Η συζήτηση που άνοιξε για την καλύτερη ομάδα όλων των εποχών, με την κατάκτηση του τρίτου συνεχόμενου μεγάλου τουρνουά από την Ισπανία - όρεξη ν ‘χουμε- θα κρατήσει «γεμάτα» δύο χρόνια, έως την έναρξη (ή και τον τελικό ακόμη) του επόμενου παγκοσμίου κυπέλλου στη Βραζιλία, το 2014. Κάθε ποδοσφαιρική κουβέντα επιδέχεται βέβαια διαρκώς πολλές ενστάσεις, όμως τα γεγονότα δεν αμφισβητούνται.

Στην περίπτωση λοιπόν που οι Ισπανοί μετρήσουν στη Βραζιλία την τέταρτη σερί κατάκτηση, θα βάλουν τέλος στις αμφιβολίες οριστικά! Ο τίτλος νούμερο 4 πάντως θα είναι ο δυσκολότερος για την παρέα του Ντελ Μπόσκε.

Ξεκινώντας από τα προφανή, καμία Ευρωπαϊκή ομάδα δεν ανέβηκε ποτέ στην κορυφή του κόσμου σε Λατινοαμερικάνικο έδαφος. Εάν το καταφέρει η Ισπανία, θα είναι η πρώτη. Θα μπορούσε η Τσεχοσλοβακία το ‘62 στη Χιλή, βρήκε ωστόσο απέναντι της τη Βραζιλία του παίκτη –ορχήστρα Γκαρίντσα.

Η Ιταλία είχε απλώς δικαίωμα να ελπίζει το ‘70 στη διοργάνωση του Μεξικού, όμως στον τελικό κόντρα στη Βραζιλία του Πελέ το 1-4 και λίγο ήταν! Η Ολλανδία το ’78 άξιζε περισσότερα από την ήττα στην παράταση, ωστόσο βρέθηκε απέναντι στο ολοκληρωτικό καθεστώς της Αργεντινής, που είχε υποσχεθεί να οδηγήσει την ομάδα της χώρας στην κατάκτηση του Μουντιάλ. Θα μπορούσε ίσως η Δυτική Γερμανία του Ρουμενίγκε, του Φέλερ και του Σουμάχερ το ‘86 στο Μεξικό, αλλά έπρεπε να νικήσει έναν από τους καλύτερους που έβγαλε ποτέ το άθλημα. Τον Μαραντόνα.

Για την παντοδύναμη Ισπανία των ημερών μας, που δεν έχει μαζέψει τη μπάλα από τα δίχτυα της σε κανέναν από τους νοκ άουτ αγώνες των τελευταίων τριών μεγάλων διοργανώσεων (δύο Ευρωπαϊκά και ένα Μουντιάλ), η πρόκληση της Βραζιλίας είναι- κατά συνέπεια- πολύ μεγάλη. Ακόμη περισσότερο εάν ανακαλέσουν οι «φούριας ρόχας» στη μνήμη τους τον δύσκολο προημιτελικό του 2010 με την Παραγουάη, η οποία έχασε και πέναλτι. Για την Παραγουάη πάντως η συμμετοχή στον τελικό του τελευταίου Κόπα Αμέρικα ήταν η τελευταία αιτία να χαμογελάσουν οι οπαδοί της.

Το αφεντικό του πάγκου Γεράρδο Μαρτίνο παραιτήθηκε, ο διάδοχός του Φρανσίσκο Άρτσε προσπάθησε ν΄ αλλάξει πολλά σε λίγο χρόνο και απολύθηκε. Όποιος κι αν είναι ο επόμενος (ο Ουρουγουανός Γεράρδο Πελούσο φαβορί) θα βρει μεγάλη ανηφόρα. Όπως και ο νέος τεχνικός της Βολιβίας, το όνομα του οποίου ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί, μετά την παραίτηση του Γουστάβο Κουιντέρος. Πληρώνοντας τους πολλούς εντός έδρας χαμένους βαθμούς στη διαδρομή των προκριματικών για το Μουντιάλ, οι οποίοι τελικά κρατούν την ομάδα μακριά από τη Βραζιλία.

Για το τρίτο στο Κόπα Αμέρικα Περού, το κακό σενάριο με τους τραυματισμούς των επιθετικών της ομάδας και τα αρνητικά αποτελέσματα που αυτοί απέφεραν, δύσκολα θα διορθωθεί με νίκες στις επόμενες δύο εντός έδρας στροφές του Σεπτεμβρίου. Σε αντίθεση με τη Χιλή, η οποία στο ένα τρίτο των προκριματικών μετράει ήδη τους μισούς βαθμούς που έχει ανάγκη, ώστε να εξασφαλίσει το ταξίδι του 2014.

Οι Χιλιανοί έδωσαν στους Ισπανούς να καταλάβουν στο τελευταίο παγκόσμιο κύπελλο πως εύκολα δεν χάνουν (1-2) και τους το ξαναθύμισαν τον περασμένο χρόνο στο φιλικό της Ελβετίας, όπου χρειάστηκε…λάθος πέναλτι στις καθυστερήσεις για να ηττηθούν με 3-2. Η επιθετική τους δύναμη ωστόσο δεν είναι ισάξια με την αμυντική. Ενεχόμενη συνάντηση με την ολοκληρωτική μπροστινή γραμμή της Ισπανίας στο επόμενο Μουντιάλ δύσκολα θα βγάλει αλώβητη την άμυνα των Χιλιανών.

Στην καταμέτρηση των υποψήφιων αντιπάλων που θα μπορούν να βρουν στο δρόμο τους οι Ισπανοί από τη Λατινική Αμερική και η Ουρουγουάη. Άλλη ιστορία! Με επιθετικούς (Σουάρες, Φορλάν, Καβάνι) η ποιότητα των οποίων δεν εμποδίζει την άριστη συνεργασία μεταξύ τους και ταυτόχρονα σκληρή και αποτελεσματική άμυνα.

Με χαρακτηριστικά επιπέδου, τα οποία επιτρέπουν στον προπονητή να επιλέγει σχήμα ανάλογα με τις αδυναμίες του αντιπάλου. Είχαν επίσης και καλή αρχή στα προκριματικά, όμως παίκτες κλειδιά μετρούν τα χρόνια προς τα πάνω (έξι από 29-33 ετών) και έως το 2014 θα χρειαστούν διαδόχους. Το Ολυμπιακό τουρνουά στο Λονδίνο θα έχει γι αυτούς μεγάλη σημασία.

Στην απέναντι πλευρά της Ηπείρου, η Βενεζουέλα έχει τεράστια ποδοσφαιρική εξέλιξη, όμως ακόμα κι αν τα καταφέρει να σφραγίσει το εισιτήριο για τη Βραζιλία, υπολείπεται της ποιότητας με την οποία θα έβαζε δύσκολα στην Ισπανία και σε οποιαδήποτε μεγάλη ομάδα της Ευρώπης. Τα ίδια ισχύουν και για το Εκουαδόρ.

Ομάδα που μπορεί να προβληματίσει τις πριμαντόνες της Γηραιάς Ηπείρου είναι η Κολομβία του Φαλκάο. Για την αξιοποίηση του οποίου πάντως θα χρειαστούν οι ιδέες και η τεχνική του 21χρονου παίκτη – απωθημένο για τον σερ Φέργκιουσον, Τζέιμς Ροντριγκες, ώστε ο απίθανος επιθετικός να γίνει παραγωγικός.

Για την Αργεντινή του Αλεχάντρο Σαμπέλα τα προβλήματα στο κέντρο της άμυνας, αλλά και στα άκρα, αλλά και η αξιοποίηση του Μέσι είναι πολύ σοβαρά ζητήματα, ωστόσο η ομάδα θα είναι εκεί για να νικήσει οποιονδήποτε. Όπως και η οικοδέσποινα Βραζιλία. Η αναμέτρηση μίας εκ των δύο με την Ισπανία θα είναι- καταρχήν- όλο το τουρνουά, πολύ καιρό πριν ξεκινήσει…

Πηγή: pamesports.gr

Ποδόσφαιρο Διεθνή SPORTS