Στις σαφώς μικρότερες διαστάσεις ενός γηπέδου μπάσκετ ο «Ντούντα» πήρε ένα συμβατικό αυτοκίνητο, το μετέτρεψε σε τζιπ που μάλιστα καίει (το φτηνότερο από τη βενζίνη) πετρέλαιο και μέσα από κακοτράχαλους δρόμους το οδήγησε στον τελικό!

Δεν είναι τυχαία η αυτοκινητιστική ορολογία που χρησιμοποιώ: επί σαράντα λεπτά ο Ολυμπιακός (μπορεί να μην πάτησε το γκάζι και να μην επιτάχυνε, όπως σχεδίαζε, αλλά) πορεύθηκε με την ασφάλεια που παρέχει ένα όχημα 4Χ4.

Σε πείσμα της δικής του απειρίας και της κλάσης της Μπαρτσελόνα, οι «ερυθρόλευκοι» έσφυζαν όχι μόνο από τη φυσιολογική ενέργεια και τα παρελκόμενα του νεανικού ενθουσιασμού, αλλά από αρετές ασύμβατες με το σύντομο CV τους: ωριμότητα, συγκέντρωση, ψυχραιμία και μια αξιοθαύμαστη εικόνα ασφάλειας, που έγινε η πανοπλία πάνω στην οποία εξοστρακίστηκαν τα απειλητικά βέλη των Καταλανών.

Από χθες το βράδυ ο Σπανούλης έχει στην πινακοθήκη του το δικό του (α λα Τζόρνταν) «The Shot»! Κράτησε την μπάλα σχεδόν είκοσι δευτερόλεπτα (μετά το δίκην ανάσας ζωής επιθετικό ριμπάουντ του Ντόρσεϊ), άνοιξε χώρους, βρήκε το πάτημα που χρειαζόταν, εκτέλεσε από τα 6,25 μ. και πέτυχε το καλάθι που έγινε η σφραγίδα της πρόκρισης του Ολυμπιακού στον πέμπτο τελικό της ιστορίας του.

Πρωταθλητές Ευρώπης το 1997 και φιναλίστ το 1994, το 1995 και το 2010, οι «ερυθρόλευκοι» κατάφεραν να ελέγξουν τον ρυθμό επί σαράντα λεπτά, έμειναν μόνο μια φορά πίσω στο σκορ (26-27) και μολονότι ηττήθηκαν κατά κράτος στα ριμπάουντ και χάρισαν 19 επιθέσεις δεύτερης ευκαιρίας στους (ο Θεός να τους κάνει, ελέω βεραμάν χρώματος στις φανέλες τους) «μπλαουγκράνα», όχι μόνο δεν πλήρωσαν ακριβά αυτή την ολιγωρία τους, αλλά είχαν κιόλας κάθε φορά την πρέπουσα απάντηση στις αξιώσεις που ήγειραν οι αντίπαλοί τους.

Μπορεί ο Ολυμπιακός να μην άνοιξε το παιχνίδι του και να έμεινε κάτω από τους 70 πόντους, αλλά το αμυντικό σχέδιο του Ιβκοβιτς δικαιώθηκε μέχρι κεραίας: κράτησε με καθαρό man to man την Μπαρτσελόνα στους 64 πόντους και παράλληλα δεν πανικοβλήθηκε ποτέ, μετέτρεψε τον ενθουσιασμό και την άγνοια κινδύνου σε συσσωρευμένη αυτοπεποίθηση, ανταποκρίθηκε με επιτυχία στα παιχνίδια 2 εναντίον 2 που επέλεξαν οι Καταλανοί στην άμυνά τους και είχε τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή.

Αλλες φορές ήταν ο Μάντζαρης, άλλες ο Ντόρσεϊ, άλλες ο (ιπτάμενος) Παπανικολάου, άλλες ο Πρίντεζης (με παράσημο το τρίποντο για το 61-56) και όταν η μπάλα έμοιαζε με καυτή πατάτα που βρισκόταν ακόμη στη χόβολη, την πήρε με τα γάντια ο Σπανούλης και την πέταξε σαν βόμβα στο οχυρό της Μπαρτσελόνα!

Ενας αητός γκρεμίστηκε!

Ανήμερα της 22ης επετείου από τον θάνατο του Στράτου Διονυσίου, από το παλιό juke box ακούστηκε ένα τραγούδι που ταιριάζει γάντι στην (πένθιμη για τον Παναθηναϊκό) περίσταση: Ενας αητός, λέει, γκρεμίστηκε και το βουνό εσείστηκε!

Γνωρίζοντας την πρώτη ήττα του σε φάιναλ φορ μετά τον ημιτελικό του 2005 στη Μόσχα, ο «πράσινος» αητός γκρεμίστηκε και αυτή η πτώση έχει μπόλικους αυτουργούς: τον ίδιο τον Παναθηναϊκό, που πέταξε στα σκουπίδια μπόλικες ευκαιρίες (με αποκορύφωμα την τελευταία επίθεσή του, λες και η μοίρα χρωστούσε στην ΤΣΣΚΑ και στον Σισκάουσκας μια μορφή εξιλέωσης για το φινάλε του τελικού στο Βερολίνο), το ατομικό ταλέντο των Ρώσων, αλλά και τη διαιτησία, η καθοριστικότερη συνέργεια της οποίας αποτυπώνεται στη φάση από την οποία προέκυψε το 65-64 από τον Τεόντοσιτς.

Σε μια σκυταλοδρομία ανάμεσα σε ήρωες και μοιραίους παίκτες, ο Παναθηναϊκός και η ΤΣΣΚΑ είχαν και τους μεν και τους δε. Για τον απερχόμενο πρωταθλητή Ευρώπης ο Μάικ Μπατίστ μεταμορφώθηκε από πυλώνας σε αδύναμο κρίκο, ενώ την ίδια στιγμή ο Γιασικεβίτσιους τα 'βαζε με θεούς και δαίμονες και κόντεψε να ρίξει μονάχος του το ρωσικό κάστρο. Θα το 'ριχνε κιόλας, αλλά την τελευταία στιγμή οι Ρώσοι βρήκαν τα υποστηρίγματα και κάποια δεκανίκια που τους κράτησαν όρθιους.

Ο Παναθηναϊκός κατέθεσε την υπερηφάνεια, το DNA και το πλάνο του, ενώ η ΤΣΣΚΑ παρουσίασε από την πρώτη στιγμή το.. τουρλουμπούκι της! Στο από πάσης απόψεως εφιαλτικό δεύτερο δεκάλεπτο οι «πράσινοι» είχαν 2/17 σουτ και έμειναν χωρίς καλάθι επί εξίμισι λεπτά, ενώ οι Ρώσοι πίεσαν σε όλο το γήπεδο και αξιοποίησαν με μεγάλη καθυστέρηση τα σωματικά προσόντα τους. Οταν ο Κιριλένκο ισοφάρισε για πρώτη φορά (32-32) και ενώ η ΤΣΣΚΑ είχε αρχίσει να φοράει τα. XXXL ρούχα της, ο Παναθηναϊκός θεωρήθηκε από πολλούς ως κλινικώς νεκρός! Αμ δε: όχι μόνο ξανασηκώθηκε όρθιος και ανέκτησε το προβάδισμα, αλλά στρίμωξε πάλι τους Ρώσους στα σχοινιά και εκεί που πήγαινε να τους δώσει τη χαριστική βολή ο Διαμαντίδης δεν είδε το δέντρο, διότι απλούστατα το 'χε καλύψει κι αυτό το δάσος των χεριών και των μεγάλων κορμιών.

Κόντρα σε όλες τις (ενδογενείς και εξωγενείς) αντιξοότητες, ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να μείνει ζωντανός και να δώσει τον εγκυκλοπαιδικό ορισμό της εφτάψυχης ομάδας, όμως στο τέλος τού πήγαν όλα στραβά κι ανάποδα: το άστοχο hook shot του Μπατίστ, η αβλεψία των διαιτητών στην παράβαση του Τεόντοσιτς, το καλάθι του Μίλος, το χαμένο λέι απ του Γιασικεβίτσιους και στο φινάλε η πλημμύρα που τον έπιασε στην τελευταία επίθεση.

Πηγή: Goal

Ευρωλίγκα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός