Ούτε μία ευκαιρία

Μετά το τέλος του ματς του Ολυμπιακού η εκτίμησή μου προς την ομάδα της Ημαθίας μεγάλωσε, αφού την είδα να παλεύει, πλην όμως άλλο τόσο μεγάλωσε και η βεβαιότητά μου ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα του πρωταθλήματός μας είναι η έλλειψη ανταγωνισμού σε επίπεδο κορυφής. Η αξιοπρεπέστατη Βέροια απέναντι στον Ολυμπιακό, που έπαιζε με μια άμυνα αποτελούμενη από παίκτες που δεν έχουν παίξει ποτέ μαζί (Ομάρ, Αυλωνίτης, Μποτία, Γιαννούλης), δεν έκανε ούτε μία ευκαιρία.

Αυτό γίνεται ακόμα πιο ανησυχητικό αν σκεφτείς ότι η ομάδα του Μίτσελ έπαιξε στο β' ημίχρονο με τρία πολύ κουρασμένα χαφ (Τσόρι, Κασάμι, Μιλιβόγεβιτς) και δεν πήρε τίποτα σχεδόν από τους ξεκούραστους μεσοεπιθετικούς της, δηλαδή τον Φουστέρ και τον Ντουρμάζ. Ο Ισπανός ήταν καλά κλεισμένος, ο Τζίμι το μόνο που πρόσφερε ήταν αυτό το αυστηρό, αλλά όχι και ανύπαρκτο πέναλτι με το οποίο ο Μήτρογλου άνοιξε το σκορ.

Μόνο κέρδος του Ολυμπιακού, πλην των βαθμών, η εμφάνιση του Μπενίτες (φωτό) που παιχνίδι με παιχνίδι δείχνει τσαγανό, καθώς και μια αξιομνημόνευτη έκρηξη στα τριάντα μέτρα. Εχει ενδιαφέρον ότι ο Παραγουανός αγωνιστικά είναι το αντίθετο του Σκέποβιτς τον οποίο αντικατέστησε: εκείνος ήταν τεχνίτης, αλλά αργός, ετούτος λίγο άτσαλος αλλά εκρηκτικός. Ο Μίτσελ φανερά τον πάει πιο πολύ από τον Σέρβο.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ με την κούραση είχαν κι άλλοι. Ο Αστέρας ήταν τυχερός γιατί βρήκε ένα γκολ νωρίς με τον Μάσα, αλλά και γιατί η Καλλονή με τον Χουάνμα και τον Κίπρου έχασε δυο μεγάλες ευκαιρίες στο τέλος. Ο Παναθηναϊκός τουλάχιστον είχε φρεσκάδα. Προηγήθηκε γρήγορα με τον Καρέλη, αλλά μετά φρέναρε κι ο Πλατανιάς ισοφάρισε: στο δεύτερο ημίχρονο τον ξύπνησε το γκολ του Τόρες -τα δύο γκολ του Ντίνα και του Ζέκα τού έδωσαν μια νίκη καθ' όλα δίκαιη.

ΠΙΟ ΓΕΜΑΤΑ σε φάσεις τα ματς των υπολοίπων. Για την Ξάνθη καθάρισε ο Κλέιτον, που υποτίθεται πως ο Τσιώλης δεν ήθελε. Στην Κομοτηνή κόντρα στον Πανιώνιο ξαναείδαν τον περσινό Κάσες που κέρδισε το πέναλτι που έκρινε το ματς. Στον Βόλο είδαμε ότι ο Εργοτέλης είναι καλύτερος της Νίκης, που μοιάζει η χειρότερη της κατηγορίας. Στην Κέρκυρα ο κόσμος χάρηκε όχι μόνο τη νίκη της γηπεδούχου, αλλά και το γκολ του Ζορμπά στις καθυστερήσεις -το ωραιότερο μέχρι τώρα στο πρωτάθλημα.

ΘΕΛΟΥΜΕ λίγο θέαμα παραπάνω -είναι αλήθεια. Υπό αυτό το πρίσμα ευτυχώς ήρθε ο Γκατούζο. Το σόου του Ιταλού προπονητή μετά τη δίκαιη νίκη του ΟΦΗ επί του Ατρομήτου ήταν θεαματικότερο από το ματς, που κρίθηκε από μια αλλαγή του κόουτς: ο νεοφερμένος Τζορτζ, με το πείσμα του, ήταν αυτός που χρειαζόταν για να ξεκολλήσει από το μηδέν ένα ματς που στο πρώτο ημίχρονο έμοιαζε να γίνεται από στρατιωτάκια ακούνητα.

Δεν κατάλαβα γιατί διαμαρτύρεται ο Γκατούζο, αφού τους Φραγκουλάκη - Δασκαλάκη τούς έδιωξε και γκρίνιες για την απόδοση του ΟΦΗ υπήρχαν. Ας του εξηγήσουν πως αν κάνει έτσι κάθε φορά, μάλλον θα του γράψουν κι άλλα χειρότερα…

Πηγή: sday.gr