Ένα μάθημα ομαδικής επιβίωσης μας έδωσε πρόσφατα η εθνική Ελλάδας. Μια ομάδα με όλα τα χαρακτηριστικά της χώρας που ζούμε. Με μέλη ανθρώπους σαν κι εμάς που κουβαλά ο καθένας τα δικά του πλεονεκτήματα και προτερήματα. Πολλές φορές και η εθνική Ελλάδος, όπως και η ίδια η Ελλάδα είναι ικανή για το καλύτερο, αλλά και το… χειρότερο. Σε αυτό το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα όλοι φοβόμαστε το χειρότερο επειδή απλά η ίδια η χώρα εδώ και καιρό έχει περάσει στη… σκοτεινή πλευρά της σελήνης.

Κι όμως οι διεθνείς έδειξαν ότι ακόμα και στον αποκλεισμό μπορεί να υπάρχει αξιοπρέπεια. Τι κι αν το πρωτάθλημα που προηγήθηκε ήταν από τα πιο μέτρια των τελευταίων χρόνων, τι κι αν οι περισσότεροι παίκτες ήταν απλήρωτοι στις ομάδες τους, τι κι αν το περασμένο καλοκαίρι συνταράχτηκε όλο το οικοδόμημα από το σκάνδαλο των στημένων αγώνων, τι κι αν η ευρωπαϊκή παρουσία των συλλόγων ήταν από αδιάφορη έως απογοητευτική. Σε αυτό το Euro η εθνική όχι μόνο δεν έγινε σάκος του μποξ, αλλά έδειξε ότι μπορεί να σταθεί στα πόδια της και να κερδίσει την εκτίμηση. Εάν αυτό το παράδειγμα το ακολουθήσουμε και ως χώρα μπορεί να τα καταφέρουμε στο τέλος. Μπορεί να μην γίνουμε πλούσιοι, άλλωστε σε αντίθεση με το ποδόσφαιρο ποτέ δεν είμαστε πρωταθλητές, αλλά μπορούμε να είμαστε φτωχοί και αξιοπρεπείς με την ελπίδα κάποια στιγμή να πάψουμε να είμαστε ο αδύναμος κρίκος της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Το ποδόσφαιρο όμως δίνει παραδείγματα σε ατομικό επίπεδο. Ο Λιονέλ Μέσι σήμερα έχει γενέθλια. Γεννήθηκε τέτοια μέρα το 1987 στο Ροζάριο της Αργεντινής. Η ιστορία του ξεφεύγει από τις συνηθισμένες ιστορίες των παιδιών που μεγάλωσαν μέσα στη φτώχια και… φτιάχτηκαν κλωτσώντας μια μπάλα. Το δικό του πρόβλημα ήταν ότι δεν τον άφηναν να κλωτσήσει τη μπάλα μπροστά σε κόσμο. Όχι επειδή δεν είχε ταλέντο, αλλά επειδή του έλειπε το μπόι. Μόνο που ο Μέσι απέδειξε ότι το… μπόι της ψυχής μετρά περισσότερο από το… μπόι του σώματος. Τι κι αν τον απέρριψαν οι μεγάλες ομάδες στη πατρίδα του, τι κι αν τον απέρριψε ακόμα κι αυτή η Άρσεναλ που έχει παράδοση στα τμήματα υποδομής.

Ο πιτσιρικάς, ο κοντορεβιθούλης από την Αργεντινή βρήκε στη Μπαρτσελόνα το ποδοσφαιρικό του λιμάνι και το χώρο για να ξεδιπλώσει το ποδοσφαιρικό του ταλέντο. Η ιστορία του Μέσι είχε χάπι έντ. Μπορεί άλλες, ανάλογες ιστορίες να μην έχουν. Κι άλλοι καλύτεροι, δύσκολο, χειρότεροι, το πιθανότερο, χάθηκαν επειδή δεν είχαν τη δική του τύχη. Όμως ο ύψους 1μ69 σήμερα Μέσι που έφθασε μέχρι εκεί με αρκετές θεραπείες στέλνει ένα μήνυμα σε όλους. Ότι μπορείς να πετύχεις τα πάντα, ακόμα και να τα βάλεις με τη φύση εάν το θέλεις πολύ.

Συνήθως κι εμείς οι δημοσιογράφοι ξεπερνάμε τα σοβαρά κι ασχολούμαστε με τα… δευτερεύοντα του ποδοσφαίρου επειδή ικανοποιούμε την δίψα του κόσμου. Πόσα λεφτά παίρνει, ποια είναι η γκόμενά του, όλα αυτά που… γαργαλάνε τη περιέργεια. Κι όμως όλα αυτά θα ήταν άχρηστα εάν κάποιοι δεν είχαν πιστέψει σε αυτόν και δεν τόχαν βάλει σκοπό να κερδίσουν το δύσκολο στοίχημα.

Αυτά τα παραδείγματα έχουμε όλοι ανάγκη. Όχι για λόγους περιέργειας, αλλά και να παίρνουμε θάρρος για τη δική μας καθημερινή μάχη.

Πηγή: pamesports.gr

Ποδόσφαιρο Διεθνή SPORTS