Τελικά η ιδιότητα του αουτσάιντερ σε μερικές ομάδες έχει ευεργετικές ικανότητες! Ο νεανικός, αντι-σταρ, low badget, Ολυμπιακός του Ντούσαν Ιβκοβιτς, με περίσσιο θάρρος, άγνοια κινδύνου, ενέργεια, ρυθμό, πίστη στην πρόκριση και απόλυτη ετοιμότητα πήρε ρεβανς για την ήττα στον τελικό του 2010 από τη Μπαρτσελόνα και πλέον θα δικεδικήσει αυτός το τρόπαιο του πρωταθλητή Ευρώπης απο την ΤΣΣΚΑ, συνεχίζοντας την παράδοση των ελληνικών ομάδων στα τελικά της ευρωλίγκας. Παράλληλα, στην κρίσιμη δοκιμασία, απέδειξε ότι δεν κάνει η...φανέλα την ομάδα και πως η πορεία του φέτος μόνον τυχαία δεν είναι!

Ο Ολυμπιακός δικαιούτο απόλυτα την πρόκριση αν σκεφθείτε (...και μόνον) ότι η Μπάρτσα προηγήθηκε μόλις μία φορά στο σκορ (26-27,17') καθόλη τη διάρκεια του 40λέπτου! Παρακολουθώντας το παιχνίδι, επίσης, ήταν εμφανές ότι απέναντι στις αρετές των ερυθρολεύκων που προανέφερα, οι Καταλανοί είχαν να επιδείξουν μόνον μιά άνευρη, δίχως ενέργεια και εμπνεύσεις, αργή (!) ομάδα, έμπλεη απο μπασκετική αλαζονεία... Έπαιζαν με τη βεβαιότητα ότι...κάποια στιγμή θα προηγηθούν και θα κερδίσουν και...φυσικά το πλήρωσαν: θα δουν τον τελικό από την...πολυθρόνα!

Νομίζω δε ότι ο βασικός υπεύθυνος αυτής της αγνώριστης (...προς το χειρότερο) ομάδας είναι ο ίδιος ο προπονητής της: ο άχρωμος, άοσμος και άγευστος Πασκουάλ, ο οποίος σε όλη τη διάρκεια του ματς φάνηκε να μην έχει "σενάρια", εναλλακτικές και αίσθηση της δυναμικότητας του αντιπάλου του! Οι φανέλες δεν κερδίζουν από μόνες τους και θεωρώ ότι σήμερα πήρε ένα σπουδαίο, μοναδικό και...πανάκριβο μάθημα από τον Ντούσαν Ίβκοβιτς, τον οποίο άλλωστε δεν είχε αντιμετωπίσει ποτέ στο παρελθόν.

Τώρα το μόνο που μένει στον Ντούντα είναι (την Κυριακή) να γίνει ο μεγαλύτερος σε ηλικία προπονητής που έχει κατακτήσει την ευρωλίγκα...

Καλή επιτυχία στην ελληνική ομάδα!

Από την άλλη πλευρά, δε νομίζω να υπάρχει πιο δραματικός τρόπος απ αυτόν που ο Παναθηναικός απώλεσε την ευκαιρία να διαφυλάξει τα κεκτημένα της Βαρκελώνης! Σ' έναν ημιτελικό που πολλοί τον είχαν "χαμένο από χέρι", ανέτρεψε πλήρως τα δεδομένα, έμεινε "ζωντανός" για 39 λεπτά, αλλά στο τέλος "πέταξε στα σκουπίδια" μιά μοναδική ευκαιρία να δημιουργήσει την έκπληξη της διοργάνωσης και να αφήσει εκτός του τελικού το φαβορί για το τρόπαιο. Το τελικό 66-64 αντικατοπτρίζει άλλωστε πλήρως την εικόνα του ιδιαίτερα σκληρού, ανταγωνιστικού αγώνα, αλλά και τον τρόπο που κρίθηκε ο νικητής.

Γιατί επιμένω ότι ο Παναθηναικός έχασε...ιστορική ευκαιρία: πρώτα απ όλα γιατί επικράτησε κατά κράτος στον τομέα της τακτικής και για 40΄ δεν επέτρεψε στα μεγάλα αστέρια των Ρώσων να παίξουν σύμφωνα με τις δυνατότητές τους. Με εφαλτήριο την άμυνα είχε μια "ονειρεμένη" 1η περίοδο με 29π στον ενεργητικό του και +15 στο ταμπλό, ενώ εξίσου καλά έπαιξε και στην 3η περίοδο, όταν επέστρεψε στο προβάδισμα (51-55) και έδειξε ότι είχε την "συνταγή" για τη νίκη-πρόκριση. Επίσης, διότι δύο από τους...μη σταρ της ομάδας, ο Γιασικεβίτσιους και ο Καιμακόγλου, βρέθηκαν σε καταπληκτική μέρα, πέτυχαν μαζί 29 πόντους (!) και έδωσαν έναυσμα αντεπίθεσης όταν οι υπόλοιποι δεν έδειχναν την ίδια ενέργεια κάι "καλή μέρα".

Παρότι, λοιπόν, οι Ρώσοι...δεν πίστευαν στην εικόνα που έβλεπαν στο παρκέ, ο Καζλάουσκας αδυνατούσε να ανταποκριθεί στο ροτέισον, τα κοντά σχήματα και τις επιλογές του Ομπράντοβιτς, ο Κιριλένκο σκόραρε για πρώτη φορά στο 14΄και ο Τεόντοσιτς στο 25' (!), ο Παναθηναικός αδυνατούσε να βρει άλλες λύσεις και να "καθαρίσει" νωρίς το παιχνίδι, καθώς Διαμαντίδης και Μπατίστ, ήταν άστοχοι (ο δεύτερος είχε και 6 λάθη), ο Τσαρτσαρής τραυματίσθηκε και οι λοιποί έδειχναν εκτός κλίματος... Οι πράσινοι δεν βρήκαν λύσεις ακόμα και στα τελευταία 7 λεπτά, όταν για την ΤΣΣΚΑ σκόραρε μόνον ο Σβεντ, με αποτέλεσμα στα τελευταία 2'.12'' να μην πετύχουν πόντο (!) και στα τελευταία 9'' να μην εκδηλώσουν καν επίθεσης ισοφάρισης ή νίκης!!!!

Κρίμα, γιατί ελάχιστοι "πόνταραν" ότι η "καρδιά του πρωταθλητή" θα είχε τέτοιες αστείρευτες ψυχικές δυνάμεις και μπασκετικές ικανότητες.

Κρίμα επίσης, γιατί σε συνέχεια όσων ανέφερε χθες στη στήλη του ο Περπερίδης, χάθηκε μια μοναδική ευκαιρία (προφανώς η τελευταία) να δούμε σ έναν ευρωπαικό δύο ελληνικές ομάδες-θρύλους του ευρωπαικού μπάσκετ.

Άφησα τελευταία τη διαιτησία των ημιτελικών: εφόσον κριτήριο είναι αν καθόρισε το νικητή, τότε θεωρείται ότι έφερε εις πέρας την αποστολή της. Αν κριθεί τεχνικά νομίζω ότι και στα δυο ματς έγιναν πολλά λάθη. Στο ματς Παναθηναικού-ΤΣΣΚΑ ήταν περισσότερα και δίνουν δικαίωμα γκρίνιας. Ειδικα ο Μαρτίν δεν είχε ιδια μετρα και σταθμά. Στο ματς Ολυμπιακού-Μπαρτσελόνα ήταν λιγότερα, αλλά δεν μπορώ να αγνοήσω ότι στο τελευταίο δίλεπτο η Μπάρτσα σκόραρε μονο με βολές και αφου κέρδισε 3 επιθετικά φάουλ. Γενικώς νομίζω ότι υπήρχε η δυνατότητα να επιλεγουν καλύτεροι διαιτητές σε ένα τόσο σκληρό τουρνουά σαν αυτό. Περισσότερα μετά τον τελικό!

Πηγή: pamesports.gr

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός