Ό,τι έγινε πάντως ήταν στον υπερθετικό βαθμό τόσο στον αθλητικό, αλλά (κυρίως) στον πολιτικό στίβο. Θα έλεγα να αρχίσουμε από τα θετικά.
Ξύλο 1- Δώσαμε
Ο Ολυμπιακός μπορεί να επιστρέψει στην Πόλη. Νίκησε την Εφές με πολύ μεγάλη εμφάνιση και έκανε άλμα πρόκρισης στην οχτάδα της Ευρωλίγκας. Απο εκεί και πέρα η συμμετοχή στο Φάιναλ Φορ είναι (κατά την άποψή μου) κάτι παραπάνω από πιθανή. Μια νίκη επί της Γαλατά και φύγαμε για οχτάδα. Όσο για το επόμενο (πιθανότερο) εμπόδιο, την Σιέννα; Εκτιμώ ότι παίζεται! Τί κι αν ο Λαμόνικα έπαιζε στην φυσαρμόνικα τουρκικούς αμανέδες, ο Θρύλος δεν μάσησε και έφυγε με τη νίκη από την Κωνσταντινούπολη με την υπόσχεση ότι θα προσγειωθεί εκ νέου στο ''Κεμάλ Ατατούρκ''. Οι ''Κωστάκηδες'' έχουν γίνει ''Kωστάρες'' και η επένδυση των ερυθρόλευκων τώρα πιάνει τόπο. Παπανικολάου και Σλούκας ήταν όλα τα λεφτά και οδήγησαν την ομάδα του Ίβκοβιτς στην μεγάλη νίκη. Βάλτε και την μεγάλη εμφάνιση του Πρίντεζη, αλλά και την σπουδαία προσθήκη που ακούει στο όνομα Ντόρσι και θα έχετε όλη την εικόνα. Είχε δίκιο ο Ιωάννου, το ματς λογικά είχε τελειώσει στο 38' όταν η διαφορά έφτασε στους 11 πόντους, αλλά λίγο η βιαστική διαχείριση του Ολυμπιακού (αυτά κάνει η έλλειψη ενός καλού φύσει πλέι-μέικερ) και πολύ τα σφυρίγματα των ''γκρίζων λύκων'' το ματσάκι έφτασε στο σουτ. Θα ήταν τρομακτικά άδικο να ξαναχαθεί αγώνας με τον ίδιο τρόπο. Άλλωστε ο Ολυμπιακός ήταν συντριπτικά ανώτερος σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης. Τρόπον τινά αποδόθηκε δικαιοσύνη.
Ξύλο 2- Δώσαμε
Ερυθρόλευκο ξύλο και αυτό και μάλιστα με σανίδα ''βρεγμένη''. Για το Τσάμπιονς Λιγκ του πόλο ο Ολυμπιακός έκανε το ντέρμπι με την Μπούντβα περίπατο. Νίκησε στον Πειραιά 11-2 και θέλει νίκη επί της Βουλιαγμένης για να προκριθεί στα προημιτελικά της διοργάνωσης. Μια ανάσα από το Φάιναν Φορ κι εδώ δηλαδή. Απίστευτο παιχνίδι από τον Νίκο Δεληγιάννη που κατέβασε ρολά και γκολάρες από τον Μουρίκη που έβαλε τους αντιπάλους στα δίχτυα. Ή αν προτιμάται στον πάτο της πισίνας. Κι εις ανώτερα.
Ξύλο 3 - Φαγάμε
Ο Ηρακλής στο βόλεϊ ηττήθηκε για δεύτερη φορά με 3-0 σετ από την Ντινάμο Μόσχας, αποχαιρετώντας και το κύπελλο συνομοσπονδίας. Κατώτεροι των περιστάσεων όλοι. Η διοίκηση που άφησε την ομάδα στα κρισιμότερα ματς χωρίς τον Ντεσπέιν. Οι παίκτες και ο προπονητής που δεν αντιστάθηκαν καθόλου, ούτε στη Μόσχα, ούτε στη Μίκρα. Ναι μεν αξίζουν πολλά μπράβο στον σύλλογο που ανταποκρίθηκε στην συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ και το Κύπελλο Συνομοσπονδίας σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία, όταν όλοι οι άλλοι (ακόμα και ο Ολυμπιακός) την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια είτε για το φτωχό (πλην τίμιο) Τσάλεντζ Καπ είτε για το πουθενά, εντούτοις η επένδυση πήγε κατευθείαν στα σκουπίδια. Και μην ακούτε τα παραμύθια ότι η επένδυση ήταν μικρή. Τεράστια ήταν τηρουμένων των αναλογιών. Μόνο που ουδείς την διαχειρίστηκε σωστά. Οι επιλογές των ξένων ήταν δραματικές. Η ίδια ομάδα στήθηκε τρεις φορές μέσα σε 5 μήνες. Και απόψε που ήταν πρώτη φορά πλήρης δεν υπήρξε ποτέ στο γήπεδο. Δε λέω ότι έπρεπε σώνει και καλά να προκριθεί. Αλλά ας προσπαθούσε τουλάχιστον. Από την άλλη αυτό είναι το επίπεδο των ελληνικών ομάδων το 2012. Στην τελική, παίρνουμε πάντα αυτό που αξίζουμε την δεδομένη χρονική στιγμή. Κρίμα, αλλά...
Ξύλο 4 - Φάγαμε
Το ίδιο ισχύει και για την γυναικεία ομάδα βόλεϊ της ΑΕΚ. Το επίπεδο του αθλήματος στη χώρα μας είναι υπό του μηδενός, πώς περιμέναμε μεγαλεία στο κύπελλο συνομοσπονδίας; Τηρουμένων των αναλογιών τα κορίτσια έκαναν υπέρβαση φτάνοντας μέχρι εδώ. Την έκαναν που την έκαναν, δεν θα μπορούσαν να μην χάσουν απόψε σετ με 9 και 10 πόντους αντιστοίχως; Ήττα και αποκλεισμός σε 61 λεπτά με το μπάνιο. Ε δεν είναι εικόνα αυτή. Βεβαίως πολύ περισσότερο μας ρεζίλεψαν όσα έγιναν πριν την αναμέτρηση, παρά η αγωνιστική ανυπαρξία μας. Ξύλο των οπαδών με την αστυνομία, δακρυγόνα και έναρξη του αγώνα με 45 λεπτά καθυστέρηση λόγω ασφυξίας. Δε ντρεπόμαστε λιγάκι; Και για να τα λέμε όλα αυτή τη φορά μάλλον έφταιγε η αστυνομία, διότι υπήρξε προκλητική (και αδικαιολόγητα τσαμπουκαλεμένη) με τον κόσμο και έκανε πολύ εύκολα χρήση χημικών δίπλα σε κλειστό χώρο. Φυσικά πολύ κρίμα για τους 2 τραυματίες αστυνομικούς που τραυματίστηκαν, πέφτοντας θύματα του σχεδίου πλημμύρα. Για τον μαχαιρωμένο οπαδό τί να πω; Τα ίδια και τα ίδια. Δεν μπορώ να καταλάβω πως όλα αυτά γίνονται πάντα στο βόλεϊ. Ακόμα να αντιληφθούν ότι εκεί ξεσπάει όλη η ποδοσφαιρική καφρίλα; Δεν μπορώ επίσης να καταλάβω πως γίνεται κάθε φορά που οι οπαδοί της ΑΕΚ πλησιάζουν την Γλυφάδα να γίνεται το σώσε. Δεν αντιλαμβάνομαι επίσης πώς είναι δυνατόν οι οπαδοί της ΑΕΚ να τα κάνουν γυαλιά καρφιά σε όλα τα μη ποδοσφαιρικά γήπεδα. Ξεχαρμανιάζουν για την μπάλα; Τέλος μου προκαλεί κατάπληξη το πως καταφέρνει η αστυνομία στο συγκεκριμένο γήπεδο να τα κάνει κάθε φορά... ''μούτι''. Λέτε να είναι τυχαίο; Δεν είμαι σίγουρος. Αυτό που ξέρω με απόλυτη βεβαιότητα είναι ότι για ακόμα μια φορά γίναμε ρόμπα διεθνώς. Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω το Φάιναλ Φορ του συνομοσπονδίας στο ΟΑΚΑ το 2009. Πλακωνόντουσαν οπαδοί έξω από το κλειστό για θέματα ποδοσφαιρικά, η αστυνομία έκανε ξανά άλογη χρήση χημικών, τα οποία ρούφηξε το κλειστό με αποτέλεσμα όλη η Ευρώπη να δει τον τελικό του Παναθηναϊκού να τελειώνει με δάκρυα. Και τα δάκρυα αυτά δεν ήταν για την ήττα από την αρμάδα του Τσιπούλιν. Αλλά και πάλι, αυτοί είμαστε.
ΞΥΛΟ 5 - ΘΑ ΤΡΩΜΕ ΙΣΟΒΙΩΣ...
...από την Τρόικα, τους Γερμανούς και όλους τους ''δανειστές'' μας. Να κάνω μια ηλίθια ερώτηση; Όταν όλος ο πλανήτης χρωστάει, θέλετε να μου εξηγήσετε σε ποιόν διάολο χρωστάμε όλοι μας; Επίσης μπορεί κάποιος να μου πει γιατί είναι χειρότερο το να πεινάμε ισοβίως από το να πεινάσουμε για μια πενταετία; Πλέον το πράγμα είναι σαφές και μου το εξήγησε προχθές ένας πολύ καλός φίλος εν μέσω οινοποσίας: «Αδελφέ από 'δω και πέρα εμείς θα κάνουμε πως δουλεύουμε και τα αφεντικά θα κάνουν πως μας πληρώνουν»! Αν έχουμε δουλειά φίλε μου. Εδώ το ξύλο που τρώμε (και θα τρώμε) είναι αβάσταχτο. Και δεν είναι ο πόνος. Είναι η ξεφτίλα που υφιστάμεθα καθημερινώς και παγκόσμίως.
Πηγή: pamesports.gr