Εχω δει παιγνίδια της Γιουβέντους, στο παλαιό Κομουνάλε. Εχω δει παιγνίδια της Γιουβέντους, μετά το Μουντιάλ ’90, στο Ντέλε Αλπι. Εχω δει παιγνίδια της Γιουβέντους, στο Ολίμπικο του Τορίνο (στη θέση του παλαιού Κομουνάλε). Πουθενά, δεν ξετρελάθηκα. Με την έννοια, να λαχταρώ να ξαναπάω. Στο καινούργιο τώρα, αυτό που έφτιαξαν εκεί όπου παλαιά ήταν το Ντέλε Αλπι, δεν έχω πάει. Εκεί θα ήθελα, κάποια φορά, να πάω.

Εχω κάνει για τον ΟΤΕ μερικά παιγνίδια, πέρυσι κι εφέτος, από δω. Ακόμη και κλεισμένος για δύο ώρες σ’ ένα μπουθ «ένα επί ένα» στην Ελλάδα, αυτό το γήπεδο έχει την ασύνορη δυναμική να σου μεταδίδει την ατμόσφαιρά του. Τη θετική ενέργειά του. Αναβλύζει. Το νιώθεις. Είναι καταπληκτικό. Η Γιουβέντους βρήκε το σπίτι της. Πιθανότατα, ένας πολύ βασικός λόγος που, μαζί, βρήκε ξανά τον δρόμο της προς τα επάνω.

Διαβάστε αναλυτικά στο gazzetta.gr

Ποδόσφαιρο Διεθνή SPORTS