Γράφει ο Τάκης Καραγιάννης...

Αυτά ήταν τα λόγια του Λουίς Σουάρες, επιθετικού της Λίβερπουλ, προς τον Πατρίς Εβρά, αμυντικού της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Τον περασμένο Οκτώβριο, οι δύο ομάδες βρέθηκαν αντιμέτωπες και ο πρώτος κατηγορήθηκε για ρατσιστική επίθεση στον δεύτερο. Το θέμα μετατράπηκε σε σίριαλ, ο αγγλικός Τύπος ασχολήθηκε επί μήνες με το ζήτημακαι οι οπαδοί της κάθε ομάδας έφτιαξαν πλακάτ για το περιστατικό. Η αγγλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία τιμώρησε με 8 αγωνιστικές τον Ουρουγουανό επιθετικό.

Η υπερασπιστική γραμμή του ίδιου και της Λίβερπουλ κινήθηκε γύρω από τη λογική ότι στη Ν. Αμερική η λέξη δεν θεωρείται προσβλητική, λέγεται χαϊδευτικά και είναι ένας από τους πιο χρησιμοποιημένους όρους. Μίλησα με φίλο μου από το Μεξικό. Όχι μόνο μου το επιβεβαίωσε, αλλά μου αποκάλυψε ότι και η μητέρα του τον αποκαλούσε έτσι, λόγω του πιο μελαμψού του χρώματος. Μάλιστα, υπάρχει και τραγούδι σχετικό, το οποίο δείχνει την κουλτούρα στις εκεί χώρες για τη λέξη. Για να καταλάβετε,είναι ακόμη πιο απενοχοποιημένη έννοια από ότι ο δικός μας όρος με τα τρία –α.

Το πρωί της Τετάρτης, αρκετοί χρήστες του twitter ασχολήθηκαν με το σχόλιο της Βούλας Παπαχρήστου. Κάποιοι –μεταξύ τους κι εγώ- κοινοποίησαν το θέμα στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή και στον επίσημο λογαριασμό των Αγώνων. Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Μετά την απόφαση για τον αποκλεισμό της πρωταθλήτριας του τριπλούν άρχισε ο πόλεμος στο διαδίκτυο και –υποθέτω λιγότερο- σε παρέες. Τα στρατόπεδα λίγο-πολύ αναμενόμενα. Από τη μία «ήταν αστείο», «κρίμα για την κοπέλα», «δεν ήταν ρατσιστικό» και από την άλλη γνώμες για το ότι ο αποκλεισμός της έπρεπε να είχε έρθει νωρίτερα. Κάποιοι, που αρέσκονται να εξετάζουν κι άλλες πτυχές, μίλησαν και για το που σταματά η ελευθερία έκφρασης. Εάν σας φάνηκε υπερβολική η τιμωρία του Λουίς Σουάρες, τότε υποθέτω ότι τάσσεστε στην πρώτη κατηγορία. Έχετε στο νου σας, όμως, ότι η ΔΟΕ έχει εκδώσει εδώ και καιρό οδηγίες για την παρουσία στα social media.Είτε συμφωνεί κάποιος, είτε όχι αυτοί οι κανόνες είναι γνωστοί και η ποινή της Παπαχρήστουέχει βάση. Το εάν είναι σωστοί ή όχι είναι άλλη υπόθεση, από την στιγμή που δηλώνεται επίσημα η συμμετοχή πρέπει να εναρμονίζεται η συμπεριφορά με τους κανόνες.

Μέσα στο γενικότερο χαμό, όμως, δεν εξετάζουμε κάποιες βασικές παραμέτρους. Πρώτα, τη διαφορά στην αντίδραση. Αρχικά, η αθλήτρια έκανε λόγο για χιούμορ, στη συνέχεια για ασυνήθιστες καταστάσεις, έπειτα ήρθε η συγγνώμηκαι τα tweets έγιναν ανακοίνωση. Και επειδή το θέμα ήταν σοβαρό, έγινε μετάφραση και στα αγγλικά. Εάν είσαστε παρατηρητικοί θα προσέξετε ότι πέρασαν 3 ώρες για να αναπαραχθούντα ίδια πράγματα, η ίδια επιχειρηματολογία. Η ίδια; Όχι ακριβώς, αφού στην ανακοίνωση η αθλήτρια ζητά συγγνώμη και από τους σπόνσορές της. Είμαι από τους τελευταίους που θα υποστηρίξουν το Ολυμπιακό ιδεώδες και το ρόλο που αυτό επιτελεί, πλέον, μέσα στους Αγώνες των εταιρειών και των χορηγών. Ωστόσο, αυτό δεν δίνει άλλοθι. Και επειδή τα περισσότερα σχόλια έκαναν λόγο για υποκρισία των υπευθύνων που απέκλεισαν την Ελληνίδα πρωταθλήτρια, πάμε στη δεύτερη παράμετρο: Δεν είναι το ίδιο υποκριτικό να θαυμάζεις την Πρέμιερ Λιγκ –το πιο επιτυχημένο πρωτάθλημα στην Ευρώπη- και να ζητάς να εφαρμόζονται οι κανόνες και όταν αυτό συμβαίνει να αντιδράς; Θαυμάζουμε την ευνομία των ξένων και όταν μία ελληνική ομοσπονδία πράττει σύμφωνα με τις επιταγές εναντιωνόμαστε.

Όσο αστείο ήταν το «negrito» του Λουίς, άλλο τόσο αθώο ήταν και το tweet της Βούλας. Κατά την άποψή μου ισχύουν και οι δύο συλλογισμοί. Έμφυτη χρήση της λέξης στη μία περίπτωση, προσπάθεια αστεϊσμού στην άλλη. Ωστόσο, το marketing του αθλητισμού έχει επιλέξει τη μηδενική ανοχή σε τέτοιου είδους συμπεριφορές. Ο ρατσισμός δεν μπαίνει σε ζυγαριά, δεν γέρνει πιο πολύ η πλάστιγγα αν γράψεις για θάνατο ενός Εβραίου ή εάν συνδέσεις τον Γερμανό με την εγκληματικότητα. Ο ρατσισμός αντιμετωπίζεται επί της αρχής και όχι ανάλογα με την περίσταση. Εάν πιστέψουμε το σκεπτικό της απόφασης, η Παπαχρήστου τιμωρήθηκε γι αυτό κι όχι για τις πολιτικές της απόψεις που είναι εμφανείς από το λογαριασμό της. Εάν συνέβαινε αυτό, τότε η ιστορία αλλάζει. Όσοι θέλετε πάντως να ψάξετε για υποκρισία, κοιτάξτε στις ανακοινώσεις των κομμάτων και όχι στην κίνηση της ΕΟΕ. Μέχρι τότε, η ταμπέλα στο Anfield, το γήπεδο που έγινε το περιστατικό τον Οκτώβριο, θα δείχνει τι πρέπει να ισχύει στα σπορ.

*Η έκφραση ανήκει στον Λουίς Σουάρες.

Πηγή: protagon.gr

Ποδόσφαιρο Διεθνή SPORTS