Μετά από πολλές φορτούνες, βλέπε υποβιβασμό στη Serie B και κατ' επέκταση ολική κατάρρευση, το σκάφος της Γιούβε πλέει σε γαλήνια νερά. Είναι πια στα καλά χέρια των δικών της ανθρώπων. Οι διάφοροι Ντελ Νέρι και Ζαν Κλοντ Μπλαν (πρώην προπονητής και γενικός διευθυντής) έδωσαν τα κλειδιά σε δύο γνήσια τέκνα του συλλόγου: τον Αντόνιο Κόντε και τον Πάβελ Νέντβεντ. Και δίπλα τους, μπήκε ένας καλλιεργημένος τεχνοκράτης, με δείγματα γραφής στη δουλειά: ο Μπέπε Μαρότα, πρώην τεχνικός διευθυντής της Σαμπντόρια. Θαρρείς ότι ήταν μοιραίο - για να δανειστούμε τον στίχο του κλασικού τραγουδιού του εκλιπόντος Δημήτρη Μητροπάνου- να ξαναγίνει αυτοκρατόρισσα η μεγάλη κυρία του ιταλικού ποδοσφαίρου. Και πολύ άργησε.

Η νίκη επί της Νάπολι στο ντέρμπι κορυφής του Καμπιονάτο ήταν «made by Juve». Σίγουρη νικήτρια χωρίς καν να πιάσει καλούτσικη απόδοση. Ακόμα και στην μετριότατη μέρα της, ικανή να πάρει 2-0 ένα ντέρμπι κορυφής. Καλώς την κι ας άργησε. Σαν τον παλιό καλό καιρό. Σκεφτείτε τι μέλλει γενέσθαι ότι βρεθεί στη μέρα της. Όπως π.χ. στο άλλο, πρόσφατο ντέρμπι (;) με την Ρόμα που βρέθηκε να νικά με 3-0 από το 18ο λεπτό και τελικώς να βάζει ένα ακόμη στο τέλος με τον Τζιοβίνκο.

Κατά τα άλλα, αυτό το σαββατοκύριακο του κάλτσιο δεν μας έκανε σε κάτι σοφότερους. Καταλάβαμε για άλλη μια φορά τα προφανή, δηλαδή π.χ. ότι η Μίλαν έχει στον πάγκο της τον χειρότερο προπονητή στη σύγχρονη ιστορία της. Έναν προπονητή που φαίνεται ότι είναι ικανός να καταστρέψει μεγάλες ομάδες από τη μια μέρα στην άλλη. Αν ήμουν Μπερλουσκόνι, θα του είχα δείξει την πόρτα της εξόδου από το προηγούμενο φθινόπωρο,δηλαδή έναν χρόνο πίσω. Τότε που είχε αρχίσει ήδη να διαφαίνεται ότι ο κύριος Αλέγκρι είχε κάνει το μεγαλύτερο λάθος ή πιο σωστά την εντυπωσιακότερη γκάφα στην ιστορία του κάλτσιο. Όταν άφησε ελεύθερο τον Πίρλο, «επειδή καθυστερούσε την ανάπτυξη του παιχνιδιού».

Έκτοτε ο Πίρλο σήκωσε σχεδόν μόνος του ένα πρωτάθλημα με την Γιούβε και οδήγησε επίσης σχεδόν μόνος του την Ιταλία στον τελικό του Euro 2012. Λόγοι επαρκείς όχι για μια απόλυση, αλλά για έναν διωγμό «με τις κλωτσιές» από το γραφείο του Μπερλουσκόνι. Λάθος! Δεν θα έπρεπε καν να προσκληθεί σε αυτό ο Αλέγκρι. Θα έπρεπε η απόλυση να ανακοινωθεί δια στόματος Γκαλιάνι. Όπως κάποτε συνήθιζε να διώχνει τους προπονητές ο Κόκκαλης, χρήζοντας διαμεσολαβητή τον Γιώργο Λούβαρη.

Πηγή: Sday.gr

Ποδόσφαιρο Διεθνή SPORTS