Γράφει ο Θοδωρής Κανελλόπουλος...

Για να κερδίσεις αυτή την (πιο έμπειρη και καλύτερη όπως έλεγαν) Μπαρτσελόνα χρειάζονταν πολλά πράγματα. Καθαρό μυαλό για σαράντα αγωνιστικά λεπτά, «πολεμικό» μπάσκετ για σαράντα αγωνιστικά λεπτά, να είσαι περισσότερο εύστοχος από τους Ισπανούς και να τους κάνεις να βρεθούν σε μια κακή αγωνιστική μέρα. Να μην επηρεαστείς από mind games, να τους αντιμετωπίσεις σαν να είσαι καλύτερος.

Η κολεγιακή ομάδα του Ντούντα τα είχε όλα αυτά και πολλά παραπάνω. Είχε έναν εκπληκτικό Βασίλη Σπανούλη στο ρόλο για τον οποίο τον απέκτησε πριν δυο χρόνια ο Ολυμπιακός, στο ρόλο του ηγέτη, σε αυτόν το ρόλο που του αρέσει. Γι’ αυτό δεν έφυγε από τον Παναθηναϊκό; Είχε έναν Ντόρσει που δε μάσησε και πήρε 4 επιθετικά ριμπάουντ την ώρα που έπρεπε, στην τέταρτη περίοδο, είχε έναν φανταστικό Παπανικολάου, την ψυχή του Γιώργου του Πρίντεζη, το καθαρό μυαλό του Μάντζαρη και τον Ντούντα στον πάγκο.

Ο οποίος είχε διαβάσει απόλυτα το παιχνίδι, είχε plan b και δεν επέτρεψε στην Μπαρτσελόνα να κάνει το παιχνίδι της. Έκλεισε τον Πιτ, το ένα από τρία βαρόμετρα της ομάδας (το πιο καθοριστικό ίσως- αν παίζει καλά αυτός, η Μπαρτσελόνα κερδίζει). Ο Ολυμπιακός το «είχε» το παιχνίδι από το πρώτο λεπτό. Ακόμα και όταν απειλήθηκε στο τέταρτο, ουσιαστικά, δεκάλεπτο βρήκε το σθένος να αντιδράσει. Μετέφερε το άγχος στην απέναντι πλευρά.

Ήταν μια εποποιία, ένας άθλος. Ήταν από αυτά τα παιχνίδια που λένε πως οι παίχτες από παιδιά γίνονται άντρες. Ωστόσο, πόσες φορές αυτοί οι παίχτες έχουν γίνει άντρες μες στη χρονιά; Ο φετινός μπασκετικός Ολυμπιακός, εκτός από το γεγονός πως είναι η πιο συμπαθητική –και για τον αντίπαλο οπαδό- ομάδα του Ολυμπιακού που έχουμε δει σε όλα τα σπορ τα τελευταία χρόνια, έχει ξεπεράσει τον εαυτό της τρεις και τέσσερις φορές μες στην χρονιά, αποδεικνύοντας ουσιαστικά πως παίζει χωρίς να έχει ταβάνι. Δεν ξέρει κανένας και δεν μπορεί να προβλέψει που μπορεί να φτάσει. Και αυτό είναι κάτι λυτρωτικό.

Κυρίως για τους ίδιους τους παίχτες, για τους προπονητές που κάνουν απερίσπαστοι τη δουλειά τους, για τους παράγοντες που παίρνουν δύναμη και βλέπουν πως τα λεφτά τους έπιασαν τόπο και φυσικά για τους οπαδούς της. Για τους φίλους του μπάσκετ είναι μια πολύ ωραία και γοητευτική ιστορία αυτή που φτιάχνει όλη τη χρονιά, κυρίως από τις αρχές τους 2012, ο Ίβκοβιτς, ο Τόμιτς και οι παίχτες.

Από τον πρώτο φερόμενο αποκλεισμό στους ομίλους, τον επόμενο στη δεύτερη φάση των ομίλων, μετά στον άθλο με τη Σιένα και χτες στον ημιτελικό με τη Μπαρτσελόνα. Τέσσερις φορές έχει ανατρέψει τα προγνωστικά, έχει παίξει το μπάσκετ που αρέσει στον Ίβκοβιτς (μια νεανική ομάδα που τρέχει ασταμάτητα και παίζει άμυνα με όλους τους τρόπους) και έχει ξεπεράσει τον εαυτό της.

Η χρονιά, ότι και να γίνει στον αυριανό τελικό ή στους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος μες στο μήνα, είναι επιτυχημένη. Μόνο περηφάνια μπορείς να νιώσεις γι’ αυτήν την αμιγώς νεανική, ελληνική και φρέσκια ομάδα. Οι Αγγελόπουλοι το κέρδισαν το στοίχημα, τα βλέπουν αυτά και τρίβουν τα μάτια τους και το χρίτσι χρίτσι που κάνει ο τροχός όταν φαίνεται ότι γυρνάει το έχουν ακούσει όλοι. Αλλά διάολε, εδώ που έχουμε φτάσει θα είναι αδικία να μην επιβραβευτεί η προσπάθεια τους με μια γαμημένη κούπα.

Η saga του Ολυμπιακού, που δημιουργήθηκε χωρίς τον κόσμο στον πλευρό της -στο μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς οι παίχτες έπαιζαν σε ένα άδειο ΣΕΦ- φαίνεται πως έχει πολλές ιστορίες ακόμα να γράψει. Είμαστε ακόμα στην αρχή. Και κάτι ακόμα που μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου ο Σπανούλης έκανε ένα ακόμη λάθος (το 5ο η 6ο του εκείνη τη στιγμή) και η κάμερα γύρισε στον πάγκο του Ολυμπιακού για κλάσματα του δευτερολέπτου.

Ο Τούρκος τηλεσκηνοθέτης έδειξε τον Ίβκοβιτς να χειροκροτεί τον παίχτη του και να του λέει δεν πειράζει. Μοιραία, το μυαλό μου γύρισε 15 ακριβώς χρόνια πριν, στο ίδιο παιχνίδι. Αρχές πρώτης περιόδου στον τελικό της Ρώμης, πρώτα λεπτά πρώτου ημιχρόνου τότε, η Μπαρτσελόνα είχε μπει πιο δυνατά και είχε ξεφύγει με 8 πόντους και ο Νάκιτς έφυγε στον αιφνιδιασμό. Έχασε ένα καλάθι που δεν χανόταν και ο Ντούντα τον χειροκρότησε και του έδωσε κουράγιο και δύναμη… Η συνέχεια είναι γνωστή.

Πηγή: theinsiders.gr

Ευρωλίγκα Ολυμπιακός