά εκτιμώ ότι εκεί μπορούμε να ποντάρουμε όλοι ώστε να αμφισβητηθούν οι θεωρίες και τα προγνωστικά. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς και ο Ντούσαν Ιβκοβιτς είναι ικανοί να... πάρουν τους αγώνες μόνοι τους, να «κλειδώσουν» και να μπερδέψουν τον αντίπαλο, να βάλουν προβλήματα και διλήμματα που -ίσως, καθώς το scouting είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένο- να αιφνιδιάσουν.

Πηγή: Goal

Euroleague Παναθηναϊκός Ολυμπιακός