Αν και το ελληνικό λεξιλόγιο είναι το πιο πλούσιο του κόσμου, στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να βρει κάποιος τις κατάλληλες κουβέντες για να περιγράψει το μέγεθος του απίστευτου κατορθώματος των «ερυθρολεύκων».

Αυτό που έκανε η ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς δεν έχει προηγούμενο. Τολμώ να συγκρίνω τον φετινό της άθλο (γιατί περί... άθλου πρόκειται) με τον θρίαμβο του '87. Τότε που η «μικρή Ελλαδίτσα» στον ευρωπαϊκό χάρτη του μπάσκετ είχε κερδίσει τον Κολοσσό της Σοβιετικής Ένωσης κατακτώντας για πρώτη φορά την Γηραιά Ήπειρο. Κάτι ανάλογο συνέβη και φέτος. Ο Δαυίδ νίκησε τους... Γολιάθ της Ευρωλίγκας.

Από που να αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς. Από την πρόκριση στη Β' φάση της διοργάνωσης που ήταν ο μεγάλος στόχος της ομάδας; Από το μεγάλο come back στο ΤΟΡ 16 που είχε αποτέλεσμα το εισιτήριο για τα προημιτελικά; Από το «μπρέικ» της έδρας απέναντι στη Σιένα και την είσοδο στο φάιναλ φορ; Από τη νίκη στη Μπαρτσελόνα στον ημιτελικό; Από την κατάκτηση του τροπαίου; Από που;

Πράγματα και καταστάσεις που ούτε κατά κατά διάνοια υπήρχαν στο μυαλό των «ερυθρολεύκων» στο ξεκίνημα της σεζόν. Ούτε καν και στα τέλη του Γενάρη όταν άρχισαν δειλά-δειλά να παίζουν καλό μπάσκετ με την έλευση των Τζόι Ντόρσεϊ και Έισι Λο. Οι παίκτες που μπήκαν αμέσως στο κλίμα και στη χημεία της ομάδας.

Με αυτές τις (απαραίτητες η αλήθεια είναι) «πινελιές» του Ίβκοβιτς ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε μεταμορφωμένος. Βέβαια ο προπονητής του Ολυμπιακού είχε πει στην πρώτη συγκέντρωση της ομάδας: «Χρειαζόμαστε χρόνο και ζητάμε από τον κόσμο να κάνει υπομονή» αλλά όσο περνούσε ο καιρός και η ομάδα δεν μπορούσε να «σταυρώσει» νίκη στην Ευρωλίγκα μακριά από το ΣΕΦ, άλλο τόσο μεγάλωνε και η δυσπιστία... Στις εξέδρες του φαληρικού παλέ μετά βίας υπήρχαν 1.500 άτομα, αλλά οι παίκτες και ο προπονητής του Ολυμπιακού φρόντισαν να το κρατήσουν... απόρθητο στην Α' φάση, με αποτέλεσμα να πάρουν το εισιτήριο στο ΤΟΡ 16.

Οι μέρες περνούσαν, ο Ολυμπιακός έμενε «ζωντανός» στους στόχους του, ενώ δεν έβγαινε κουβέντα από τα αποδυτήρια της ομάδας. «Σεμνά και ταπεινά» ήταν το σύνθημα στις τάξεις των «ερυθρολεύκων» και όταν έκλειναν οι πόρτες της προπόνησης, ο Ντούσαν Ίβκοβιτς και οι συνεργάτες του ξεκινούσαν τη σκληρή δουλειά. Εκτός του -καθαρά- αγωνιστικού κομματιού, η δουλειά που έχει κάνει φέτος ο Σέρβος προπονητής αφορά και στους χαρακτήρες των παικτών. Κλήθηκε να πάρει μια ομάδα με νεαρά παιδιά, με παιδιά χωρίς πολλές παραστάσεις, έχοντας έναν και μοναδικό σκοπό. Να τους κάνει πρωταγωνιστές. Πίστεψε σε αυτούς και τους ανάγκασε να πιστέψουν και εκείνοι στους εαυτούς τους.

Δεν είναι τυχαίο ότι σε κάθε μα κάθε προπόνηση έχει και κάτι να πει σε κάθε παίκτη ξεχωριστά. Δεν αφήνει τίποτα να περάσει απαρατήρητο. Δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω. Θα είναι εκεί για να εξηγήσει, να αναλύσει και να υπογραμμίσει τι πρέπει να κάνει και τι πρέπει να αποφύγει. Όχι μόνο μέσα στο παρκέ, αλλά ακόμα και έξω από αυτό. ΕΤΣΙ πρέπει να λειτουργούν όλοι οι προπονητές. Από τη στιγμή που το κατάφερε, από τη στιγμή που απελευθέρωσε τους παίκτες από το άγχος του «πρέπει», από τη στιγμή που έδωσε ελευθερία κινήσεων, ήρθαν και τα αποτελέσματα.

Ως συνήθως η δουλειά ανταμοίβεται. Και η ΔΟΥΛΕΙΑ που γίνει φέτος στον Ολυμπιακό δεν έχει προηγούμενο. «Όλοι για έναν και ένας για όλους», κάτι που μου έχει πει κατ' ιδίαν και παίκτης της ομάδας, ενώ κάποιος άλλος (όχι Έλληνας) σε συζήτηση που είχαμε ένιωθε σίγουρος για την Πόλη: «Φίλε, θα το πάρουμε. Θυμήσου την ώρα που στο λέω... Κάνουμε φοβερή δουλειά και πιστεύω ότι στο τέλος θα μιλάνε όλοι για μας». Και ναι! Μιλάει όλη η Ευρώπη για την Ο-Μ-Α-Δ-Α του Ολυμπιακού.

Πηγή: Sentragoal.gr

Ευρωλίγκα Ολυμπιακός