Γράφει ο Θανάσης Κελαντώνης.

Ηταν 22 Απριλίου 2011 όταν ο Μπράιαν Μούλαν προκάλεσε με μαρκάρισμά του συντριπτικό κάταγμα κνήμης και περόνης στον Στιβ Ζακουάνι. Η αρχική εκτίμηση των ιατρών για τον Κονγκολέζο ποδοσφαιριστή ανέφερε και πιθανότητα ακρωτηριασμού του ποδιού του και αυξημένη πιθανότητα παύσης της ποδοσφαιρικής καριέρας του.

Πριν από τρεις (ημερολογιακά) μέρες, ξημερώματα Κυριακής στη χώρα μας, 7 Ιουλίου 2012 για τους Αμερικανούς, ο Στιβ Ζακουάνι έβαλε τέλος στη μεγάλη περιπέτειά του. Δεκαπέντε μήνες μετά την τελευταία παρουσία του στο MLS, πέρασε ως αλλαγή στο 85ο λεπτό της αναμέτρησης των Σιάτλ Σάουντερς απέναντι στους Κολοράντο Ράπιντς. Απέναντι, δηλαδή, στην ομάδα του ανθρώπου που, άθελά του, του προκάλεσε την πιο άσχημη περίοδο της ποδοσφαιρικής και όχι μόνο ζωής του.

Από το αρχικό χειροκρότημα όλων των φιλάθλων όταν ο 24χρονος ποδοσφαιριστής στάθηκε στην πλάγια γραμμή ώστε να περάσει στον αγωνιστικό χώρο, μέχρι τη «νεκρική σιγή» μετά το τελικό σφύριγμα μεσολάβησαν εφτά λεπτά. Εν μέσω απόλυτης ησυχίας ο Ζακουάνι κινήθηκε προς το μέρος του Μούλαν, τον αγκάλιασε, αντάλλαξε φανέλα μαζί του και χωρίς να κάνει ό,τι άλλο έδειξε με την ενέργειά του πως ουδείς ανοιχτός λογαριασμός υπήρχε μαζί του.

Τεράστια κίνηση από τον ποδοσφαιριστή που έχει ως πρότυπα τον Μάλκολμ Χ και τον Ιησού Χριστό, και το 2002 είχε επιβιώσει τροχαίου δυστυχήματος στο Λονδίνο, μέλος τότε συμμορίας που διακινούσε ναρκωτικά. Είχε και τότε σπάσει το γόνατό του, αλλά κατάφερε να αφήσει και αυτό (το σπάσιμο) και την εμπλοκή του σε παράνομες διεργασίες, ώστε να ζήσει απ' το 2008, όταν πρωτοπήγε στο MLS, το αμερικάνικο όνειρό του.

Πηγή: Goal

Ποδόσφαιρο Διεθνή SPORTS