Υπάρχουν δύο δρόμοι;

Το καλοκαίρι ξεκίνησε πάντως ήρεμα, χωρίς για την ώρα να υπάρχει τίποτα το σοβαρό. Για την ακρίβεια μια μόνο σοβαρή υπόθεση εξελίσσεται, χωρίς μάλιστα την πρέπουσα δημόσια προβολή, αφού τα δράματα δεν «πουλάνε»: μιλάω για το δράμα του Αρη.

Ο προπονητής Δημήτρης Καλαϊτζίδης μπορεί να βάλει στο βιογραφικό του ότι έγινε προπονητής μιας ομάδας χωρίς να γνωρίζει την κατηγορία που αυτή θ' αγωνίζεται. Δεν είναι ο πρώτος, καθώς στην Ελλάδα συμβαίνουν συχνά πολλά παράξενα και ίσως να μην είναι και ο τελευταίος. Το περίεργο στην υπόθεση είναι ότι ο Καλαϊτζίδης δεν ξέρει σε ποια κατηγορία θα αγωνίζεται η νέα ομάδα του, γιατί αυτή δεν το έχει αποφασίσει κι όχι γιατί υπάρχει μια κάποια εκκρεμότητα, από τις πολλές που κατά καιρούς προκύπτουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ρεπορτάζ
Παρακολουθώ το ρεπορτάζ του Αρη γιατί σε όποια κατηγορία κι αν αγωνίζεται είναι και θα παραμείνει μια ομάδα μεγάλη και σημαντική. Υποτίθεται πως αύριο θα γινόταν μια συνέντευξη Τύπου για να εξηγήσει το τωρινό προεδρείο ποιες είναι οι εξελίξεις – επειδή μεγάλες εξελίξεις δεν υπάρχουν δεν ξέρω κι αν θα γίνει. Επίσης χθες έγινε γνωστό ότι την προσεχή Τετάρτη, 11 Ιουνίου, ο ΑΣ Αρης εκλέγει νέα διοίκηση και θα αποκτήσει νέο πρόεδρο. Μοναδικός υποψήφιος, μέχρι αυτή την ώρα, είναι ο παλαίμαχος μπασκετμπολίστας (κάποτε μεγάλος παίκτης) Χάρης Παπαγεωργίου, καθώς ο νυν πρόεδρος, Θωμάς Γιώτας, μάλλον αποχωρεί. Η διοίκηση του Ερασιτέχνη μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην συνέχεια γι’ αυτό και η εξέλιξη είναι σημαντική. Ωστόσο το ζήτημα του Αρη δεν είναι να βρει παράγοντες: τέτοιους έχει δεκάδες. Το ζήτημα είναι να βρει ένα σχέδιο.

Πολλά
Παρακολουθώ εξ αποστάσεως, δηλαδή ψύχραιμα, όσα καθημερινά κυκλοφορούν και διαπιστώνω ότι υπάρχει αρκετή σύγχυση των παραγόντων. Διάβασα π.χ. τις προάλλες ότι θα γίνει μια κίνηση για κούρεμα των χρεών του συλλόγου προς τρίτους (πλην του Δημοσίου) – κούρεμα που μπορεί λένε να φτάσει το 90%! Με δεδομένο ότι ο Αρης χρωστά σε ξένους κυρίως ποδοσφαιριστές πολλά, αναρωτιέμαι ποιος πιστεύει ότι αυτοί θα δεχτούν μια τέτοια συμφωνία: ήδη ο Σανκαρέ νομίζω, έγινε ο πρώτος που είπε όχι. Το επιχείρημα «αν δεν πάρουν όσα τους δίνουμε θα τα χάσουν όλα» δεν στέκει. Αν έχουν κάτι να χάσουν μπορεί να συμβιβαστούν – αν δεν έχουν τίποτα ουσιαστικά να πάρουν γιατί να το κάνουν;

Δρόμοι
Ο Αρης δεν μπορεί να βρει καμία μαγική λύση: έχει μπροστά του δυο απλούς δρόμους. Ο ένας είναι να βρεθούν χρήματα, να γίνουν σοβαροί διακανονισμοί και να ελπίζει ότι μπορεί να γίνει μια ρύθμιση χρεών για τις ΠΑΕ – σε αυτή την περίπτωση μπορεί η ομάδα να παίξει του χρόνου στη Football League. Ο δεύτερος είναι να πάει η ομάδα στη Γ' Εθνική και να επαναλάβει το εγχείρημα της ΑΕΚ. Προσοχή όμως: η ΑΕΚ είχε τον Δημήτρη Μελισσανίδη που με την παρουσία του εγγυάται το μέλλον. Χωρίς ένα σοβαρό διοικητικό ηγέτη η παρουσία του Αρη στη Γ' Εθνική μπορεί να είναι καταστροφική για τον σύλλογο. Κυρίως γιατί στην πορεία του προς τη Super League στον σύλλογο μπορεί να δημιουργηθούν πάλι χρέη. Χρειάζεται επίσης να ξεκαθαρίσει ο Αρης και πόσα χρόνια θα χρειαστεί να μείνει στη Γ' Εθνική: αν ισχύουν όσα λέγονται, μπορεί μια ΠΑΕ για να ανασυσταθεί μετά από μια πτώχευση, να είναι από του χρόνου υποχρεωμένη να μείνει σε ερασιτεχνική κατηγορία πάνω από ένα χρόνο.

Λύση
Θα πει κάποιος ότι ο χρόνος στην προκειμένη περίπτωση είναι μια λεπτομέρεια, αν, εκ των πραγμάτων, δεν υπάρχει άλλη λύση. Αν ο Αρης δεν μπορεί να βρει τα χρήματα που απαιτούνται για τη συμμετοχή του στη Β' Εθνική – το αν στη Γ' Eθνική θα παραμείνει ένα χρόνο ή δυο ή τρία δεν έχει σημασία. Ωστόσο επειδή την απόφαση θα την πάρει η «Κοινωνία των Μελών του Αρη» πρέπει το όποιο πλάνο να είναι πολύ σαφές. Ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει τι περιμένει την ομάδα.

Τιμωρία
Δεν μπορώ να γνωρίζω τι θα αποφασίσουν. Μπορώ ωστόσο να ευχηθώ ότι όποια κι αν είναι η τελική τους απόφαση, μία από τις προτεραιότητες πρέπει να είναι η τιμωρία όσων οδήγησαν την πτώχευση σε αυτή την κατάσταση. Ξέρω ότι δεν θα συμβεί, αλλά δεν μπορώ να μην το θυμίσω…. 

Πηγή: sday.gr