Τα 'πε όλα απόψε ο Ντούντα με το γνωστό αναλυτικό ύφος, που εντέλει επιβεβαιώνει τον χαρακτηρισμό τον οποίο του έδωσε (με ειρωνική διάθεση, πάντως) ο Φασούλας το 1993 στο Πο, ως "σοφού". Αυτά που είπε ο Ιβκοβιτς πριν από λίγη ώρα ήταν όντως μαθήματα (όχι πολιτικής, αλλά) νεότερης ελληνικής αθλητικής ιστορίας!

Πράγματι εκκινώντας με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά ένα φθινοπωρινό βράδυ στο Μπιλμπάο και φτάνοντας στον πιο απροσδόκητο από τους πέντε τελικούς της ιστορίας του, ο Ολυμπιακός είναι η σύγχρονη "Βούλα" της Ευρωλίγκας. Κι αυτό το "για την Ελλάδα ρε γαμώ το', που ξεστόμισε η Πατουλίδου στις 6 Αυγούστου του 1992 στη μικτή ζώνη του σταδίου του Μονζουϊκ (απευθυνόμενη στον ρεπόρτερ της ΕΡΤ Νίκο Τσώνη), ισχύει και στην προκειμένη μπασκετική περίπτωση.

Το υπέμνησε και μάλιστα δυο φορές ως απόδειξη παράλληλων βίων ο Ντούντα και το προχώρησε ακόμη περισσότερο ο Σπανούλης, λέγοντας "μακάρι να είχε προκριθεί και ο Παναθηναϊκός για να μείνει στα σίγουρα το τρόπαιο στην Ελλάδα".

Διαβάστε όλο το άρθρο στο gazzetta.gr

Ευρωλίγκα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός