Υπερβάλλω, βεβαίως, άλλωστε (για να αναδείξω τον αισιόδοξο τόνο της υπόθεσης) μπορεί να αναβάλει για 27 μέρες την... αυτοκτονία του και να την επιδιώξει όταν με το καλό η εθνική ομάδα επιστρέψει στην Αθήνα, όπως πριν από οκτώ χρόνια!

Ως πρωταθλήτρια Ευρώπης, δηλαδή!

Υπερβάλλω και πάλι και συν τοις άλλοις προτρέχω, αλλά εγώ ως θιασώτης της σημειολογίας και λάτρης των συμπτώσεων ενθουσιάστηκα που προχθές το απόγευμα η Εθνική νίκησε την ίδια μέρα (αλλά έναν μήνα νωρίτερα) τον ίδιο αντίπαλο και με το ίδιο σκορ!

Οντως, στον τελευταίο αγώνα της στο Supercup του Ουλμ η (από το πάλαι ποτέ καλούμενη) «επίσημη αγαπημένη» επιβλήθηκε της οικοδέσποινας Γερμανίας με 78-62, ξεπατικώνοντας το σκορ του τελικού του Ευρωμπάσκετ του 2005 που είχε διεξαχθεί στο Βελιγράδι στις 25 Σεπτεμβρίου του 2005...

...και είμαι πολύ περίεργος εάν αυτός ο οιωνός θα αποδειχθεί αίσιος ή θα περάσει στο ντούκου!

Στη ζωή βεβαίως όλα είναι σχετικά κι αυτό δεν το λέω εγώ, αλλά το διατύπωσε με τον πιο επιστημονικό τρόπο πριν από έναν αιώνα ο Αλμπερτ Αϊνστάιν που, επειδή ακριβώς γεννήθηκε στο Ουλμ, (θέλω να) πιστεύω πως όλο και κάτι θα άφησε πίσω του για να το παίρνουν μαζί τους οι επισκέπτες της γερμανικής πόλης!

Λίγα ψήγματα σοφίας εννοώ, άλλωστε όπως είχε πει στο Ηράκλειο, μετά τον αγώνα με το Florida State, ο Τρινκιέρι, «από την εθνική ομάδα μιας χώρας που παρήγαγε σοφία εδώ και χιλιάδες χρόνια έχω την απαίτηση να παίζει σοφά σε κάθε αγώνα»!

Για την ακρίβεια, ελπίζω πως από το Ουλμ η εθνική ομάδα θα κουβάλησε χθες στην Αθήνα λίγα ψήγματα αμυντικής σοφίας που της έλειψαν στους αγώνες της με τους Σκοπιανούς και τους Βόσνιους, αλλά τα εξόρυξε απέναντι στη (χαμηλότερου επιπέδου, πλέον) Γερμανία...

Παρεμπιπτόντως, μετά τον αγώνα με το Florida State στα Δύο Αοράκια του Ηρακλείου ο Τρινκιέρι είχε ζητήσει για πρώτη φορά «συγγνώμη για την άμυνα»...

...και αυτό δυστυχώς αναγκάστηκε να το ξαναπεί τις πρώτες δυο βραδιές στο Ουλμ, όπου τα μετόπισθεν της Εθνικής έμοιαζαν με κέντρο διερχομένων!

Την Παρασκευή διερχόταν κατά το δοκούν ο Μπο ΜακΚάλεμπ, το Σάββατο ήταν η σειρά του Μίρζα Τελέτοβιτς και την Κυριακή μπαινόβγαινε ο Τίμπορ Πλάις, απλώς τα σουλάτσα του Γερμανού σέντερ δεν απέβησαν τόσο επώδυνα όσο εκείνα του Αμερικανού δαίμονα της FYROM και του Βόσνιου «serial killer» των Νετς.

Μιας και το 'φερε η κουβέντα στους τρεις συγκεκριμένους παίκτες, ο καθένας εξ αυτών «κτύπησε» την ελληνική άμυνα με διαφορετικό τρόπο και αυτό επιτείνει τον προβληματισμό: ο ΜακΚάλεμπ χρησιμοποίησε τις διεισδύσεις και τα γερά πατήματά του, ο Τελέτοβιτς μας εκτέλεσε με τα τρίποντα και ο Πλάις (που το 'χει και με πρόσωπο και με πλάτη) τιμώρησε τις αργές αντιδράσεις στα pick 'n' roll.

Δεν έχουμε παράπονο: υπάρχει πλουραλισμός στην αμυντική ανεπάρκεια της Εθνικής, αλλά (επειδή το ποτήρι εκτός από μισοάδειο είναι και μισογεμάτο) υπάρχουν επίσης ο χρόνος, οι προπονητικές και αγωνιστικές ευκαιρίες, η διάθεση και πρωτίστως η αδήριτος ανάγκη να διορθωθούν οι κακοτεχνίες...

Εδώ ήρθαμε που λένε και στο σινεμά, διότι με τη φλυαρία που με κυριεύει ξεμάκρυνα ως συνήθως από τον πρόλογο και κόντεψα να ξεχάσω από πού άρχισα και πού θέλω να καταλήξω!

Ο λόγος, λοιπόν, για τον οποίο ο Τρινκιέρι ζήτησε την αλλαγή δωματίου στο ξενοδοχείο είναι για να ξυπνάει κάθε πρωί ή να πηγαίνει για ύπνο αργά το βράδυ, ρεμβάζοντας από το παράθυρό του προς Ακρόπολη μεριά!

Ε, στις λιγοστές μέρες που έχει μείνει σε αυτό το δωμάτιο, την Ακρόπολη την είχε στο πιάτο του, αλλά απόψε, αύριο και μεθαύριο θα την έχει και στον πάγκο του.

Από το 1986 που καθιερώθηκε το τουρνουά Ακρόπολις συνιστά ένα ορόσημο στην εκάστοτε πορεία της Εθνικής προς μια μεγάλη διοργάνωση και η 26η έκδοσή του δεν πρόκειται να αποτελέσει την εξαίρεση σε αυτόν τον διαχρονικό κανόνα.

Τέσσερα μερόνυχτα στο Ουλμ ο Τρινκιέρι βαρέθηκε να βλέπει μπροστά του τον Μητροπολιτικό Ναό, που με ύψος 161,5 μέτρα είναι το πιο θεόρατο εκκλησιαστικό οικοδόμημα του κόσμου και για να φτάσει κάποιος στο καμπαναριό του πρέπει να ανέβει 768 σκαλοπάτια!

Ο Ιταλός προπονητής της Εθνικής δεν πήγε για τουρισμό στο Ουλμ και δεν είχε λόγο να υποστεί αυτήν την ταλαιπωρία: του φτάνει που χθες απόλαυσε φεγγαρόλουστη την Ακρόπολη και για τις επόμενες τρεις μέρες θα τη βλέπει και από το δωμάτιό του και από τον πάγκο του...

...με την ελπίδα πως το βράδυ της 23ης Σεπτεμβρίου θα τη δει ακόμη πιο φωταγωγημένη!

Πηγή: Goal

SPORTS