Ο τελευταίος που φταίει

O Ολυμπιακός έπρεπε να κερδίσει για να μείνει ζωντανός στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος και αγχώθηκε. Ο ΠΑΟ από την άλλη θεώρησε επιτυχία το να μη χάσει στο Καραϊσκάκη, μολονότι βαθμολογικά η ισοπαλία δεν του άλλαζε τίποτα και έπαιξε καταστροφικά. Αυτές ωστόσο είναι οι δικαιολογίες: το συμπέρασμα είναι ότι και οι δυο αντίπαλοι δυόμιση μήνες μετά την έναρξη του πρωταθλήματος έδειξαν ότι έχουν αγωνιστικά προβλήματα που δεν έχουν καταφέρει να λύσουν.

Κυριαρχία
Άκουσα τις δηλώσεις του Μίτσελ με έκπληξη. Ο προπονητής μίλησε για «κυριαρχία της ομάδας του», πράγμα που μαρτυρά και το άγχος του. Ο Μίτσελ δεν είχε κάνει λόγο για κυριαρχία ούτε μετά το περσινό ματς με τον ΠΑΟΚ που είχε λήξει 4-0. Η υπερβολή στην αποτίμηση της κατάστασης δείχνει πόσο ανάγκη είχε τη νίκη και ο ίδιος. Ο Ισπανός προτίμησε να πάει η ομάδα του αυτή τη φορά σε ένα πολύ κοντρόλ παιχνίδι, μειώνοντας κυρίως τα ρίσκα στην άμυνα. Η στρατηγική θα ήταν έως και λογική -αν αναλογιστεί κανείς ότι πέρυσι έχασε το ματς με 0-3 ίσως (και) γιατί υποτίμησε τον Παναθηναϊκό- από την άλλη όμως είναι μια στρατηγική που μαρτυρά φόβο και ανασφάλεια και αυτά δεν σε πάνε μακριά. Ο Ολυμπιακός χθες έπαιξε με 6 παίκτες πίσω, οι οποίοι σκοπό είχαν να περιορίσουν ενάμιση (!) κυνηγό του ΠΑΟ, δηλαδή τον Καρέλη και τον Ατζαγκούν. Εγώ πρώτος λέω ότι καλό είναι όταν έχεις μια κάπως ευάλωτη άμυνα να την καλύπτεις, αλλά τόσο πολύ;

Κακή
Δραματικά κακή ήταν και η εικόνα του Παναθηναϊκού. Οπως και ο Ολυμπιακός, έτσι και ο ΠΑΟ έχει τα δικά του άλλοθι. Επαιξε Πέμπτη, ήταν ίσως λίγο κουρασμένος, να το δεχτώ. Αλλά και ο ΠΑΟΚ Πέμπτη έπαιξε, κόντρα στη Φιορεντίνα έτρεξε περισσότερο, κι ενώ ο ΠΑΟ πήρε με την PSV μια ισοπαλία που του έδωσε ηθικό, αυτός έχασε κιόλας, αλλά με τη Βέροια έτρεχε και πίεζε, όπως π.χ. έκανε ο Παναθηναϊκός πέρυσι! Ο τρόπος που έπαιξε ο ΠΑΟ στο Καραϊσκάκη, με την απόλυτη άρνηση να επιτεθεί και την τεράστια αδυναμία να στηρίξει στοιχειωδώς τον μοναδικό επιθετικό του, έδειχνε ότι ο σκοπός της ομάδας ήταν να χάσει αξιοπρεπώς και τίποτα παραπάνω. Τόσο κακό ματς ο ΠΑΟ δεν έκανε πέρυσι ούτε στη Λεωφόρο, όταν ακόμα ως ομάδα ήταν προβληματικός, αφού το καλοκαίρι είχε αλλάξει πολύ και είχε κάμποσους βασικούς χωρίς εμπειρία στο πρωτάθλημα. Αν ένα χρόνο μετά η συνολική απόδοση, η παραγωγή φάσεων, ακόμα και η άμυνα είναι τόσο χειρότερα, κάτι δεν πάει καλά.

Πάγκος
Ο Μίτσελ φοβάμαι πως έχει σχεδόν ακυρώσει αυτό που είναι το μοναδικό μεγάλο όπλο του Ολυμπιακού, δηλαδή ο μεγάλος πάγκος του. Γιατί υπάρχουν παίκτες όπως ο Ντουρμάζ, ο Φορτούνης, ο Φουστέρ, ο Διαμαντάκος, ο Γκαζαριάν, ο Ντοσεβί, ο ίδιος ο σκόρερ Αυλωνίτης που τυχαία μπήκε στο ματς και το έκρινε, αν σε μια δύσκολη εβδομάδα δεν χρησιμοποιούνται; Ο Μίτσελ κάνει μια αλλαγή από το ματς με τη Γιούβε, δηλαδή βάζει τον Αφελάι αντί του Ντινγκά και ο ξεκούραστος Ολλανδός είναι ο πιο καλός παίκτης. Η αναγκαστική του αλλαγή, ο Αυλωνίτης, του δίνει τη νίκη. Τυχαία αυτά; Ας μου επιτραπεί να αμφιβάλλω. Αυτό για το οποίο δεν αμφιβάλλω καθόλου είναι ότι αν ο Ισπανός κολλήσει στο να χρησιμοποιεί μόνο 13-14 παίκτες, θα το χάσει το πρωτάθλημα: τόσους έχει κι ο ΠΑΟΚ και τρέχουν και πιο πολύ!

Διαιτησία
Οσο για τη διαιτησία, η γνώμη μου είναι πως υπάρχει τόση προκατάληψη που δεν γίνεται ένας διαιτητής να κριθεί σωστά από τους εμπλεκόμενους. Ο ΠΑΟ φωνάζει για το χέρι του Πέτριτς στο 93' (γιατί τα στιγμιότυπα δικαιώνουν τον Καλογερόπουλο για το πέναλτι), αλλά ο Αναστασίου έχει αποβληθεί στη φάση του πέναλτι λέγοντας τους διαιτητές «αλήτες»! Επειδή δεν πιστεύω ότι είχε κάποια ενόραση και ήξερε ότι 10 λεπτά πιο μετά μπορεί να γίνει λάθος, νομίζω ότι ο κόουτς και ο ΠΑΟ συνολικά με την υπερβολική διαμαρτυρία χάνουν τα δίκια τους. Ο Καλογερόπουλος έπαιξε λίγο έδρα, αν ήθελε να «σκοτώσει» τον ΠΑΟ θα απέβαλε τον Στιλ (ο ΠΑΟ είχε μάλιστα κάνει τις τρεις αλλαγές), η φάση του Πέτριτς δεν είναι καθαρή κι εύκολη και το μόνο σοβαρό λάθος του είναι ότι έπρεπε να δώσει τουλάχιστον τρία λεπτά ακόμα έξτρα χρόνο. Αλλα είναι ο τελευταίος που φταίει για το γεγονός ότι ο ΠΑΟ δεν έκανε ούτε ένα σουτ...

Πάρτι
Το «clasico» το κανονικό, το ισπανικό, ήταν μια ευκαιρία για να κάνει επίδειξη η Ρεαλ Μαδρίτης απέναντι σε μια Μπαρτσελόνα που χωρίς άμυνα δεν πάει πουθενά. Το στραπάτσο από τη Ρεάλ απέδειξε ότι τα καλά λόγια για την άμυνά της, που δεν είχε δεχτεί γκολ σε κάμποσα ματς του ισπανικού πρωταθλήματος, ήταν γραφικές υπερβολές: η Μπάρτσα όπως και η Ρεάλ στην Ισπανία είναι ζήτημα να έχουν τέσσερις-πέντε αντιπάλους ικανούς να τους δημιουργήσουν προβλήματα. Το να κρατάς το μηδέν με τις Λεβάντε και τις Ελτσε δεν θέλει ικανότητα, αλλά μια στοιχειώδη προσοχή -η άμυνα προϋποθέτει πολλά περισσότερα. Η Μπάρτσα είχε δεχτεί τρία γκολ στο Παρίσι απο την Παρί που έπαιζε χωρίς τον «Ιμπρα» και ξαναδέχτηκε τόσα από τη Ρεάλ. Στο Παρίσι είχε πληρώσει τα κενά της στη μεσαία γραμμή, στο «Μπερναμπέου» ήταν πολύ καλή αμυντικά κυρίως στο πλάι. Η Μπαρτσελόνα άμυνα έπαιζε κρατώντας την μπάλα: από τη στιγμή που δεν μπορεί να κάνει κατοχή, αφού ο Τσάβι, ο Ινιέστα, ο Μπουσκέτς (για διαφορετικούς λόγους) δεν είναι στην καλύτερή τους κατάσταση, ο μηχανισμός πάει περίπατο. Και χωρίς μηχανισμό στη μεσαία γραμμή, δεν είναι λειτουργική και η επίθεση. Οσοι πιστεύουν ότι αρκεί ο Σουάρες για να τη διορθώσει κάνουν λάθος.

Και η Ρεάλ; Η Ρεάλ είναι σε καταπληκτική κατάσταση -τόσο καλή που θα 'πρεπε λίγο γι' αυτό να ανησυχεί: η σεζόν είναι πολύ μεγάλη, η ομάδα του Αντσελότι τρέχει πάρα πολύ και η αποτελεσματικότητά της είναι απίστευτη: στην Μπάρτσα έβαλε τρία γκολ χωρίς να έχει τον Μπέιλ και έχοντας τον Ρονάλντο σε μέτρια βραδιά. Επειδή μου αρέσουν οι συγκρίσεις με την Μπάγερν, προσέξτε μια λεπτομέρεια: οι Βαυαροί μετά την εφτάρα στη Ρόμα κόλλησαν στο 0-0 με την Γκλάντμπαχ. Η «βασίλισσα», αντίθετα, μετά το Λίβερπουλ έκανε ένα ακόμα πάρτι

Λεφτά υπάρχουν

Εμεινε ο Γκατούζο τελικά, αλλά επειδή τα προβλήματα στα οποία αναφέρθηκε στον ΟΦΗ παραμένουν, είναι πολύ πιθανό να έχουμε κι άλλο σόου ανάλογο προσεχώς. Φυσικά η παραμονή του ανακούφισε τον Μάνθο Πουλινάκη: για τον πρόεδρο του ΟΦΗ η αντικατάσταση του Γκατούζο θα ήταν πρόβλημα, αφού ούτε με τον Νιόπλια τρελαίνεται ούτε με τον Αναστόπουλο έχει τις καλύτερες σχέσεις. Πάντως για να μην υποχρεωθεί σύντομα να ζητήσει τη βοήθεια του ενός ή του άλλου Ελληνα προπονητή μία λύση έχει ο πρόεδρος: να πείσει τον Γκατούζο να αγοράσει τον ΟΦΗ. Λεφτά είναι ο μόνος που έχει...