Είδαμε τον Ομπράντοβιτς να ξαφνιάζει τον Καζλάουσκας στο ξεκίνημα του παιχνιδιού χτυπώντας τον στο πιο δυνατό σημείο: την ατσάλινη ρωσική ρακέτα αρχικά με τον Μάριτς και στη συνέχεια με τον Μπατίστ. Είδαμε την ΤΣΣΚΑ να επιστρέφει στο δεύτερο δεκάλεπτο, εγκλωβίζοντας τον Παναθηναϊκό και χωρίς να του αφήνει παρά ελάχιστα αμαρκάριστα σουτ, τα οποία οι «πράσινοι» δεν αξιοποίησαν.

Είδαμε τον Παναθηναϊκό στο τρίτο και τέταρτο δεκάλεπτο να αντιστέκεται και να μην το βάζει κάτω, παρά τη φθορά από τα φάουλ, τον τραυματισμό του Τσαρτσαρή, την κούραση κυρίως του Μπατίστ – ο «Σάρας» όχι απλά ήταν ακάματος, όχι μόνο έκανε εκπληκτικά πράγματα στην επίθεση, αλλά έπαιξε και μερικές πολύ καλές άμυνες. Αν έχει βρει το ελιξίριο της νεότητας, θέλουμε τη συνταγή!

Εχουμε πολλά πράγματα για να συζητήσουμε μπασκετικά. Μεγάλους πρωταγωνιστές στο παρκέ κι από τις δυο ομάδες, δυο προπονητές – δασκάλους, τον τρόπο που επέλεξε ο καθένας απ' αυτούς να χτυπήσει τον αντίπαλο, στα σημεία που έβλεπε υπεροχή της ομάδας του και αδυναμία του αντιπάλου. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για την ψυχάρα του Καϊμακόγλου, το πάθος του Διαμαντίδη και στις δυο ρακέτες που προσπάθησε να «πατσίσει» τα χαμηλά του ποσοστά ευστοχίας, τις επικές μάχες στις ρακέτες και πολλά άλλα τέτοια ωραία για τους πρωταγωνιστές του σπουδαίου ημιτελικού. Οι τρεις κύριοι με τις σφυρίχτρες όμως είχαν άλλη άποψη: ήθελαν να γίνουν εκείνοι οι πρωταγωνιστές και το κατάφεραν.

Μέχρι την τρίτη περίοδο σφύριζαν ό,τι έβλεπαν κι από κάποια στιγμή και μετά άρχισαν να σφυρίζουν ό,τι ήθελαν. Και ήθελαν την ΤΣΣΚΑ στον τελικό. Αλλαξαν εντελώς στην επανάληψη τη φιλοσοφία τους κι εκεί που άφηναν το δυνατό παιχνίδι στην αρχή, αποφάσισαν να τιμωρούν κάθε επαφή – όλως τυχαίως «όλες» οι ποινικά κολάσιμες επαφές γίνονταν από παίκτες με πράσινη φανέλα. Κι επειδή αυτό δεν έφτανε, άλλαζαν κατοχές της μπάλας, ανακάλυπταν επιθετικά φάουλ και το αποκορύφωμα ήταν να γίνουν δυο φορές βήματα στην τελευταία κατοχή της ΤΣΣΚΑ, να τις προσπεράσουν κοιτώντας αλλού και τελικά να δώσουν το φάουλ στον Τεόντοσιτς.

Οπότε μη στεναχωριέσαι Διαμαντίδη για την τελευταία επίθεση ή εσύ Μπατίστ που δεν κατάφερες στις κρίσιμες επιθέσεις να βάλεις ένα από τα δυο κρίσιμα σουτ. Οι παίκτες έδωσαν ό,τι παραπάνω είχαν και ό,τι καλύτερο μπορούσαν κόντρα σε έναν πραγματικά σπουδαίο αντίπαλο. Τους πέντε της ΤΣΣΚΑ στο παρκέ, είναι δύσκολο να τους κερδίσεις, αλλά όταν είναι στο παρκέ οκτώ, είναι αδύνατον.

ΠΗΓΗ: Sportday

Ευρωλίγκα Μπάσκετ SPORTS