Ηταν εννέα χρόνια πριν,πρωταπριλιά του 2004 , μόλις είχα φύγει από την… καταραμένη κλινική, που νοσηλευόταν και χτύπησε το τηλέφωνό μου. Αν θυμάμαι καλά, περίπου στις πέντε το απόγευμα. Πήγαινα στην εφημερίδα, να δουλέψω για λίγες ώρες και να επιστρέψω να σταθώ στο πλευρό του στις δύσκολες ώρες, που πέρναγε. Δεν πρόλαβα, όμως…

Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής η κόρη του η Εβελίνα: «Τάσο ο μπαμπάς έφυγε». Αυτό ήταν. Ο φίλος μου ο Γιάννης είχε ταξιδέψει , αφού φαίνεται αυτός ο κόσμος δεν του άξιζε. Ντόμπρος, άνδρας, φίλος και προπονητάρα. Αυτά ήταν ο Γιάννης Κυράστας. Και πέρυσι είχα γράψει κάποια πράγματα. Φέτος μοιράζομαι μαζί σας την στιγμή, που δεν θα σβήσει ποτέ από το μυαλό μου. Το τηλέφωνο της Εβελίνας και τα λόγια της, που έμοιαζαν με μαχαίρι στην καρδιά μου.

Διαβάστε αναλυτικά στο gazzetta.gr

Ελλάδα Ποδόσφαιρο Παναθηναϊκός Superleague SPORTS