Οι δύο φιναλίστ κοντράρονται για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες, καθώς είχε προηγηθεί η μεταξύ τους μονομαχία στους ομίλους (1-1). Η πρωταθλήτρια Κόσμου και Ευρώπης, Ισπανία, θα διεκδικήσει τον τρίτο συνεχόμενο τίτλο της, μετά την κατάκτηση του Euro-2008 σε Αυστρία και Ελβετία και του Μουντιάλ του 2010 στη Ν. Αφρική, ενώ η Ιταλία, που το τελευταίο διάστημα βρέθηκε στη δίνη νέου σκανδάλου με στημένους αγώνες στο πρωτάθλημά της, θέλει να επαναλάβει τον θρίαμβο του 2006, όταν εν μέσω του calciopolis, στέφθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια.

Οι δυο προπονητές, ο Βιθέντε ντελ Μπόσκε της Ισπανίας και ο Τσέζαρε Πραντέλι της Ιταλίας, δεν αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα απουσιών από τιμωρίες και τραυματισμούς και αναμένεται να παρατάξουν πάνοπλες τις ομάδες τους. Ισπανία και Ιταλία ξεκίνησαν την πορεία τους μέχρι τον τελικό από την ίδια αφετηρία, καθώς συμμετείχαν στον 3ο όμιλο, όπου μοιράστηκαν τις δύο πρώτες θέσεις (με τους Ισπανούς πρώτους και τους Ιταλούς δεύτερους) και προκρίθηκαν στα προημιτελικά αφήνοντας εκτός Κροατία και Ιρλανδία. Το μεταξύ τους παιχνίδι, στην πρεμιέρα του ομίλου, έληξε ισόπαλο 1-1, με τον Ντι Νατάλε να δίνει το προβάδισμα στους "Ατζούρι" στο 61’ και τον Φάμπρεγκας να φέρνει το ματς στα ίσια τρία λεπτά αργότερα. Στη συνέχεια και μέχρι τον τελικό, οι "Φούριας Ρόχας" απέκλεισαν τη Γαλλία (2-0 στα προημιτελικά) και την Πορτογαλία (4-2 στα πέναλτι στον ημιτελικό) και οι "Ατζούρι" την Αγγλία (4-2 στα πέναλτι στα προημιτελικά) και τη Γερμανία (2-1 στον ημιτελικό).

Πολυνίκης του θεσμού είναι η Γερμανία με 3 τρόπαια (1972, 1980, 1996), ενώ ακολουθούν η Ισπανία με 2 (1964, 2008), η Γαλλία επίσης με 2 (1984, 2000), ενώ από ένα τρόπαιο έχουν, Σοβιετική Ένωση (1960), Ιταλία (1968), Τσεχοσλοβακία (1976), Ολλανδία (1988), Δανία (1992) και Ελλάδα (2004).