Το σίγουρο είναι ότι παρά… δύο λεπτά δεν βλέπουμε ελληνικό τελικό! Όπως επίσης, με βάση τα όσα είδαμε στο παρκέ, είναι σίγουρο ότι ο ελληνικός τελικός θα ήταν ο πλέον δίκαιος. Ας είμαστε όμως ικανοποιημένοι. Κι ας μην είμαστε… πλεονέκτες!

Ναι, ειρωνικά το λέω. Χίλια συγγνώμη που φτάνω στ' άκρα- δεν το συνηθίζω- αλλά αυτό που είδαμε χθες στους ημιτελικούς είναι ντροπή. Δεν μπορώ να γνωρίζω κατά πόσο οι υπεύθυνοι της διαιτησίας αισθάνονται άνετα από τις υποδείξεις των 6 εκλεκτών, αλλά εκτιμώ ότι κανονικά δεν πρέπει.

Στον πρώτο ημιτελικό ο Ισπανός Μαρτίν ντύθηκε… Αρτεάγα του 2009 κι έσπρωξε τον Παναθηναϊκό στον μικρό τελικό στέλνοντας ταυτόχρονα την ΤΣΣΚΑ να διεκδικήσει το τρόπαιο. Ουδόλως μ' ενδιαφέρει ότι στα προηγούμενα 20 ματς της σεζόν η ΤΣΣΚΑ ήταν η καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης. Στον ημιτελικό με τον Παναθηναϊκό ΔΕΝ ήταν. Ο Παναθηναϊκός άξιζε να περάσει στον τελικό, αλλά ο Μαρτίν είχε διαφορετική άποψη.

Στον άλλο ημιτελικό ο Ολυμπιακός δεν ήταν απλώς καλύτερος αλλά… πολύ καλύτερος της Μπαρτσελόνα. Το έβλεπες από την αρχή ως το τέλος. Θεμελιωνόταν η κυριαρχία του Ολυμπιακού όσο περνούσε ο χρόνος. Ήταν στο +4 ή στο +6 αλλά νόμιζες ότι βρίσκεται στο +12… Δεν αντιμετώπιζε προβλήματα από τη Μπαρτσελόνα, την… είχε, φαινόταν.

Στο τελευταίο δίλεπτο όμως ο Λουίτζι ΛαΜόνικα, ο Ιταλός διαιτητής, άρχισε να σφυρίζει… βατράχια! Σημεία και τέρατα. Καμία ισορροπία σφυριγμάτων, καμία σχέση με τα κριτήρια που είχε μέχρι τότε στον αγώνα. Παρότι… έσταξε το αίμα, ο Ολυμπιακός (σε αντίθεση με τον Παναθηναϊκό) κατάφερε να επιβιώσει ακριβώς επειδή η ποιότητα της Μπαρτσελόνα ουδεμία σχέση έχει μ' εκείνη της ΤΣΣΚΑ.

Πηγή: sentragoal.gr

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός