Ξυπνάς το πρωί της Παρασκευής και κάνεις την καθιερωμένη βόλτα στο Ιντερνετ, να δεις τι παίζει. Κι αρχίζεις να διαβάζεις: «Σοβαρό τροχαίο και τραυματισμός Νταμπίζα».

Πας παρακάτω να δεις τι λέει κάποιος άλλος για το ίδιο θέμα: «Σκότωσε 31χρονη με το αυτοκίνητο ο Νίκος Νταμπίζας». Εχουνε καμία σχέση το ένα με το άλλο; Παρακάτω η διατύπωση δείχνει να είναι προσεγμένη και σωστή: «Σε τροχαίο με νεκρή 31χρονη ενεπλάκη ο Νταμπίζας». Οταν δεν ξέρεις δηλαδή τις συνθήκες, οφείλεις αυτό που θα γράψεις να είναι ουδέτερο. Προφανώς δύσκολη δουλειά για παιδάκια που κάνουνε πρωινή βάρδια.

Πας παρακάτω: «Τροχαίο σοκ για τον Νίκο Νταμπίζα». Το σοκ δηλαδή δεν το έχουν οι συγγενείς της νεκρής 31χρονης, αλλά ο Νταμπίζας, που είχε τραυματιστεί ελαφρά! Υπήρχαν και λιτές τοποθετήσεις όπως «τροχαίο ο Νίκος Νταμπίζας», χωρίς αναφορά σε νεκρό ή «τροχαίο με νεκρό για Νταμπίζα». Αλλος στη διατύπωσή του ήταν σαφής: «Παρέσυρε και σκότωσε συνεπιβάτη μοτοσικλέτας ο Νταμπίζας». Κι από κάτω σχόλιο που αντικατοπτρίζει τη σοφία του μαλάκα που αντί να την παίζει, παίζει με τον υπολογιστή: «Από τα χειρότερα πράγματα που μπορούν να σου τύχουν. Τώρα τον περιμένουν δικαστήρια, αποζημιώσεις (σε περίπτωση που φταίει) και γενικά πολύ ψυχολογική φθορά».

Μάλιστα. Αυτή είναι η λαϊκή σοφία που εκφράζει ο κάθε λακαμάς που του έχουν δώσει τη δυνατότητα να σχολιάζει και να κάνει την καβλάντα του στο διαδίκτυο: Το «χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου τύχει» δεν είναι ο θάνατος της 31χρονης κοπέλας, αλλά τα δικαστήρια και οι αποζημιώσεις που περιμένουν τον Νταμπίζα. Για την ιστορία θυμάμαι μια περίπτωση με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς, όταν ακόμα ήταν ποδοσφαιριστής. Πήγαινε για το αεροδρόμιο και στη Βουλιαγμένης είχε σκοτώσει έναν παπά. Κι είχε πει χαρακτηριστικά στις εφημερίδες ότι «την τελευταία στιγμή είδα μπροστά μου ένα μαύρο πράμα», καθώς ο ιερέας διέσχιζε τον δρόμο χωρίς να προσέξει.

Το συμβάν είχε γίνει ξημερώματα, όπως στην περίπτωση του Νταμπίζα που έγινε στις τέσσερις το πρωί. Παράξενη ώρα. Αλλος δηλαδή τέτοια ώρα μπορεί να ξεκινάει για να πάει στη δουλειά του. Αλλος για το αεροδρόμιο για κάποια πρωινή πτήση. Αλλος να γυρίζει από τα μπαρ και τα ξενύχτια όπως τραγούδαγε η Σοφία Βόσσου. Ολα είναι πιθανά. Το ότι, όπως ανέφεραν τα ρεπορτάζ, ο Νταμπίζας νοσηλευόταν φρουρούμενος, δεν λέει κάτι. Ετσι γίνεται όταν κάποιος εμπλέκεται σε θανατηφόρο τροχαίο. Σ' αυτές τις περιπτώσεις, ο εισαγγελέας είναι που θα κρίνει αν θα ασκηθεί δίωξη για ανθρωποκτονία από αμέλεια.

Με τις ποινές, βέβαια, να είναι της πλάκας. Εξαγοράσιμες που κυμαίνονται από 18 μήνες μέχρι τρία χρόνια, αφού το μάξιμουμ είναι πέντε. Και η ζωή συνεχίζεται. Αυτός που φεύγει δεν ξαναγυρίζει. Το «τροχαίο σοκ» για τον Νίκο Νταμπίζα υπάρχει μόνο στο μυαλό του λακαμά που το έγραψε. Σύνηθες φαινόμενο με την αγραμματοσύνη που κυριαρχεί. Οπως σε άλλη περίπτωση διαβάζεις για «νέο περιστατικό με μετανάστες στο Αιγαίο». Που πρόκειται δηλαδή για ναυάγιο με δέκα, είκοσι ή και παραπάνω νεκρούς. Που στην ελληνική δημοσιογραφική γλώσσα περιγράφεται μονολεκτικά σαν «περιστατικό». Σαν κάτι το ασήμαντο και σύνηθες. Αυτά.

Πάντα στην πολιτική και στη ζωή βρίσκεται κάποιος άλλος που θα σου κάνει πολλά περισσότερα

 

ΤΕΛΟΣ σήμερα το βράδυ για την προεκλογική περίοδο. Κι εδώ είναι που θα πρέπει να πούμε ότι αυτό που έγινε στον Πειραιά δεν έχει προηγούμενο. Σε επικοινωνιακό επίπεδο. Μιλάμε για πυρηνικό όλεθρο. Για ολοκαύτωμα. Τέτοιο επικοινωνιακό τσουνάμι δεν έχει υπάρξει στο παρελθόν. Ούτε πρόκειται στο μέλλον. Δεν θα χρειαστεί άλλωστε. Ποιος θα τολμήσει δηλαδή να βάλει υποψήφιος στις επόμενες εκλογές κόντρα στον Μώραλη; Εδώ κι έναν μήνα ο Μιχαλολιάκος «έτρωγε ξύλο» από το πρωί μέχρι το βράδυ.

Χωρίς διάλειμμα για να πάρει ανάσα. Χωρίς ρεπό τα Σαββατοκύριακα. Για πολύ ξύλο μιλάμε. Ειδικά στο διαδίκτυο, τον είχανε ξεπατώσει. Κι όχι βέβαια ότι τον λυπάσαι. Πολιτικός είναι. Τα ίδια έχει κάνει κι αυτός στη διαδρομή του. Πάντα όμως στην πολιτική, όπως γενικότερα στη ζωή, βρίσκεται κάποιος άλλος που θα σου κάνει πολλά περισσότερα. Να κλείσουμε, λοιπόν, το θέμα μ' ένα κουίζ: Αλλοι λένε ότι η καλύτερη μεταγραφή που έκανε ο συνδυασμός Μώραλη ήτανε ο Πηρούνιας, που μετράει στα Μανιάτικα. Πρώην του Μελισσανίδη ο Πηρούνιας, στη συνέχεια του Αλαφούζου και εσχάτως ερυθρόλευκος. Αλλοι, μόλις το ακούνε, βάζουνε τα γέλια. Ποιος έχει το δίκιο;

Η ξεφτίλα της ΝΕΡΙΤ με τους «δανεικούς» δημοσιογράφους

ΔΕΝ υπάρχουν μόνο ποδοσφαιριστές δανεικοί. Οπως του Ολυμπιακού στον Εργοτέλη, που γκρινιάζει ο Αλαφούζος. Υπάρχουν και δανεικοί δημοσιογράφοι. Ο Αλέξης Σπυρόπουλος δηλαδή, που παραχωρήθηκε δανεικός από τον ΟΤΕ TV στην αποκαλούμενη ΝΕΡΙΤ για τις ανάγκες του Μουντιάλ. Καταρχήν για τα τρία παιχνίδια της Εθνικής (φωτό) ή και παραπάνω αν προκριθεί και στη συνέχεια στους ημιτελικούς. Για τον τηλεθεατή αυτό είναι καλό. Να ακούει δηλαδή έναν σχολιαστή που ξέρει και γράμματα και ποδόσφαιρο. Εχει το θάρρος της γνώμης του και δεν φοβάται να πει αυτό που βλέπει. Οταν άλλοι που μεταδίδουνε, δεν ξέρουνε και δεν βλέπουνε την τύφλα τους. Για τη ΝΕΡΙΤ ωστόσο πρόκειται για κατάντημα.

Χρησιμοποιώντας την πλέον επιεική έκφραση. Ολους τους άλλους τους αθλητικούς συντάκτες γιατί τους έχουνε; Γιατί τους πληρώνουνε; Και πώς γίνεται να θεωρούνται ικανοί για να μεταδίδουν τα ματς του Τσάμπιονς Λιγκ μέχρι και τον τελικό σήμερα το βράδυ και ανίκανοι για τα ματς του Μουντιάλ; Στο Τσάμπιονς Λιγκ δηλαδή δεν τους λυπούνται τους τηλεθεατές; Πρόκειται για ξεφτίλα. Να αναγνωρίζεις ότι το έμψυχο δυναμικό σου δεν είναι σε θέση να σπικάρει τα ματς της εθνικής ομάδας. Και υποχρεώνεσαι να πάρεις δανεικό δημοσιογράφο. Σαφώς και ο Σπυρόπουλος εδώ και πολλά χρόνια είναι ο κορυφαίος σχολιαστής. Μακράν του δευτέρου. Είναι σχολιαστής δηλαδή. Οταν οι άλλοι είτε δεν βλέπουν τι γίνεται μέσα στο ματς είτε δεν τολμάνε να το πουν. Για τη ΝΕΡΙΤ, ξαναλέμε, πρόκειται για κατάντημα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιος μεγαλοπαράγοντας και μούλτι μιλιονέρ έχει απλήρωτο γεύμα εργασίας σε σουίτα πολυτελούς ξενοδοχείου;

Και τα άντερα έχει ο Μάνταλος και την ικανότητα να κάνει το καθήκον του σήμερα στο Καυτανζόγλειο.

-Observer

Πηγή: Goal

SPORTS